This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.
Escoltes Ona Mediterrània, des de la 88.8 de la freqüència modulada.
Un lazo rojo entre los dos O quizás algo mejor Una canción de amor Una versión de mi mejor De la que viste la última vez Vi cada amanecer en tus ojos Lo que olvidaste de mí Se convirtió en moto
Fins demà!
Fins demà!
Saliste de mi corazón y yo comiste...
Bona tarda a tots. Benvinguts a cap d'escoltar un dels nostres artistes autòctons, un gran d'entre els grans. Luis Cadenas, bona tarda. Bona tarda. Llàstima que no hi ha pogut venir. El gran d'entre els grans. Ah, no, sí, soc jo. I ara és tu, Luis. És tu, tu eres de los grans. Que il·lusió, me encanta. Moltíssimes gràcies per invitar-me. A ti per venir. Aquí vos parles, Santiago Monja, nosaltres Toni Ramis...
Hola Santi, ¿cómo estás? Hola Luis, ¿cuánto tiempo sin ver? Por lo menos tres días, pero ha sido tres días... Sí. Vamos, me ha costado mucho estar... Yo le he sufrido esos tres días sin ti. Yo pensaba, ¿qué estar haciendo Luis sin mí? Pues prefiero no lo que haciértelo, porque lo peor es que te lo puedes imaginar. Sí, los conocemos hace 25 años. Dejemos a los oyentes con la imaginación. Y no, pobrecitos, que los asustaremos. Y con todos nosotros también, Roby Aloglio.
D'alòlio. D'alòlio. Da gràcies que no he dit xalioli. Hola, hola. Saludos. Saludos. Avui volem inaugurar una secció nova que han duit un convidat, en Robi, que se dedica un poc a les 3D.
és autònom, la qual ja també és un deport de risc que tenia en compte, sobretot en aquesta ciutat, que se mos està posant molt difícils, no sols en el bar. Robi, benvingut. Avui mos parlarà un pot de desimpressió 3D, com us deia, i de lo que suposa tenir un negoci darreres tecnologies, que no tenen, a lo millor, un mercat molestès, però hi ha molta gent a darrere que ja els està emprant.
Benvinguts tots entre notes i mones, gràcies a una mediterrània. I bueno, avui tenim en nosaltres en Luis Cadenas. M'encanta que lo digues com en Luis Cadenas.
Pues un placer, tío, un placer. La verdad es que me hizo mucha ilusión cuando me invitaste y viniendo de ti, además, que eres una persona a la que ambiro y quiero mucho como bien sabes, además. ¿Y no tienes criterio? ¿Está claro eso para empezar? No leas mi guión, Toni. Creo que tengo un criterio demasiado exigente, Toni, y bien lo sabes, así que imagínate el placer que es. Con vosotros somos buenos programas, nos agrada convidar artistas de...
del panorama musical, del carrer i dels grossos. Avui tenim un enloc que ha estat a tots, a tots, ha estat en los centros más oscuros. Se sentía como en casa y todo el carrer. Que no te han visto, lo han contado. Sí.
y en los puestos más grosos. Es un artista ya consolidado, tocando Tessa Península, tocando per Mallorca... ¿Cuántos años llevas? O sea, veinti... ¿no? ¿Cantando te refieres? Pues lo conocemos hace veinte años ya. Y ya estabas cantando, haciendo bolos por ahí. Pues mira, nos conocimos... En nuestro 20 aniversario, Luis, ¿qué me vas a tratar? Pues mira, precisamente...
Estamos de celebración tú y yo y estamos de celebración también con mis canciones. Mi primer concierto, como bien sabes, fue con Juanjo. Un moment, voleu que me envagi a Packet Jooms? No, no. Ah, pues no sé, Sant Valentín está a prop, está surgiendo el Love is India. Yo me siento generoso. Això els hi diu a totes. No, no, no me la fiero a que Toni, es verdad, es verdad, Santi.
És veritat que Toni i jo tenim una relació especial, ens coneixem fa 20 anys i empecé a cantar gràcies a un amic en comú. Jo només hacía versiones i gràcies a aquest amic en comú i gràcies a Toni també, per l'amistat en conjunt, empecé a fer cancions i, bé, fins ara que he estat torturant-ho. Has vist Toni el que fa ser gent per no escoltar-te? Sí. De vegades surten coses bones.
I quina era aquesta cançó que em sentí per obrir el programa? Era un d'esteu de redisco o conte mosso? Bueno, és l'última cançó que he perpetrado. El lugar secreto se llama, no la he publicado todavía, así que es un regalo para... Notícia d'última hora. Estimats agents, tenim una estrena mundial en tot voltros, entre notes i mones. Això està coint categoria. Sí.
Y es un regalo. Hasta que hablas tú si la sueles coger. Es un regalo. La verdad es que me hacía mucha ilusión estrenarla aquí. No la estrenó en ningún lado. No la he puesto en ningún lado ni en ninguna red social. Y me ha encantado cómo sonaba aquí. Así que estoy contento. Genial. Es una canción que se llama El Lugar Secreto. La grabé hace un par de meses en Canyuc. No en Cambona. Pero casi en Canyuc con Enric que es un productor maravilloso. El que graba el disco anterior también.
