logo

Compraldaia

Espai creat i dirigit pels i les comerciants de la localitat que, amb el nom de COMPRALDAIA, ens acosten entrevistes, ofertes, activitats, participació... cada dijous, en Aldaia Ràdio. Espai creat i dirigit pels i les comerciants de la localitat que, amb el nom de COMPRALDAIA, ens acosten entrevistes, ofertes, activitats, participació... cada dijous, en Aldaia Ràdio.

Transcribed podcasts: 13
Time transcribed: 13h 33m 5s

Unknown channel type

This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.

Hola, hola, hola. Muy buenas tardes. Una semana más en el programa Comprar Aldaya, la voz del comercio, en Aldaya Radio, la 89.4. Buenas tardes, Augusto. Buena vesprada, día 30 de Chenet, del año 26. 26. Y estemos a punto de entrar en febrer. Ya estemos ahí, ya estemos ahí, ya estemos ahí, ya estemos ahí. ¡Qué bienes más cletaes! ¡Bien! ¡Bien!
Bueno, que más cletalla tenemos, porque si no llueve hace aire, si no hace aire llueve. O sea, que haga todo el mal tiempo ahora y que en fallas nos salga el sol. Alasca, tío. David. Buenas tardes, don Raúl. ¿Qué pasa? Buenas tardes, don Augusto. Pues nada, aquí estamos ya a puntito de acabar febrero.
Ya lo tenemos ahí en las puertas. Marzo en las puertas, San Valentín, Fallas... A ver, que llova en Fallas es normal un poquito, ¿no? No tiene que llover nada. Ya ha caído bastante, machos, y llevamos un año que, vamos... Lo que pasa es que ten en cuenta que Fallas es prácticamente marzo, el principio de marzo. Y marzo es un mes lluvioso. Ya, pero todo lo que ha venido ya, ya está bien, hombre, ya. De Filomenas y de Antonias y, ostras, chartas. Marzo, viento, un poco de todo.
Bueno, cuéntanos algo de actualidad. Nada, se celebró la asamblea extraordinaria de ACODA el pasado lunes y bueno, pues se pusieron se hicieron el análisis de lo que fue el ejercicio económico y de actividades del año 2025 y luego se habló sobre las nuevas propuestas para este año y bueno, y luego pues lo típico intercambio de opiniones y bueno, y una asamblea
Que da arranque de forma oficial ya al ejercicio 2026, que empezará ya en febrero con San Valentín. Y a partir de ahí pues ya con las cosas que ya están asentadas y con alguna otra novedad que ya iremos viendo, ¿no?
¡San Valentín! ¡Bintintín! El Día de los Enamorados. También está ahí pendiente el Bono Comercio, que ya también tiene que salir, entonces pues estamos trabajando un poquito en ello para que salga todo bien, la verdad. Es un Bono Comercio interno nuestro y nada. ¿Qué es en febrero, a final de febrero? En principio de febrero queremos que salga, porque ya se lleva retrasando ya. Se debe hacer ya y así es una cosa que...
Que se beneficien los aldayeros, ¿no? Campaña para se enamorar y enfocante a falles. Claro que sí. Jolín, nos vemos, ve. Anireme informar con se diu. Bueno, pues hoy tenemos aquí un invitado especial, como todos los que traemos, ¿no? Pero hoy, pues, es uno de los ganadores de los escaparates de Navidad.
Ya estuvo nosotros Azul Abril y hoy tenemos aquí a Alfredo de Gadi Atelier. Buenas tardes, Alfredo. Hola, ¿qué hay? Buenas tardes, familia. ¡Qué escaparatazo, eh! ¡Qué escaparatazo! ¡Qué bonito, la verdad! Eh...
Daba gusto pasar por la Plaza de la Victoria y encontrarte esa representación navideña que la verdad es que era brutal. Cuéntanos cosas de ese escaparate. Parecía... A mí me recordaba al 1, 2, 3. Que cada semana ponían ahí...
¿Cómo se dice eso en el tema cinematográfico? No me acuerdo cómo se llama. El plató. Parecía un plató, Alfredo. Y además se juntó con tu reinauguración. Habían ahí gnomos y de todo para los niños, un parque. Cantó... Sarai, Pascual.
Que yo cante una vez con Pascual en la gastronómica. Me dejó cantar con él. Bueno, cuéntanos, cuéntanos. Pues nada, pues el objetivo que tenemos este año era realmente para darle la nueva vida, la nueva ilusión a un pueblo que ya lo de la dana, aunque ya lo tenemos que dejar atrás,
Pero eran nuestras primeras Navidades de todo el mundo y yo iba por la calle y estaba diciendo que el Daya es más triste, que el Daya es más triste. Es que siempre lo digo. Me gustaría que tuviese más colorío, más luces, más porque yo...
Pobre H o B. Viajo mucho y veo muchas ciudades, muchos pueblos con mucha iluminación, todos los comercios sacan todas las mejores galas a la calle, los ayuntamientos se vuelcan mucho y ven las calles bonitas y te entran ganas de echar de selfie, gente van a sitios para... Hacen como si fuese turismo de... Turismo navideño, turismo navideño, ¿no?
Y yo iba andando por las calles de Arda y dije, hostia, tengo que liarla. Y como sé liarla, dije, vamos a plantear aquí algo chulo, guay, y que todo el mundo pueda mirarlo. Y que luego el objetivo, al final no era el premio, era incitar a todos los comercios a decir, hostia, que estamos aquí, sabemos hacer cosas bonitas, y realmente eso indirectamente trae a gente. Si tú tienes un negocio bonito, pues la gente...
pues vienen a ti y eso. Se sugestiona. Claro, y escribimos también a Papá Noel porque le dijimos, ostia, necesitamos que nos envíes un buzón de los que tú tienes de los despedes para que los niños tiren la carta y luego vengan tus pajes y tus gnomos y te lo lleven para allá. Tuvimos muchas cartas, vinieron los gnomos y se llevaron, fueron unas 500 o 600 cartas. ¿Qué pasa, Oté?
intentar dar una magia una alegría pues al pueblo el escaparate este año lo montamos porque como recreamos un mural de una luna
que está justo enfrente y entonces pues tiene luces, entonces dijimos, ostia, si nosotros, cuando, si alguien ha ido a Laponia, tú vas a Laponia y luego tienes las luces de la estrella que te hace como la estrella boreal, entonces nosotros con la luna pusimos una sábana de seda y con unas luces, pues las luces te daban como si estuviese cayendo pues la niebla desde arriba.