¿Eso es un producto de aquí, es un petit estudio? Sí, no, es un estudiazo del carajo. Enric tiene en Campo, que es un estudio donde graba a lo mejor que hay no solo en Mallorca, sino a mucha gente de todo el panorama. Así que es así un honor. Y voy a seguir grabando canciones contra todo pronóstico. Así que prepararos porque volveré.
Me encanta. Me ha agradat el contrato de pronóstico, perquè realment no mos és tan posant gaire fàcil. No, però, Luis, com tu i jo miram molt a Sabina, és com que hi ha que seguir vivint, encara que sigui per joder. Hi ha que seguir tocando, encara que sigui per joder, per revelar-se d'alguna manera. Jo era més de Sabrina, però és veritat que Sabina m'agrada molt. Jo era de Samantha, però, en cada qual. No, se me ocurren rimas amb Samantha. Pasem a otro tema.
I contem-ho, Lluís, Antónia ha fet una bona pregunta per un pic, però no l'has acabat contestant. Quan vas començar on? Quins van ser els teves primers passes en una guitarra? Sí, però és veritat que cantava amb Juanjo, que el coneixes tu també molt bé, el tío tenia un equipazo del Coponi, me invitava a cantar, i va ser molt generoso conmig, i el tío, pues eso, cantabamos versiones de Héroes de Silencio, que a mi no me gustan, de...
Però això què era? En els bars, en les plases... Sí, sí, sí. Ah, així m'agrada. Des d'abajo, coño, contrabales. No, com ara. Cantàbamos en el soparque que tenia, hi ha un barecito maravilloso. No te preocupis per els tacos, perquè això després ho editem, ¿vale? Surten troços de Ramon Llull, de poetes molt selectes. En els quals te cortamos tot el programa, Santi, realment no sales en ningú programa de la radio.
Per això no m'ho deixar comprobar el resultat final. A mi me gustaría escuchar un pic que no hagi un taco. Seria lo que me gustaría. Van en romper els votos el primer dia. Pueden contestar, por favor? Cantaba con Juanjo. Cantábamos bastante mal. Sobre todo yo. Él siempre ha seguido cantando mal. Ja, ja, ja.
No, Juanjo, te quiero. No, eh... Se redueix la llista de convidats que voldran venir en aquest programa. No, Juanjo, maravilloso, jo le quiero un montón. Jojo, pobrecito. No, jo he seguido, jo sé que sigue levantando mal, fue muy generoso conmigo allí el macho.
Molt bé, ja està, ha passat un àngel, va, i silenci. Avui, estimats convidats, serà un poc divertit i com vol trobar-ho, això és un bar, recuperarà totes essències, perquè havia de dur una guitarra acústica, jo ara s'ha encarregat, i en Lluís tocarà com a dos orígenes, a pico i pala, amb una guitarra espanyoleta per aquí.
Però mos ho farà molt guapo. Me ha encantat, además, con un agujero fantàstico. Es forma part de l'aerodinàmica o de l'acústica, ¿vale? Això és perquè tingui una vibració amb un poço de solera més. En gente que fem un programa low cost, que estamos empezando, Luis. No ho diguis, no ho diguis. Se dice vintage. Bueno, pues voy a cantar una... Voy a perpetrar una canción que se llama La última vez... La última vez que te vi...
La última vez que te vi Estaba todo en ruinas Como en una cabina antigua En un aeropuerto perdido A punto de acribillarme la luz De un descuido De estar soñando contigo hoy Ven
a buscarme allí te espero donde la última vez que te vi ojalá no hayas cambiado tanto y yo siga entero como dos malos actores en un final perfecto la última vez que volví
Era una despedida, dejando atrás la vida. Comenzamos nuevos retos, muriendo más deprisa para vivir más lento. Me fui volando lejos. Ven a buscarme allí.
Te espero donde la última vez que te vi. Ojalá no hayas cambiado tanto yo. Siga entero como dos balas perdidas por el desierto. Oh, hay malos días y luego hay los que no estás en mi vida.
Así que ven a buscarme allí. Te espero donde la última vez que te vi. Ojalá no hayas cambiado tanto yo. Si entero como dos enamorados en un...
En un principio eterno. Bravo, Luís. Ideal per com han començat el dia. I ara tenia la imatge amb la pluja a través de la finestra. Ens hem posat tots un poc en melancòlits. M'ha encantat. Igual també podria ser una bona cançó per una anuncia d'hipoteques. Espero que no hayas cambiado.
Y cuando te dio una hipoteca, te la canto. No te folliran, te folliran ses ganes de cantar. Però jo et dono ideas, perquè com que he inaugurat una secció... Oye, me queda tu guitarra, eh? En serio, t'agrada? Se l'ha escogido al... No, és meva, o sigui, té 40 anys, és de quan jo tocava. Però això està tan maltratada. Sí.
ara sota sigues tocando, no? la guitarra, hablamos continuam continuam amb en Toni amb una secció que se dirà bon gust no, però en serio no és mala idea de lo dels bancs vull dir, nosaltres aquest programa, els conceptes promocionant els artistes quin tipus de banc? de sang, de semen, de hipoteques és que pagui a mi com a artista personalment és que pagui més és un poc, bueno, tu saps el concepte d'aquest programa
Us recordo a tots les nostres redes, entre notes i mones a Instagram, també tenim un grup de WhatsApp, que la gent pugui editar amb un petit corto de les teves cançons, posar-me una foto teva amb el número de telèfon, i que la gent pugui contratar com un regalo, rotllo per una festa, petita, grossa...
Exacte. No, això se parte bé del casete, vull dir, si a qualcú no li agrada algo melancòlic o rumba o lo que sigui, pues que contrasti a l'artista que ho faci per putejar a la persona. Sí, sí. Tot lo bo en aquesta vida acaba sent un arma de doble filo, que diuen. Sí, sí.
I bueno, vos comentava que volia inaugurar la secció d'anunciar a un comerciant, a un autònom, amb en Robi, que mos contarà un poc en què se dedica. Amb en Robi, contamos. Hola, buenas, ¿cómo están? Primero Luis, increíble, buenísimo. Un placer.
A ver, ¿qué es lo que estoy haciendo ahora, por ejemplo? Yo me dedico a recibir ideas de la gente y tratar de llevarlas al material, al plano material. Básicamente es ser el traductor para la impresora 3D. La impresora 3D puede hacer muchas cosas, pero darle las órdenes no es tan fácil. Vale, no eres Papá Noel. No, por un momento me ha asustado. Mi mamá tampoco. Continuamos ya en todo el nivel.
Compte'm, Robi, vinga. Què te demana esa gent que facis? Bien, ahora estoy, por ejemplo, es que están variados, ahora estoy haciendo lo que son herraduras para podología equina, por ejemplo. Estoy trabajando con un podólogo mallorquín
el Rafa que es un genio es un exponente y estamos haciendo algo que no se ha hecho en España todavía directamente y es eso es tratar de traducir la idea de un loco como este un podólogo equino que estudió en Estados Unidos pero que no tiene las capacidades para decirle a la impresión tiene la idea pero no tiene la capacidad para traducirla
Yo cumplo ese rol, por ejemplo. Hoy también vengo a arreglar una máquina. Això està molt bé. Vull dir, a més de ser algo innovador, també aportes positivitat en el món donant solucions a problemes. Això... Sí, sí, hasta hay máquinas. Hay también máquinas. Somos grandes amigos de lo que es el reuso.
Porque, por ejemplo, viene gente de yates, de RVs, de coches, motos, que hay piezas que ya no se pueden reponer, no se pueden volver a hacer, no se pueden, digo, no se pueden volver a comprar, no existen en el mercado y son cosas que tal vez se tirarían. Así que un poco... ¿Ves? Una sesión con el Tony, lo dejo en huevo, le hacemos todas las piecitas, queda...
Trabajamos con humanos, també. Ho estic veient. Així que jo, com públic mitjà... Com Epstein, no? Com? Com Epstein, en su isla, no?
Jo volia que la cancel·lació del programa arribés per un doi que digués jo, però gràcies, Lluís. Sin comentaris. No, aquí només xerraran de la llista de la compra. A mi com a públic mitjà m'agrada molt sentir que el 3D serveix per alguna cosa més que fer muñecats i fer tonteries de decoració, perquè la gent ho desconeix, però realment el món del 3D és molt ampli, no?
No, sí, es un poco eterno, o sea, se imprimen desde casas hasta barcos ya directamente, pero lo más importante es para mí el tema de haberlo llevado a la casa, de que ahora con menos de 200 euros puedas comprar una impresora que era como las viejas de impresoras de papel, la compras, la instalas y funciona. Hasta vos podés hacerlo, mira. ¿Tú creus que això va cap en escamina, que la gent, de qui pot, tendrá cadascú a casa seva una impresora?
Para mí no se haría muy bien, no sé si eso es lo que va a pasar o si es la tendencia, sí que es a más porque está cada vez más barata y lo que te digo, la colocas y funciona. Ya no hay que ser un hobbyista, no hay que ser un genio para esto. Cualquier persona, cualquier niño ahora de 8 o 9 años se cumple una máquina y está imprimiendo el primer día.
Bueno, però no tots potser podríem fer coses ortopèdiques per animals, vull dir, això depèn de sus que li donguis. Claro, claro, ahí ya depende del diseño. Para mí lo más importante que tenemos que hacer es ir al reciclaje y nada, llamar un poco, no sé si están escuchando o algo, pero ayuntamientos, lo que sé, y tratar de aprovechar la impressión 3D que es un método en el que realmente uno puede...
reciclar botellas y transformarlas, por ejemplo, no sé, durante la pandemia en mangos para las puertas para que no haya que tocarlas, pero que tenemos un método, lo más importante de impresión 3D que se está desarrollando fuerte, que es poder reciclar el plástico, que no sabemos dónde tirarlo. M'agrada molt lo que dius. Jo també m'interessava molt que venguessis a xerrar-nos un poquet d'aquest tema dels 3D, i crec que podràs venir més vegades, perquè ara hi ha una campanya publicitària que és Mallorca, anant cap en el residu zero.