Y entonces luego las casas, hicimos unas casas, las pusimos de blanco, porque realmente en la Navidad siempre está nevado, y entonces parecía el efecto de la imagen como si caiese la humedad para abajo, y entonces estaba Papa Noel, que lo pusimos en un sitio, con sus duendes, incitando a los duendes a entrar por las casas, por las chimeneas, que le daban los regalos a los niños, y luego los animales que estaban ahí abajo, y con la nieve, y luego... Una filomena...
¿Liaste una filomena? Llegó una filomena, tal cual. No, pero bueno, hay que... Yo... Este año está espectacular, pero bueno, yo he visto escaparates tuyos de Navidad y siempre la lías. O sea, no es la primera vez que haces algo así. No lo puede evitar. No lo puede evitar. Le gusta la decoración y eso se ve y eso se nota. O sea, yo todos los años que he pasado por tu atelier, todos los años has tenido un escaparate de Navidad espectacular. O sea, hay que decirlo así, espectacular.
O sea, no ha sido este año porque ni había un sorteo, ni había un concurso ni nada. Tú lo haces porque lo haces y ya está. Que ha habido un concurso y has participado, sí. Pero lo haces porque te nace, porque te gusta o por... Es que es así, ¿eh? Es que es así. Y es verdad. Y hay que decirlo también. O sea, no es la primera vez que haces un escaparate navideño. Yo ayer, bueno, llevo toda la semana, aunque pareja que no, pensando en ti. Porque sabíamos que ibas a venir...
Y estarás de acuerdo conmigo que tú eres gaditano y allí hay mucho arte. Y del Cádiz. Y del Cádiz. Y del Cádiz. Pero quiero decir que allí hay mucho arte. Unos los expresan cantando, otros bailando y tu arte lo expresas decorando y pensando y sobre todo solidarizándote. Ayudando.
Te lo iba a decir, ayudando. No sé, tú expresas lo que llevas dentro pintando una pared o decorando unos azulejos en concreto para una persona en concreto, ¿no? O sea, súper expresa.
Yo tengo constancia de que Alfredo, después de la dana, hay que decirlo, ha ayudado... Bueno, pero después más aún, porque hacía más falta, ha ayudado a muchísima gente en sus casas, en sus negocios, llamémosle X. Y en su barrio. Y eso es muy importante. Eso hay que decirlo porque es así. Y lo ha hecho sin respuesta a nada. Ahí va eso, ¿no? Entonces, pues eso...
De hecho, el día de la reinauguración te dije, enséñame el cuadro del Cristo, ese que viene a ver mucha gente que fue el único que no tocó el agua. Me quedé, no sé, me impactó. Bueno, son cosas que pasan.
Y estamos todo el rato aquí. ¿Cuál es la dirección? Buenas tardes. Bueno, nuestra dirección es Plaza Virgen de la Victoria, número 8. Estamos al lado del ambulatorio y al lado del... Del barranco. Del barranco. Y valga la... Y valga la rebundancia que ahora hemos estrenado un nuevo escaparate
que en teoría el objetivo nuestro es hacer al año cuatro escaparates, bueno, al final es que nos gusta realmente. Eso te iba a decir. El caldo sete con el tema de los escaparates me parece muy bien, porque da gusto, da gusto, da gusto ir, pasar por allí y ver el escaparate. Y ahora,
En este escaparate hemos recreado, hemos hecho una mesa nuestra de diseño, porque nosotros somos maestros artesanos, entonces hemos recreado una mesa de diseño hecha como si fuese imitación a piedra con mármol y con una sujeción de acero.
Luego realmente hemos hecho también unos cubos realmente creativos para nosotros. Luego también mostramos las lámparas de diseño que tenemos nosotros ya, nuestra selección ya de diseño. Bueno, las cosas de diseño que estamos elaborando por la venta que tenemos online en plan internacional. O sea, ¿hacéis lámparas también? Sí. De todo.
Hay que decir que yendo al concurso, cuando pasó el jurado, que estuvo viendo el jurado, visitó los comercios que participaban y tal, y cuando acabó la ronda, ya se apuntaban las cosas, lo que consideraban tal, y cuando se sentaron a evaluar y tal, dijeron, a ver, ahí está Gadi Atelier,
que está por encima, pero a nivel que él es profesional y los demás han intentado hacerlo muy bien, pero se nota una diferencia entre lo profesional y lo querer hacerlo bien sin ser profesional. Entonces, por eso se decidió dar dos premios, porque si se crea el precedente de que
Alfredo va a participar todos los años en el concurso, es obvio que va a ganar. Entonces, para resaltar la calidad que tiene, porque es su propio trabajo. Entonces, por eso, se decidió dar dos premios para hacer uno más de calle. Pero sí que creo que es importante recalcar que el escaparate, los escaparates son súper importantes para el comercio. Son básicos. Y el hecho del concurso de escaparates, como bien ha dicho Alfredo cuando he comentado,
independientemente de que él, por defecto profesional, se lo ocurre siempre y tenga esas ideas de hacerlo cada cuatro, cada año. Sí, cada tres o cuatro meses. La idea del concurso es que, a medio o largo plazo, la gente pueda pasar por Aldaya disfrutando de los escaparaldes. Eso no lo tiene ningún pueblo.
Lo tiene València, el centro, y no sé si algún pueblo habrá por ahí que lo pueda tener. Pero es una cosa súper chula, súper bonita, y no es tan difícil de hacer. No es tan difícil. Lo que pasa es que hay que inculcarlo a la gente que tiene los comercios, porque, claro, luego el día a día del comercio no es ponte y hace el escaparate. Alfredo, hablando de esto, del tiempo, ¿cuánto tiempo te costó preparar el escaparate?
El escaparate realmente nos costó tres semanas de trabajo. Claro, es que dile tú a alguien que se pose tres semanas haciendo el escaparate. Hombre, y aparte que tendría que coger hotel pa' los nomos...