Y es un palo casi tú. Reciclar, aprender a donar, varios usos, varias vidas a un mateix material. Sí, lo bueno de la impresión 3D es que es eso, una vez que se limpia el material, se seca, se tritura y se crea el nuevo material, puede servir nuevamente para hacer desde copas, platos, cubiertos o literalmente para hacer, no sé, bloques para una casa o juguetes para los niños en Navidad. Pero lo bueno es eso, que le da realmente vida nueva a lo que estamos tratando
Desejando todos los días, pero sí que no está al alcance del humano doméstico para hacer esto. Esto tiene que meterse alguien más grande para que... I una pregunta des de Cine Cultura. Fer, per exemple, com ara, de manejar en Lluís una guitarra, seria possible amb una màquina 3D? O encara no m'ha arribat en aquest punt?
No, por suerte, por suerte, mismo en Instagram, ahora tú escroleas y hay un chico que directamente está solo haciendo los mangos de la guitarra para que sea súper barato. Tú te puedas comprar el mango de la guitarra y luego te dice cómo comprar la electrónica y te dan las piezas para imprimirlas. Entonces tú te imprimes con los colores personalizadas.
y tú te compras el mango, te comprarás la guitarra a menos de la mitad de precio y te imprimes luego lo que es la caja con un modelo que ellos también te dan ya en el paquete entonces un poco el plan es eso hay juguetes, también está ese rollo que de repente podés comprarte auriculares que solo te dan la electrónica
Muy barata, pero luego tú en casa imprimes, te dan ya los planos para imprimir esto, el archivo. Entonces, claro, esa era la idea en un principio, pero bueno, las grandes marcas no creo que estén... Impresionante, en quina velocidad avanza tot. ¿Y tú qué creus, Lluís? ¿Se podría tocar amb una guitarra de plástico? Sí, yo no soy muy pijo con estas cosas. Creo que la tecnología avanza a pasos agigantados y, claro, no sé hasta qué punto se puede recrear el sonido de una madera como antes hacía la Gibson. No, eso jamás.
Yo creo que no, pero yo creo que está facilitar los costos, el material y la velocidad, la inmediatez. ¿A quién no le interesa que le facilite los costos? O de hacerte una guitarra viajera, imagínate que sea más liviana para no romper la tuya que tal vez está buenísima. ¿Cómo hay que se dobla? ¿Tiene más calidad? Pues no lo sé, no lo sé.
¿Se puede hacer lo mismo que suena igual que la Gibson J45 de Bob Dylan? No lo sé. No sé yo quién. Creo que no. I vos traete la Gibson J45. Per què no? Per un altre programa. Si tu veus possible robia lo millor d'un instrument, encara que sigui de percussió fet en sa màquina. Tengo un tipo... ¿Cómo es el de cuatro cuerdas? Bajo.
Un ukelele, un... El pequeñito, el ukelele, tipo ukelele, pero un poco más grande para ponerle que le puedo poner cuerdas de guitarra. Lo voy a traer. No te digo la semana que viene, pero cuando lo pueda armar lo traigo porque lo tengo ya impreso. Queda apuntat, estimats agents, en un futur programa, en Robi Moss durarà un instrument i... I batalla, batalla de solo. El músic que estigui aquí, pues, el jutjarà, men, que els hi pareix.
I a mi m'agradaria que, ja que m'han anat un poc en el melancolisme, febrero, viene El Amor y Cindy Air, Es Comin', no Like a Winter, pero Es Comin', The Love, que mos facis una altra cançó amb aquesta línia tan guapa que ha s'inaugurat el programa. Tengo esta guitarra que me has dejado tan... Es aposta per tocar coses romàntiques. Es la de Willie Nelson, esa.
La pols, la pols que té la guitarra davant de les cordes té més solera que d'altres. No en teniu ni idea. Bueno, voy a... Voy a ver que... Paga el mòbil, Toni. Mamá, no veia més todavía, por favor. Voy a cantar una versión que m'apetece, tío. És de Murcia, sí. Cridàvem de Murcia. A mi em ponia moroso. Moroso. Moroso.
Bueno, a ver, seriedad. Oye, tengo el granate seco para cantar, a lo mejor. Ah, bueno. Sí, recordàvem, estimats oyens, que això és un bar sense barra. Això ho xerreran pròxima. Producció, hola, producció. Hem de xerrar d'un tirador aquí, eh? Perquè un bar sense tirador, això no és realista. ¿Te refieres a un pistolero? Sí, por supuesto, por supuesto. Hay bares que lanzan haches, ¿por qué no vamos a traer un pistolero?
Yo tengo un plan en un bar de esos. ¡No! ¡Toni tiene un plan! Estamos perco. Uy. Uy. Sabed que nunca me salen bien los planes, pero yo sigo currando ahí.
Bueno, pues, muchísimas gracias. Cuando Toni ha dicho tengo un plan, se quitará hacer... Como en el dibujo se ha animado, se ha doblegat con si fues de plástico. Y estos son mis amigos, entendéis mi depresión, ¿no? No, ¿quiénes son tus amigos? Gracias, gracias. Sí, sí, sí, Toni, sí. Muchas gracias. Bueno, pues voy a cantar una versión que me apetece. Si te deja Toni. Sí.
Bueno, de un cantautor que me gusta, que se llama Ángel Stanik, y voy a cantar un trocito que me apetece. Porque... Porque sí. Es que es presa. Es presa. Porque sí, me estoy rompiendo el mobiliario. Se llama... Te ayuda. Mis Trueno 89. Bonaña. Bonaña. Sí...
Dime que subes a un tren y esta tarde nos vemos. Dime que traes mi café para no quedarme muñeco. Tengo un rifle en la guantera porque igual te secuestro. Dime qué puedo hacer.
El cine de serie ve una Ruth moví en tu pelo. Dices que todo va bien mientras tiras la pipa al suelo. Saca un ticket de tus labios, nos liquidan el crédito. Dime qué puedo hacer, soy de bajo presupuesto.
Tienes tequila en la piel, una botella de José Cuervo, un Beatle muere de sed en la quilla de algún desierto. ¿Quién peligra la frontera? Voy camino de México, sé lo que voy a hacer.
Dime qué puedo hacer para no echarte de menos Dime qué puedo ser carretera o trueno Nunca pierdo la paciencia pero estuve bebiendo Dime qué puedo hacer que no resulte violento
¿Qué puedo hacer?
Ja, ja, dime què puc fer. Mira, m'adona molt per... Al final hi ha pedido, improvisado. Dime, què fes? M'ha encantat, m'ha encantat. Era de... Repetim. Esta és de Ángel Stany, que és un cantator... Estilo cantator depresivo, rocquero, però... Hace que la gent baile.
Un rock depressivo? Ángel, ahí donde estés, continúa batiendo tus alas. Maravilloso, Ángel. Ha estat molt bé. Mira, esa cançó m'ha donat per enllaçar, dime què puedo hacer. En aquest cas, estic encerrant els altres dies de matí un programa. Ara no me surten noms del programa des de matí. Bon dia, Mallorca. Bon dia, ja està. Bon dia, Mallorca.
Bon dia, bona vida. Estarem xerrant d'un llibre que se diu S'Economia de Sira. I dime que podo fer, enllaço un poc en tota aquesta temàtica que jo venc sentint a diversos mitjans de comunicació, que és aquest malestar del ciutadà mig. Dime que podo fer, seria una bona pregunta i jo tenc una resposta. Des d'Entrenotes i Mones,
M'agradaria llegir les vostres propostes per millorar la ciutat. Mira que guapo m'ha quedat com ho he afilat. Dime que tu eres molt guapo. Me has dejado callar hasta a mi Santi. ¿Qué te está pasando? Has hecho algo inteligente. Por eso me callaré. ¿Qué he hecho?
Ah, ja està, ja l'hem cagada, m'he rompent la màgia i ja no sé. Mira, ara ja sé quines notes i quines mones. Home, està clar, està clar, no ho dírem, no ho dírem, adivinau-ho a valtres. Però sí que m'agradaria convidar tots els joients, cada pit més, que facin ús de les nostres reds socials, Instagram, entre notes i mones, o a través de la web de Ona Mediterrània i mos atracàssiu, bueno, s'arriba, les vostres propostes per millorar aquesta ciutat.
A mi personalment, no sé si inclús m'agradaria fer una recopilació de ses millors, se'ls adyitgirem, i a lo millor els adubim a l'Ajuntament i feim un vídeo, perquè jo crec que poden sortir coses guapes, estarem tot d'acord en que hi ha coses molt bàsiques, però...
Segur que surten calc unes d'originals. A mi, personalment, trob que el que hauríem de fer és més contratació de personal de sanitat. És un poc una vergonya com estem en aquesta illa i me consta que no és de més Mallorca. Veig que està avançant molt ràpidament la construcció del nou hospital, allà on hi havia Sant Dureta, no sé si heu passat per davant.
hi ha dos edificis aixecats, esperem que contratin el personal necessari perquè això llegueu a un puerto i no hi hagi les coses i les esperes que hi ha ara. Personalment per jo és un dels més importants, perquè si un ciutadà se sent ben atès, se sent cuidat,
És una persona productiva i que contribueixi a la societat. No sé vosaltres, d'Izma, si voleu, que personalment penseu que se podria fer per millorar aquesta ciutat. Dime, dime. Jo tinc una idea. Pamboli, digues. Tengo una idea desde hace mucho tiempo que es el tema de los cables de luz.
que están colgados, pero hay en otras ciudades que están enterrados. En los que están colgados hay animales que mueren, los cables se rompen, se caen por ramas, incendios grandes en California,
¿Por qué no los enterran en todos los lugares? Bueno, aquí a Mallorca, principalment, els cables estan a l'aire perquè és un dels nous sistemes de l'Ajuntament per emplear energia eòlica perquè la gent no emplei secadores i estengui la roba. T'ha agradat la resposta. Sí, gràcies. És la misma que me dio el Ajuntamiento.
No, además hay una técnica fabulosa que utilizan, que es... Yo que trabajo de vez en cuando en este mundo porque... Date prisa, que se me ha ocurrido una muy buena. Porque, bueno, trabajo alguna vez montando andamios en la obra, entonces... Aunque, Lex, pero para rebajo, como escuché, una cantante de operación triunfo para...
Para entender cómo es la sociedad. No, no, porque no tienes dinero y tienes que trabajar. Sí. Bueno, ¿sabes lo que hacen? La idea más novedosa. ¿Os acordáis cuando Blade Runner había coches voladores? Sí. Bueno, pues para solucionar ese problema, ahora ¿sabes qué hacen? Ponen muñequitos en forma de pájaro grande para asustar a los otros pájaros. Eso es lo que hay en las terrazas de muchos edificios. Para asustar a los pájaros. Aplaudiré.