El hotel pa' los gnomos, el hotel pa' Papá Noel... Una zona de aterrizaje... Estamos hablando de escaparate y realmente es que no creo que sea la palabra escaparate, porque lo de Alfredo era escaparate, pues sí, porque es un escaparate. Lo que pasa es que realmente, aunque sea antes semana de trabajo, pero luego conlleva más, porque no es un escaparate, es una historia, porque nosotros, con lo que yo he dicho a ustedes, nosotros contamos una historia. ¿Ves? El arte que yo te digo...
El arte que yo te digo. Los dos de Cádiz, Azul Abril y Morse también. Sí, sí, Azul Abril también es de Cádiz. Y la mesa que comentas estará en la zona del escaparate, ¿no es una mesa de trabajo? No, no, no. A ver, mira. ¿Una mesa de trabajo a qué te refieres? ¿Una mesa física?
Sí, que tú la puedes ver. Mira, esta tarde la voy a ver. Mira, qué bien suena. ¡Olé, olé! Y... Y una curiosidad. Yo hace años estuve trabajando en una fábrica de lámparas 18 años. Ahí lo dejo en Aldaya también.
las lámparas que crea Alfredo son muy chulas yo las he visto que las ha subido a las redes y están guays son de diseño son de diseño propio son lámparas como se hacían antes con mortero antiguo de cal
que es lo que dije yo una vez que nosotros nos dedicamos a la rehabilitación antigua y nosotros entendemos la materia y trabajamos con la materia y la formulamos entonces como sabemos pues realmente pues podemos hacerlo son tantas cosas Alfredo define
Define todas las secciones que tiene tu negocio. Nosotros que no tenemos límites. No tenemos techo. Cualquiera que te conozca diría, por ejemplo, quiero pintar mi vivienda para comuniones.
¿Lo haces? Lo hacemos, lo hacemos, lo hacemos. Ya ahora hemos llegado a un punto, bueno, aunque tengo una mala noticia también, tenemos solamente un 10% de cosas que podemos coger porque tenemos cerrado ya agenda de aquí a dos años.
¿Pero cómo puede ser eso? Tenemos muchos proyectos muy, muy, muy importantes y tenemos huecos específicos para compromisos muy detallados. ¿En esos proyectos qué entra? ¿Pintura? ¿Rehabilitación? Tenemos todo tipo de proyectos, tanto de pintura, de rehabilitación, luego a finales de este año hacemos un hotel de 5 estrellas superior en Valencia, que hacemos toda la alta decoración allí y lo diseñamos nosotros.
Guau. ¿Pero quiere decir en paredes, en murales? En paredes, en murales. Cada habitación del hotel tendrá una termatización, porque también tocábamos el tema de la termatización. Ah, vale. Serán las suites. Suena sensual. Suena muy sensual.
Quiero la suite de Gadi. Suite Gadi. Oye, pues qué guay, ¿no? Pero ese hotel se tiene que hacer. Bueno, ya sabemos que tú llegas a cuotas muy altas. O sea, eso sí que lo sabemos, ¿no? Y que trabajas a nivel internacional. Y, bueno, pues eso. La alta decoración al final trae esas cosas, ¿no? Y el que quiera algo especial busca estas cosas. Porque al final estucos... Bueno, yo invito a todo el mundo y con el permiso de Alfredo a que vayan a su atelier.
A ver todas las texturas que él tiene plasmadas en el atelier porque es que es una barbaridad. O sea, desde suelos, desde techos, paredes, la cantidad y la infinidad de cosas que se pueden hacer.
Y que vean el cuarto de baño. Correcto. El cuarto de baño. Sí, sí, muy heavy. No vamos a decir de qué va, que vayan y lo vean. Pero es así, o sea, cuando entras allí, entras como en un cuento de hadas, que son cosas que tú de normal en una casa no las ves. No las ves. Entonces, claro, ver esas texturas, y que queda súper bien nada más. Pero si es que en la fachada ya lo tienes. Por ejemplo. En la fachada ya lo tienes. De hecho, el atelier es un showroom, ¿no?
El atelier es un zorro. La gente ve lo que te puede inspirar. Esto lo quiero yo en mi casa y eso mola. Son cosas muy atrevidas también. Hay que reconocer que son cosas muy chulas porque a mí la decoración me gusta y yo cuando entré por primera vez me quedé un poco flipado. Lo digo y es así.
Porque a mí me gustan esas cosas, ¿no? Y ver que cada pare está hecha de una forma, el suelo, el techo, el tal, o sea... El tema está que te lo tienes que imaginar. Sí, sí, sí, sí, claro, claro. Porque tú ves un trozo ahí de una especie de mármol y tienes que pensarte, si tú quieres un baño con eso, te lo tienes que imaginar. O quieres una... Y eso es como una...
un muestrario que te inspire, ¿no? Y esa es la clave. Por cierto, Alfredo, cuando dices que tienes un proyecto, por ejemplo, el del hotel, que te hacen hacer la decoración...
el proceso de tu empresa, o sea, os encargáis también de la tematización, has dicho, o sea, desde cuándo, desde dónde Gadi se compromete con un proyecto desde el inicio hasta que lo acaba, o sea, la tematización, tus especialistas hablan con la gente del hotel, con la gente especialista en diseño, hacen reuniones para llegar a eso, o sea, eso es...
Eso es un trabajo de mucho tiempo. Es un trabajo de campo porque nosotros aparte también trabajamos con muchos arquitectos de alto standing que también en proyectos importantes ellos colaboran con nosotros porque nosotros al final estamos también en un equipo al final ya va muchos años en el mercado y estamos en un equipo muy reconocido que al final el artista o el artesano o la gente
O los que nos dedicamos a esto, realmente muchas veces trabajamos en bloque. Y al final, yo estoy diciendo, Gadi, estoy trabajando con un arquitecto muy importante. O sea, que a ti no te llama directamente, claro. O sea, a ti te llama un arquitecto que quiere hacer una cosa para un hotel o para una casa o para lo que sea. O nos llama directamente al hotel y nosotros tenemos a nuestros arquitectos. Yo lo que me flipa, ¿vale? Es que...
Es verte vestido siempre. Yo siempre te veo de rojo y negro. Siempre vas con el uniforme de la empresa y eso te honra porque al final tú podrías ir con tu bien arregladito porque al final lo que tú mueves son gestiones, tú no estás con la brocha. No te da tiempo, no por nada, sino que no te da tiempo. Entonces...
Te honra de que tú vas como tus trabajadores. O sea, al final, creo que es tu seña. Y es verdad, es que cualquier momento que ves a Alfredo, va con su uniforme. Bueno, cuando llegas a casa y terminas de trabajar, no. Hablo de las horas de trabajo. El uniforme no falta. Y eso...
A mí me gusta. Sí, porque es que yo tengo un concepto de que nadie es más que nadie. Yo no tengo trabajadores, yo tengo compañeros. Y entonces al final, cuando tú realmente intentas impulsar, yo intento tener una familia, una familia que estemos todo el mundo unidos. Y estamos hablando de una familia que yo tengo más de 60 trabajadores. Casi eres portal diario.
Desde luego la corbata no define a un señor ni un caballero, ¿eh? Eso lo tenemos claro. Sí, pero bueno, que podría, ya no con corbata, podría ir bien arregladísimo, o sea, sin necesidad de llevar corbata, porque va a visitar a gente y él no, él va de calle, él va con su uniforme de trabajo y va a todos los sitios así, y me parece muy bien, o sea, porque va con su marca a todos los sitios.
Alfredo, cuando dices que, por ejemplo, un hotel te pide un proyecto o lo que sea, tú plasmas lo que el arquitecto te dice, ¿no? Con tus materiales, con tu profesionalidad. Quiero decir, es una especialidad.
Pero yo creo que tú... No, algunas veces nos dice la idea. Y nosotros le plasmamos el diseño. A lo que puede llegar. Donde quiero llegar, ¿tú te consideras atemporal? ¿O tienes un estilo que a ti te define más? Realmente, yo es que cuando me levanto realmente cada día pienso de una forma diferente.
Ahora sí que me acaban los grillos. No, es verdad. Yo también. Según ves cosas te pueden venir inspiraciones también. Claro, porque yo, por ejemplo, ahora a final de este mes, bueno, voy a hablar también de Emilio, como decía. Estoy invitado a la Feria Internacional en Roma, que aún están, no invitan a nosotros, siempre nos están invitando todo el año, pero siempre les digo que no, que estoy muy liado.
Pues este año he decidido que sí. Nos vamos a Roma. Y nos vamos a Roma. Yo me voy que soy el scouting de comercial. Parece la final de la Champions que va al Valencia o el Cádiz. Pues me voy para Roma, pongo esta y hago una masterclass delante de veintitantas mil personas y para demostrar el arte que tenemos aquí también. Guau.
¡Qué fuerte! Ahí queda eso. Ahí queda eso. Te has quedado, ¿eh? Me he quedado. Y para el mes de abril nos vamos para el Cairo. Yo siempre estoy diciendo que estoy viajando, me pasa que dejé de viajar y de hacer proyecto importante porque decidí ayudar aquí en mi pueblo, pero ya ahora tengo que seguir retomar los cauces por donde nosotros estábamos. En el Cairo...
Proyectos como si trabajaras en Valencia. Hace mucho Cairo. Hace mucho. Hace Cairo. Cairo que sí. Proyectos en el Cairo, pero a nivel... Hoteles, cosas de esas, algo... Ahí lo dejamos. Ahí lo dejamos.
Discreción. Hay muchos sitios que sabéis que no os puedo decir por contratos firmados de confía. Bueno, te he preguntado qué es lo que haces. Te he preguntado, yo quiero pintarme el piso para comuniones y ya me has dicho que tenéis la agenda cerrada, pero... Algún hueco sacamos.
Pero quiero decir, aparte de esto, decoración, rehabilitación también... Rehabilitación, pintamos fachada, señalizamos, pintamos parking, hacemos todo tipo de obra... ¿Humedades también? Humedades intentamos tratarla, la humedad es muy complicada, es un tema que ya aquí lo hablamos, Aldaya es un terreno arcilloso...
Tiene mucha humedad porque prioridad y al final, bueno, antes se construía de una forma y no estamos preparados para tanta humedad que está viniendo ahora. Vale, y yo imagínate, los formatos de azulejos que hay hoy en día, que hay de muchas medidas, ahora por cierto se llevan muy grandes, ¿no?
¿Y tú te chapas en un baño y tú decoras sobre el azulejo? Porque eso lo he visto yo. O a lo mejor lo decoráis antes y luego se chapa. No, nosotros y muchos baños nosotros los restauramos porque ponemos encima del azulejo o estuco, microcementos, depende. Hace falta tratar lo que es la superficie para que luego tenga un buen anclaje, cualquier tipo de mural o algo que le queramos hacer.
Pero eso lo haces antes de poner y se lleva y se pone, ¿no? No, no, no. ¿Lo haces en el terreno? En el terreno.
¡Qué caña! Es curioso. Claro, lo más cómodo es tenerlo ya y llegas y lo pones. O sea, sea lo que sea. Sí, pero igual no queda igual de uniforme. Ya, ya, claro. Que si está puesto ya juntas y tal, ya las tratas. Digo yo, yo hablo sin saber, pero es lo que yo pienso. Vale, entonces... Es más fácil. Para definir un poco, la línea de doméstica, de hogar, de tal, la tienes un poco como más de... O sea, te está dedicando más a lo que es el trabajo más...
internacional, por así decirlo. De alta decoración. Pero se puede hacer alta decoración en un chalet. Sí, claro. A eso me refiero. A ver, nosotros tenemos 5 o 6 equipos de trabajo. Nosotros tenemos desde el grupo de Opea Blanca hasta el grupo de murales artísticos. Y en cada grupo están entre 5 o 6 personas. Ese es el tema de tu empresa. Que la gente conoce Gadi, sabe que es Gadi...
Y mucha gente interpreta como la oferta es tan... Se puede decir que es amplia. Uno dice, no, si él pinta y te hacen pintor. Realmente el concepto de Gadi la gente realmente no sabe quién somos. No sabe si somos pintores o escultores o... Alfredo es pintor. Otro te dice, no, no, Alfredo restaura. Otro te dice, no, si Alfredo hace... Si me pones a mí una lámpara...
Claro, entonces creo que a nivel de marca es importante, hablando de marketing incluso y de marca, que sí que a lo mejor la gente empiece a conocer cuáles son esas áreas que tiene Gadi para poder...