El futuro ha llegado, amigos. Y segur que estarán impresos en 3D. Ese es el futuro. Y pues a la noche lo cambian. Vamos a hablar de negocio. Increíble. Maravilloso cómo avanza la tecnología y en vez de soterrar como bien hecho. Es tarde, pero se me ha ocurrido una muy buena. ¿Tú sabes por qué hay tanto cable suelto por ahí?
Porque está lleno de autónomos esta ciudad. No hay tanto cable para ahorcarse todavía. Bueno, pues hasta aquí hemos llegado en el programa. Muchísimas gracias por venir. Vamos a llevar a Santiago al hospital. No os preocupéis. Otra vez no. Despedido. Bueno, retumba, retumba. Gracias por traerme, chicos. Y además me alegra mucho que me hagáis de hablar con mi médico. ¿A dónde vas? ¿En qué es el programa? No sé dónde vas. Seis tots aquí. Quiet. Vais. Es verdad, es verdad. Estoy bien.
També volíem fer un poc, un homenatge al nostre estimat Robert, que ens va inspirar una joventut sense delinqüències ni conflictes. I després diuen, com les letres de Bad Bunny, que cabra, no tinguem què dir. I este? I este? Però és veritat que era altra època, altra societat. Però és que ja ho diuen, no, Bad Bunny. O sigui, què esperes tu d'un conejo malo? És que no ho sé.
Tócala, tócala, tócala, que en Bad Bunny se entelerá de lo que va a lo peiné. Ahora ponemos, pero yo toco un momento y si queréis la ponemos la cancés a... ¿No? O le damos un poquito. No es Tony hablando del blindaje especial del nuevo coche.
A ver, espera, que afine un poco en esta guitarra maravillosa que me has traído, que me encanta. Si no te importa, me la voy a llevar porque creo que me va a dar por ella por lo menos un abrazo. Ya voy que la afines en blue menor. Afinámela en blue menor, por favor.
¿En quién? Bueno, en fin. Bueno, algo así. No la voy a tocar entera. Vamos a rendir homenaje a Robe. ¿Cuántas veces se ha escuchado esta frase en un bar? No, la voy a tocar entera. Antes de cantar voy a decir una cosa. La verdad es que a mí pocas veces un artista me ha roto el corazón tanto como cuando Robe se fue. Porque cuando se vuelven los artistas, bueno, coño, tú no la conocías. Te puede afectar. Pero un artista que marca tanto la generación
Solo me ha pasado con Antonio Vega, pero tampoco era mi generación. En cambio, Robert me hizo daño. Estuve en un bar llorando una semana, que es algo que no hacía siempre, solo una vez al mes. ¿Dónde te pegó? Y en cambio con Robert me pasó durante un mes entero. ¿Dónde te pegó?
Me emocionó mucho, me rompió el corazón, estuve llorando y estoy muy triste, de verdad, y le pasó a mucha gente de mi entorno. Hombre, queda un antes y un después. Es una referencia cultural meva, de moltíssima gent de esa meva generació, dels anys 80, 70, inclús. En Argentina també pegó mucho, eh? Sí? Sí, sí, sí, mucha gente subiendo. ¿A cuántos?
No esperes humor de alto nivel aquí Aquí somos por y para el pueblo De hecho no esperes humor Ni amor Me acuerdo de ti Me cago en tus muertos No puedo dormir Ahí está, jódeme la canción Perfecto, dormía
Me sueño que has vuelto. Se haremos lo que cante. Sueño con tu piel. Me siento mejor. Ya no tengo sed. Ya puedo bailar de flor en flor. Me vuelvo a perder. Me vuelvo a quedar sin sol, sin sol, sin sol. De tanto pensar.
Vas a poner el de verdad. Sigue tocando. Uy, me estoy cargando. De perder el tiempo. De tanto privar. Por poco reviento. Aquí no le ha pasado, ¿verdad? Ya no se va, ¿no?
el sueño que has vuelto. Sueño con tu piel, me siento mejor, ya no tengo sed, ya puedo bailar de flor en flor. Me vuelvo a perder entre el edredor, me vuelvo a quedar sin sol, sin sol, sin sol. De tanto pensar.
De tanto privar, por poco reviento. Sueño con tu piel, me siento mejor, ya no tengo sed, ya puedo bailar de flor en flor. Me vuelvo a perder entre el edredón, me vuelvo a quedar sin sol, sin sol, sin sol.
Me coge de la mano, yo me sueño con tu pelo. Para estar tan colgado, hace falta echarle huevos. Yo regalo mis canciones y me apuntan con el dedo. Mira por dónde va el robe para mí que ya está pedo. Me coge de la mano, yo me sueño con tu pelo. Para estar tan colgado, hace falta echarle huevos.
¡Ay, mallorquins i mallorquines! Hace falta echarle huevos per continuar cada dia. ¡Para mí que ya está pedo! ¡Ay, quin recors! Ya se traque esa primavera, estará todo lleno de extranjeros pedos por todas las esquinas. Ya salen las flores y no se iluminen. ¡Ay, Déu meu! ¡Quin gran artista! ¿En qué situación? ¿En qué situación? ¿Recordáis la primera canción de Extremadura?