Porque Gadi, que te digan que eres pintor, está bien, pero es una parte de cinco, como has dicho, o de las que sea. Entonces sí que creo que es importante que se definan bien esas áreas, ¿no? Es decir, porque si ahora a ti te conocen, uno tiene un chalet y te llama para que se lo pintes y no sabe que le puedes ofrecer el servicio integral de hacerse un baño turco simulando una cueva, que sí, es que le han pasado fotos que tal...
otra cosa, ¿no? De pintarse una habitación o un bar privado con... Entonces, claro, la gente luego solo sabe esa faceta, pero no sabe que te puede hacer una restauración. Y luego es que encima luego para más Inri te monta una exposición de arte. Que eso ya es más como... Sí. Otra sección. Otra sección.
Entonces dice, no, si es que Alfredo pinta cuadros, que también lo he oído. Y Alfredo no pinta. Bueno, tú no pintas. Bueno, pues... No tiene tiempo. Yo no sé si pintará o no pintará, pero tiempo no tiene. Que si lo piensas bien objetivamente, el arte, el arte como tal, el arte contemporáneo, porque es el contemporáneo, no tiene que ver con la alta decoración.
El problema es que nosotros nos conocen como Gadi, pero nosotros, como ya dije alguna vez, nosotros somos un grupo empresarial, que somos Gadi, somos catalana de pintura del Mediterráneo, somos Capime y somos Gadi Academia. Yo antes de Gadi lo conocí como Capime. Yo cuando lo conocí Alfredo era Capime, de hecho venía con el uniforme más o menos igual, pero era Capime, ¿no?
Sí. Claro, por eso que como son varias líneas de negocio, aunque bueno, en este caso estamos hablando como comercio físico que tienes en Plaza de la Victoria, que ese es Gadi Atelier. Es Gadi Atelier. Es la base. A ver, no tiene por qué, porque a lo mejor sus ingresos principales... Yo creo que es el final, eh. Yo creo que Gadi Atelier es el final. No, Gadi Atelier es el final.
La base yo lo voy a estar más basada en Cat Pyme. Cat Pyme, nuestra sede, está allí en Barcelona. ¿Pero el final en qué sentido? El final, o sea, que es lo último que ha montado, realmente. Ah, vale. Como has dicho el final, digo el final de qué. Yo te digo, yo lo conocí a él, Cat Pyme no existía, o sea, lo que es el atelier no existía y él era Cat Pyme, entonces...
Nosotros realmente hemos estado evolucionando. Antes realmente creábamos y diseñábamos y ahora también fabricamos. Nosotros cada día me estamos dándole... Y ahora también tenemos nuestra propia marca de pintura, nuestra propia tienda online y nosotros estamos en proceso siempre de nueva evolución. Alfredo, me tengo... Quien quiere hacer algo, que te llame.
Y tú ya dices... Oye, quiero hacer esto. Tú lo haces. Tú me lo haces y ya está. Es que a nosotros nos encantan los retos. Nos encanta. Alfredo, me voy a trabajar, hermoso mío. Qué suerte. Bendita la hora que viniste de Cádiz a Aldaya.
Y de que formes parte de este pueblo. Y que le des tanta... Que, por cierto, defiendo a mi pueblo, que mi pueblo para mí es Aldaya, y yo voy por ahí, y yo voy muy orgulloso de mi pueblo. Que eso, que os quede muy claro. Por muy gaditano que sea. Tienes que hacer un uniforme que ponga el escudo de Aldaya. Aldagadi, porque como... Gadi parece que diga de gaditano.
al ditano un evento como una feria no es tontería la peña esta que se va a eventos los chefs y que se van a eventos tal hay marcas que les pagan para que salga su loguito ahí porque eso luego sales en notas de prensa sales tal y sale a nosotros nos pagan mis trabajadores si que llevan marca yo no llevo marca porque yo realmente no valen más
No, porque a mí no me gusta diferenciarme con las marcas. Mis trabajadores sí que... Sí, al final ayudas a... A ver, hay marcas que te pagan la ropa, a lo mejor. Sí, la ropa. Te llego y te digo, mi pintura te patrociona los uniformes. Y vas con el loguito de la... así de gente. Sí. O sea que... Bueno, Augusto nos deja. Augusto nos deja. Y a nivel de comercio... No os dejo, me tengo que ir. Adeu, adeu, adeu. Adeu, Augusto.
A nivel de comercio local, ¿vale?, de tu atelier en Plaza de la Victoria, una persona que esté en Aldaya, ¿vale?, y que, bueno, que se quede hacer... Bueno, ya has dicho que vas un poco con el tiempo justo y tal, pero se puede acercar por ahí y hablar con la gente que esté ahí y ya le podéis hacer, dar alguna solución, si es posible, ¿no? Sí, sí, mucha gente viene y nos piden consejos que tienen que...
que cómo pintar su casa, cómo pintar su estar, no sé qué, o pintar su cuarto de baño. Y nosotros realmente, bueno, al día doy dos o tres consejos de mi punto de vista, cómo lo haría. Realmente, bueno, ahora mismo estamos pintando cuatro pisos aquí en Aldaya también, de gente que tienen comuniones y también tienen eventos como la pasada del Cristo, que también estamos...
Sí, cualquier cosa. Nosotros nos adaptamos, lo que pasa es que... Claro, depende... Depende del volumen de faena que tenemos, pues algunas veces podemos dar los servicios y otras veces no.
Ya hablamos en el anterior episodio que estuviste reformando, sí, restaurando la iglesia de aquí del... Sí, la iglesia. Sí. Y luego a partir de ahí ya llegó la Dana y con la Dana has hecho una serie de acciones de solidaridad en la que tú has estado, por un lado, recaudando para canalizar toda esa ayuda para revertirla
en reconstrucción con tus empleados. Sí, lo que pasa es que la ayuda esa realmente intentamos recaudar fondos y al final fueron unos 3 o 4.000 euros solo. Anda.
Pero realmente nuestra intención fue ayudar a la gente, que tuve cuatro personas, bueno, sigo teniendo todavía, me quedan todavía dos proyectos ahora, que estoy terminando uno y luego empezó otro y ya con eso hemos ayudado a más de 15 viviendas y 7 negocios.
Y eso es... Tú te has plantado ahí, has hecho un análisis, un diagnóstico y aquí te hace falta pintura y tal, pum. Sí. Y aquí te hace falta pintura y tal, pum. Desde la... O sea, 15 de negocios. O sea, 15, 20 de negocios. No, lo digo para que la gente lo sepa. Que sepa el nivel de implicación de la empresa porque esa mano de obra podría estar haciendo otra cosa.
Pues sí, lo que pasa es que yo soy una persona que decía, a mí Juan Rom me ayudó realmente, porque nosotros somos una empresa que en la dana hemos tenido 300.000 euros de daño y de pérdida. Nuestro seguro nos metió un infaseguro porque el banco nos engañó y al final cobramos 7.000 euros. ¿De 300.000? Sí. Casi no. Madre mía.
Y a raíz de ahí Mercadona nos ayudó, nos han ayudado varias gente y al final, pues la solidaridad al final, bueno, yo también pertenezco a una ONG y al final la solidaridad la tengo yo en las venas y al final nosotros nos podíamos, bueno, nosotros hemos tardado un año en montar otra vez, en hacer la renovación porque estábamos ayudando al pueblo. Eso te iba a decir, que habéis tardado no porque no podáis, porque vosotros tenéis material en casa, lo que pasa es que todos he estado en otras...
He estado ayudando a la gente que por sí sola no se pueden ayudar. Y realmente un pueblo para mí, si nos levantamos, lo suyo es levantarnos a todo el mundo. Porque ¿para qué te vale levantarte tú solo si la gente no te puede ayudar? O la gente no puede encabinar al lado tuyo. Claro. Esa es la idea. Ese es el concepto de la unión. Al final el comercio, bueno, el comercio, la gente en este caso...
El pueblo ayuda al pueblo. Así es. Yo te doy fe, que eso es verdad. Así es. Mis carnes lo vivió. El... La ayuda de Alfredo. No tengo ningún problema en decirlo. Hombre. O sea que... Es verdad. Me hace que llore hoy, ¿eh? No tengo ganas de llorar. No, no te he ayudado, gente, ¿eh? Yo conozco a otros que también te han ayudado. Sí, sí, también.
Al final hay... Valoras, ¿no? La gente que te ayuda cuando estás mal porque al final lo de la Tana fue una bomba, ¿no? Lo que nos ocurrió. Y cuando tienes gente ahí que está siempre sí o sí, pues eso es de agradecer. Y pues hay que decirlo. Y he venido a hablar de mi libro, ¿no? Sí, la verdad es que es de agradecer, ¿no? Porque cuando lo ves todo negro...
Y hay gente que te hace verlo gris, pues ya es gris, ¿sabes? Ya no es negro. Entonces, pues sí, hay que agradecer a esa gente que está ahí y pudiendo, sin poder, está. Y eso, pues eso, pues eso. No sé qué me va a decir tampoco, pero sí, es así.
Pero bueno, ¿qué es eso? Que al final en el camino realmente, no sé, yo tengo el camino del que digo, yo siempre voy con la cabeza muy para arriba y voy saludando a la gente y soy una persona feliz, me considero feliz y realmente eso es bonito, ve a todo el mundo feliz a tu alrededor, esto te da energía positiva y eso, y al final yo soy de esas personas...
que si veo las cosas mal intento por lo menos poner en mi canada o de arena y eso es lo que intento transmitir a todo el mundo porque si todo el mundo fuésemos así y diésemos solamente un poquito la vida sería diferente ¿Qué piensas? ¿Cómo ves a la ciudadanía de Aldaya?
A nivel de... Tras todo lo que has hecho, tras la ayuda... ¿Está agradecida? Yo es que no he hecho nada para que me den la gracia. Yo realmente he hecho muchas cosas y yo siempre he dicho... Y pongo los datos. Yo nunca digo nombres, realmente, ni nada. Yo no quiero que me den una palma en la espalda. Yo hago las cosas porque yo quiero o porque yo lo siento o porque yo veo...
que si yo a este comercio le puedo ayudar, este comercio algún día ayudará a otra persona. Y ese comercio tiene familia y tiene gente que no van a poder salir del paso si no le dan una mano, realmente. Yo veo... Yo es que tengo... Bueno, yo como lo he pasado muy mal de pequeño, yo tengo un... No sé, tengo una visión realmente diferente de la vida. Lo has pasado mal de... Eso es...
Bueno, eso es que a los ocho años perdí mis padres y a los diez años estaba trabajando en la calle. Estaba recogiendo cascos cuando antes se recogían los cascos de cerveza para venderlos en las tiendas para llevar dinero a mi casa. ¿Con diez años? Con diez años. Esa historia no la sabíamos, ¿eh? No, es que hay mucha historia que no se sabe. Pues eso es importante saberlo porque dice mucho. O sea, saber una historia personal con esos inicios en Cádiz.
Y a partir de ahí, imagínate como la parte de vida que he tenido yo, la fuerza que tengo yo realmente, porque yo realmente en catástrofe, que he sufrido algunas catástrofes, yo realmente, bueno, soy afortunado, soy afortunado, pero veo problemas, solución y al final, bueno, cuando nos dijeron esto con lo de la dana,
A los dos días traje cocineros de Málaga para darle alimento a la gente de aquí, de Aldaya. Yo estaba ya rehabilitando cosas, yo ya estaba montando ya aquí la de 3 de mayo. Y le decía a la gente, yo a ti no te necesito, ¿me entiendes? Yo necesito que me dejen libertad para poder hacer, porque yo sé hacer...
yo sé hacer joder tú tienes tu idea para saber hacer para saber lo que tú lo que tengo que hacer es verdad yo cenó de calentito gracias a Alfredo esos días que no teníamos ni cocina ni teníamos luz ni teníamos de nada pues
Yo que la tengo en la Plaza de la Victoria al lado de casa, pues saltábamos el barranco y ahí teníamos la cena calentita. Y luego había otro en el ambulatorio. En la plaza del ambulatorio había... Sí, en la plaza donde está la ermita de la Saleta.
Ahí había también de Central World Kitchen. Y luego, aparte de lo de la teoría, lo de las obras de arte, ¿eso es exposición? Eso es exposición y venta. Eso es porque en el mundo del arte realmente exponer libros en...
Exponer libros en galerías es... Exponer libros, no. Exponer cuadros en galerías es muy complicado. Y entonces yo hice un proyecto de solidaridad para que los artistas pudieran exponer en la galería que yo montase para que tuviesen visibilidad. Es un proyecto de entrevista que yo monté hace tres años.