Jo, per exemple, seria per les noventa... Hola. Jo seria per les noventa per la família. Jo també, anava a dir exactament el mateix. Sí, sí, sí, tot i no ens coneixem. Jo també. Jo a les noventa no havia nascit.
No, yo me acuerdo, también estaba en una fiesta con mi amigo Lalo, Lalo Galau, que es un cantautor maravilloso y un buen amigo y nos conocimos de los 5 años, pero nos dejamos de ver por circunstancias, se cambió de colegio y tal, ahí metieron en la cárcel, no, es broma, no, no, yo tenía, era pequeño.
Y cuando me cambié de colegio, con 13 años volví a coincidir con Lalo. Y nos encontramos y él me dijo, ¿te has cubierto un grupo? Yo también. Y él me regaló el disco de Agila, de extremo duro. Y yo le regalé uno de los Rodríguez también maravilloso, que se llamaba Hasta Luego, que era un disco muy chulo de Caramar y compañía.
Y nos reencontramos así y dije, coño, qué maravilla este discazo. Ya había escuchado Estremoduro por la banda sonora de Día la Bestia, que me lo había comprado un par de años antes. Y por la película, claro, que salía la canción. Pero sí, sí, Estremoduro me acuerdo con Lalo con 13, 14 años escuchándolo juntas. Ahora me matarás, pero...
¿El día de la bestia es de extremo duro? No, a ver ¿La Habana Sonora? ¿Quién alcanzó? Que soy el diablo que vengo con perras como cada día no me aburría. No la eres con dos. ¿Te acuerdas la de siguiendo el rastro? Del ángel caído yendo a traspasos de un macho cabrío levantando las puertas que viene hasta la bestia
Ese disco tenía un montón de artistas maravillosos en los que estaba, bueno, en la avanzada de toda la película. ¡El día de la bestia! Pero también estaba la de Robert. Como cada día en el infierno me aburría. ¡Es para! ¡Es para! ¡Es para! Pero claro, yo el día de la bestia os relacionaba en Death Con 2. Ese disco tiene un montón de canciones increíbles que están en la peli. Una de ellas es extremo duro.
Quina época, Gomila, Extremo Duro, Túnel, esos futbolines... Sí. Ay, Déu meu. Fragel, el baño de Fragel, ¿te acuerdas? ¿La bomba? No, no sé de cómo estás charrando. Y lo voy a negar bajo juramento bíblico y corámico. No sé si lo conociste, pero el peor baño de todos los tiempos que he vistado nunca ha sido el del parking. Menos mal. ¿Conocisteis parking? No. Yo pensaba que anabas a decir que era el baño de Chotis. Y el baño de Chotis el farín es yo, vull dir...
No, no, no, era ese baño, tenías que entrar con botas de pescador directamente. Oh, yeah. Transporting. Sí, sí, tal cual, tal cual. El tipo de Calmona, ¿no? Transporting.
¿Queréis que hablemos de vuestros respectivos baños? Oye, ha sido él, mi culo está limpio. Sí, clar, perquè ets autònom, surts sec, això ja va, ui, ui, ja mos estem embrutant d'aquí, ja això, ja... Però sí, ets autònoms, tenen una dieta estringent, perquè està menys en paper, bàsicament, saps? ¿Esa és envidia? No, no, ara mateix no. Això ho diràs a totes. A totes, també.
Ai, que bonita Extremadura. Oye, me ha gustado mucho la conversación, eh? Sí, pero ya va... Pero no esta. Me hacéis mirar el reloj de cada dos per tres i encara queda en un parell de minuts, però és que teniu pressa, voleu partir? No sé, jo estic muy bien, la verdad es que, Santi...
No, no, no, la veritat és que no, no crec que s'acabi aquesta velada fantàstica, ho he disfrutat molt. Tornaràs a venir a col·laborar, ja t'he dit jo, i a més a més jo sol dur menjar, perquè això és un bal. Menys mal que ha cortat antes de tiempo el volumen.
Això és un bar i hem de menestar picotejar alguna cosa quan comença. Jo sol du unes empenedetes, unes croquetes... Avui no em du oi. A veure, és el micro bueno. Mai una de l'altra m'havia posat algo així davant la boca. Gràcies, Maria. Un aplauso per la Maria. A veure, jo prefiro cantar amb el micro. Però, claro...
No lo vas a hacer, però aclaro. ¿Vas a cantar con ese micro? Es un Sennheiser com aquest. Es un Sennheiser com aquest. Sí. Sí, mos cantarà això darrere cançó. Jo te traig el micro. No, no, no. Clar que sí. Sí, ni se toco rica. Pero con tu guitarra, esta guitarra tan maravillosa. Sí. Un respecte a esa gent major. Venga, pega el licot. Bueno, a ver si la voy a romper. No, solo mejorarà l'acústica.
Bueno, pues... Bueno, pues voy a... ¡Adiós! ¡Adiós! ¡Adiós! ¡Oli! ¿Cómo está el tiempo? ¡Bien! Bueno, voy a cantar... Voy a perpetrar la canción que os he puesto al principio porque creo que mola mucho a veces escuchar como una canción cuando empezó. ¿Sabes qué podríamos hacer, si te parece?