Pero de hecho, pintan ahí. ¿No? Alguna vez, la última vez que fui, ¿había alguien pintando? ¿Había dos chicos aquí que estaban pintando? Claro, es que los míos pintan. Por eso digo que había ahí una chica pintando. Sí. Y luego había otro pintando, pero era el marco del cuadro, si no me equivoco, ¿no? Sí, porque eso era un cuadro que estábamos restaurando.
No sé exactamente qué era, pero me llamó la atención porque iba como tú y pensaba que era un obrero más técnico y resulta que estaba pintando el cuadro ahí. Por eso es lo que dices, que no te acabas de entender cuando vas ahí. Hay mucho abanico ahí abierto. Bueno, pero que al final se puede decir como desde algo más básico
y más basto, por así decirlo, que puede ser una reconstrucción, bastó en el sentido de que no es tan fino como la alta decoración,
hasta ese nivel de alta decoración. Y yéndonos un poquito al futuro, porque cuando decías el final... No, bueno, el final de ahora me refiero que termina en Gadi, pero bueno, no sabemos dónde va a terminar. Claro, a eso me refiero que como decía el final, digo, igual es que ya cuando acabe todo lo que tiene baja intensidad y se queda aquí tranquilo. No creo. Es una opción. No creo. ¿Tienes alguna idea...
en mente para poder... A ver, tengo muchas ideas en mente, pero si te las cuento ahora, otro día no voy a poder venir a contártelas. Madre mía, madre mía. Lo dejamos para la tercera. Claro.
No, hombre, claro, es normal. A ver, Alfredo, su cabeza no deja de pensar. Como gran autónomo y gran empresario, la cabeza no para. Y es lo que te digo, yo he visto la evolución, ¿no? Desde que lo conozco he visto su evolución y la verdad es que ha cambiado bastante. A mejor, claro. Al final...
El atelier que tiene es súper chulo, que antes no lo tenía. Igual en Barcelona sí, no lo sé. Pero aquí no. No, en Barcelona no. Ha sido en plan, pues tenemos los proyectos en marcha, lo que pasa es que lo tenemos que reconstruir y al final cuesta mucho trabajo. Esa oficina, ¿no? Esa oficina ahí y aquí es más atelier. Sí, aquí tiene una pequeña oficina, pero un pequeño despacho. No, me refiero que hay en Barcelona con una oficina, si tiene aquí lo que es la... Sí, allí lo que está su socia, ¿no?
Sí, ahí está mi socia, que mi socia lleva rama internacional. Entonces Barcelona lleva rama internacional. Vamos al comercio local. Compraldaya, comercio local. Gadi Atelier, hemos hablado de que la gente puede pasar, puede ver, puede pedir tus servicios. Si no recuerdo mal, la última vez que hablamos, igual es una cosa que ya has cambiado por el tema de la edad en los servicios de ahora...
No sé si recuerdo que querías haber hecho incluso formación dentro de tu atelier. Hacemos formación. Sí, hace formación. Hacemos formación. Academia también. Tenemos una academia. Lo que pasa es que en la academia de momento la tenemos parada, pero porque no puedo estar en tu sitio. El atelier tampoco estaba como tocaba. Me refiero a que la idea tenías dentro, en la parte de dentro ponía Gadi, Academia.
Sí, tenemos la Academia. Ahora estoy formando a una chica nueva que se llama Paula, que es artista de Bellas Artes, licenciada la número uno, que ha querido colaborar con nosotros desde el primer momento. La estoy reformando a ella para de cara a dos años retomar otra vez el tema de la formación. Lo que pasa es que todo lleva un ciclo y al final todo va por pasos.
Es un tema interesante porque en el sector cada vez parece que hay menos profesionales cualificados en el sector porque en el mundo de reforma y alta decoración la gente...
O sea, se los rifa a la gente de alta decoración. No hay, incluso para ya las reformas, a día de hoy reformas, estamos viendo que hay dificultades para encontrar. Nosotros ahora mismo tenemos una lista de espera de más de 700 personas para que la formemos.
pero no hasta... No da, no da. No, hasta dentro de un par de años no daremos de nuevo ese servicio. Pero es que es una faena, ¿no? O sea, es montar otra empresa. Haces formación, te hace falta...
Es un tinglao importante. No, realmente nosotros los recursos lo tenemos, los materiales lo tenemos, lo que pasa es que no hace falta la persona que está dar un buen aprendizaje con una buena norma, con una buena pauta y al final todo requiere un aprendizaje también.
Hay negocios que solo se dedican a eso, a la formación me refiero, que eso es una línea de negocio. Sí, yo realmente me podría dedicar a la formación, pero no quiero dedicarme a la formación. A mí formar a la gente, a nosotros, la queremos formar porque no queremos que se pierda el negocio, pero yo formar a alguien para que alguien crea algo que yo estoy diseñando, pues no lo veo. Ya.
Que no lo veo ahora, en el futuro sí que lo haremos, porque realmente nosotros muchas veces formamos a gente que también colaboran con nosotros, pero al final ahora estamos como en un embudo que nosotros teníamos una buena trayectoria y con lo que pasó, pues ahora estamos otra vez reagrupándonos, reformándonos y reiniciando otra vez. Pero bueno, tienes la línea definida, o sea, tú tienes ya...
tus trabajos definidos, como has dicho, tienes agenda cerrada, tienes tu marcha en tus sitios y tienes tu tal y ahora tú vas a la marcha. Sí. O sea que ahora ya es gestionando. No, si marcha tienes, si marcha tienes. Si tiene casi dos años de servicios, imagínate. O sea, es una barbaridad. Eso es una maravilla saber que tienes dos años cerrados de faena. Imagínate. Te da tranquilidad. O sea, eso es importante a nivel empresarial.
Tenemos que decir que el Rocha Arena está pintado por ti, o sea, que es una gran obra, o sea, aquí a nivel valenciano, es de las obras cercanas ahora que más boom ha tenido y hay que decir que Gadi Atelier ha estado ahí pintando. ¿Cuántos botes de pintura se pueden gastar ahí? Rocha Arena. Rocha Arena.
Siempre hacemos preguntas para desmentir mitos, pero como aquí no se pueden desmentir ni en salud ni en nutrición, pues... Incontable. Eso es incontable. Pero ¿esa pintura va en botes? En camiones. En camiones. Perdona, te puede llegar en un cisterna y luego vacías en algún sitio, porque para pintar eso hay cosas, igual que los suministros para ciertas cosas, que dices esto, no creo que los suministren igual que para un consumo más, no es lo mismo pintar una casa que no sé cuántos botes te lleva, que pintar el tinglau ese.
Sí, claro, tiene que ir un tráiler. Ahí hay tela, o sea que... Pero una gran obra, ¿eh? Sabemos, nosotros sabemos de cerca que sí, que se ha estado allí, has estado pintando, has estado en todo el mogollón ese y la verdad es que, pues eso, a nivel estructural, creo que en Valencia será de las obras más importantes en los últimos años.
yo creo que a día de hoy... 400 millones. Comparable con esa obra... Pocas. 400 o... Bueno, esos son los números que se arruntan. Porque aparte luego está... No sé si entra dentro de los 400 todo lo de alrededor. No, eso es aparte. La alquería, tú dices la alquería, ¿no? No, no, no. La zona de alrededor, o sea, el pavimento, los arbolitos, toda esa zona que corresponde a parte...
Yo no lo voy a decir ahora exactamente, pero creo que era un proyecto integral porque no solo es el Rocha Arena, es todo lo de alrededor. O sea, si tú metes ese monstruo y luego alrededor no haces una ingeniería civil adecuada para que ese sitio absorba a toda la gente que va, no te vale para nada. Es como construían antes, mira el Mestalla, que fíjate...
son 30.000 plazas y creo que y hoy en día pasa que para ir a mi estadio te tienes que ir a comer antes para aparcar bien y luego la gente a mitad partido si va ganando ya se va para poder entonces esas cosas el Rocha Arena se ha estudiado muy bien y todo eso creo que también entra dentro de eso o aparte no sé si está pero que vamos que es complicado de hecho ahora los estadios los sacan de la ciudad por esas cosas igual que el Wanda para no gestionar
O sea que, pues nada, Alfredo, aquí ya sabes, en Aldaya, el Rocha Aldaya, el Gadi Arena. Aquí al lado de la esto. Bueno, Alfredo, es un placer tenerte aquí en los micros de compra Aldaya, de Aldaya Radio. La verdad es que nos cuentas cosas que, pues eso, se nos cae la baba a mí, por lo menos. Yo que me gusta la decoración...
Pues eso, a mí se me cae la baba de escuchar cosas que hacéis y cosas que, bueno, y cosas que vemos. O sea, yo cuando voy a Yatotelier salgo flipado siempre porque es verdad. A mí todas esas texturas, pues se me cae el mundo de ver cosas más bonitas, la verdad. Entonces, pues eso, creo que es un enorme placer tenerte aquí en Aldaya. O sea, que es lo que decimos muchas veces, ¿no?
A grandes empresarios con empresas muy top aquí en el pueblo de Aldaya. Y pues a nosotros nos gusta hacerlas visibles porque al final, pues eso, mucha gente no te conoce. Y es una pena porque hay cosas muy importantes, ¿no? Por eso decía lo de que es interesante recalcar todas esas áreas, ¿no? Y yo para mí lo importante sería quedarme ya no con esas mega obras ni con esas...
el trabajo es importante, sino yo me quedaría con la parte más local, más humana y más de Alfredo. Y más solidaria también. Yo creo que a nivel personal, a nivel de comercio, lo que se le puede decir a Alfredo es darle las gracias.
Y es agradecerle el trabajo que haya hecho tanto en la parroquia como por la gente que lo ha necesitado. Y es de agradecido y es de bienes. Yo creo que Aldaya y la gente que la has ayudado te tiene que agradecer eso que has hecho. Yo he llegado a ir ahí y no sé qué le diste a una señora un día que fui ahí que pasaba por ahí hace ya...
Y me dice, espera tu momento, vente, acompáñame que le voy a dar a no sé quién. Y fuimos a una vecina que tiene girando a la izquierda y le llevaste un jamón, puede ser. Sí. Le llevaste un jamón ese día. Pues la señora es como si le diese una bolsa llena de billetes. Una señora que tenía el piso vacío, porque estaba vacío, que se lo reformarías tú, seguro, ¿no?
Entonces, yo creo que eso, independientemente de todas las obras, yo creo que el comercio local, en este caso, creo que es eso. Lo humano, el hecho de ver a Alfredo paseando para arriba y para abajo, preguntando a gente si te hace falta algo, teniendo la consulta, y creo que es eso, su labor de querer involucrarse en el pueblo, porque tú llegaste aquí a...
Y lo primero que hacerte fue apuntarte a todos los araos. Te apuntas hasta la falla, te apuntas hasta aquí, te apuntas hasta allá. Y entonces eso la gente... A ver, pues yo creo que es de decir, es de agradecer que en la falla has hecho una carroza y cosas...
Quiero decir que la gente tiene que tener en cuenta que esas cosas que hace la gente por amor a la demás gente hay que agradecer y, como bien dice Raúl, es muy bueno tener en el pueblo. Pero creo que es consciente que no dejemos pasar esos agradecimientos, porque al final siempre está bien el decir...
Gracias por todo lo que haces y por todo lo que has hecho. Y creo que eso te motivará para seguir haciendo más. Aunque tú no lo quieras. O sea que, gracias. Sí, sí, sí. Eso es verdad. Ahí tienes razón, David. Bueno, pues nada, Alfredo, hemos llegado al fin. Yo te digo, yo te agradezco cada vez que vienes porque ya te digo, nos sacas cosas que tienes, proyectos nuevos que tienes y la verdad es que es una gozada.
Y contarás lo que estás pensando. Y ya nos contarás. En el siguiente. Y nada, una semana más. Pues eso, David, muy buenas tardes. Muy buen programa y la verdad es que un placer. Gracias, Raúl. Un placer compartir contigo. Y nada, la semana que viene más y mejor.
Tengo una mala noche a cualquier hora Canta una cancioncita conmovedora Que me sacuda el alma, me desarme entero Que me desnude el alma y que se me erice el pelo Ay, hay algo en esta canción
És que l'eixem l'arroca usant.
Y de pronto supe cuál es la razón, al menos unas pocas horas, y me agarro aquel recuerdo que guardé dentro de mi memoria. Y todo se recolocó, se hizo la luz en el infierno, y todo iré.
Sí, nene, empiezo ya a sentirme mejor. Puede que ya nunca vuelva a ser el mismo.
Fins demà!