Otra vez no. En la guitarra, si no tengo que... Ya te traque el micro. Escoltaránse de Reirec en So, d'en Lluís, estimats oyents, y... Bueno, el lugar... El lugar secreto dice algo así con esta guitarra que no... que nunca he tocado con una guitarra española. Todos los micros apuntan hacia ti. Bueno, mira pie. Estoy buscando una razón para vivir.
Un lazo rojo entre los dos O quizás algo mejor Una canción de amor Una versión de mi mejor De la que viste la última vez Vi cada amanecer en tus ojos
Lo que olvidaste de mí se convirtió en motor y no lo vi morir. Saliste de mi corazón, llegó como un misil en forma de canción. Las musas no eran como el humo se va y tú te fuiste en el mejor.
Sabrás encontrarme si me quieres igual Te espero en el lugar secreto Estás portando entre los restos de la tripulación La esperanza que perdí en el incendio El paisaje de mi infancia, un futuro mejor
y los sueños que enterré en el incendió. Yo vi cada decepción en tus ojos. Lo que olvidaste de mí se convirtió en motor y no lo vi morir. Saliste de mi corazón, llegó como un misil en forma de canción.
Las luces vuelan como el humo se va y tú te fuiste en el mejor momento. ¿Saldrás a buscarme si me quieres igual? Te espero en el lugar secreto. Las luces vuelan
Saldrás a buscarme si me quieres igual Te espero en el lugar secreto Estoy buscando una razón para vivir Grande Luis
M'ha encantat. Mallorquins, mallorquines, si trobeu un castellano parlant pel carrer, no us emprenyeu amb ell. Pobrets, domets saben un idioma. Adoptau-los. Qualque dia podran ampliar els seus horitzons. Nosaltres poden disfrutar de sa música i sa cultura. En Toni, fins i tot, amb anglès, no, Toni? Hello? No, yesterday...
Ui, exacte. Tu saps una cançó en ingles? Perquè només té una paraula. I fins aquí el programa d'avui. Benvinguts a Entrenotes i Mones. Nos veiem el pròxim dia. Recordeu, a les nostres redes, Entrenotes i Mones i Instagram. Lluís, quals són tus redes de pesca?
Mis redes. Todos los bares. Olifans? No, no. No, es broma, es broma. No, estoy en Instagram. Luis Cadenas. Luis Cadenas Rock, creo que es en Instagram. Si pones Luis Cadenas salgo yo. Oh yeah! Facebook, Instagram. Inimitable. Tinder, Olifans... Bueno...
en paint nins i nines cercau-lo, contratau-lo perquè manana podria ser tarda, disfruteu és veritat, podria ser l'última vez efectivament, cada dia pots ser de re i hi ha dies que dius per favor que sigui de re però no és avui ni serà demà la veritat és que estic molt content d'estar aquí o sigui que ens tocarà a tots fer feina una abraçada molt forta Toni digues adeu
Hasta luego. Muchas gracias al sonido. ¿Cómo se llama? María. María, muchas gracias por el sonido que nos has dicho. Una canción de amor. Una versión de mi mejor. De la que viste la última vez.
Bona nit.
Restos de la tribulación, la esperanza que perdí en el proceso. El paisaje de mi infancia, un futuro mejor. Y los sueños que olvidé en el incendio. Vi cada decisión en tus ojos, lo que olvidaste de mí.
Fins demà!
El teu amor és son, és mort, és dolç, és calor, és son, és abric que mata, és abric que dorm, és abric que en font. I on qui d'amor soc, el meu cos vesteix de dol, i un somriure per passar la nit, demà et deixo, et deixo al llit, és la suite.
El teu amor m'adorm, em xuca, em torna enrere. El teu amor m'adorm, em torna enrere, dins del ventre. Jo amb qui d'amor sóc, para, nano, que això m'ataca, la vida no t'enganya. Jo amb qui d'amor sóc, para, nano, que això m'ataca, la vida no t'enganya.
El teu amor és trist, sempre t'ataca com la vaga. El teu amor no en vol, sempre mata quan m'atrapa. El teu amor és sons, és morts, és dolç, és calor, és sons. És abric que mata, és abric que dorm, és abric que en fons.
Bona nit.
Fins demà!
Miren i estic sonant de corter de sa guardia civil Estimo que em feels perfecta
Ben raons, han tocat escolló el que no està escrit. Fàcil, Euskadi, el Sasso, running streets. Valen ocells i encara no s'han sentit els tirs. Eduardo Indala, televisió, en horari infantil. L'apologia, el feixisme, un país feixista no serà perseguit.
Si crida jutja, sóc a la pila del pingüí, exiliat de les zones per si m'aten els dits. Escric amb fred, inicito d'un tap, escrivint amb pixum damunt gel.
Capito el 3, i no s'ha fet covent. Però si majoria de plebats assegutgen esbanquet. Tot això de la lli, pastorets, se m'està fent atent. I no sóc de rematen per delat, jo estic despert. No duc a xubet d'institució ni d'específiques. Es meu camí és un canvi, es noves vies.
torturen silenciades en ràbia submergida i molt sobre energia, insurrecció feta poesia. En qualsevol àmbit, pel que fa pur incàstic, ho perpetues així, l'educació capitalista un fàstic. Pares volen solució, no burocràcia i tràmits. La teva dimissió no durà la pau al pati. Ni Trump ni Clinton, jo soc destí. Viatge al món de Naina.