logo

Así es Andalucía

Programa fet pel Centro Cultural Andaluz. Música i informació d'Andalusia i de l'activitat de l'entitat. Programa fet pel Centro Cultural Andaluz. Música i informació d'Andalusia i de l'activitat de l'entitat.

Transcribed podcasts: 5
Time transcribed: 4h 59m 57s

Unknown channel type

This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.

La que divierte Grabado a fuego Lleva un puñal De yunques viejos
Muy buenas tardes, queridos amigos. Bienvenido un miércoles más a este nuestro programa Así es Andalucía, que realiza y organiza el Centro Cultural Andaluz. En control, Josep Casasnovas, que les habla Charo García. Hoy nos encontramos los dos solo ante el peligro, no tenemos nadie más. Paula y Manuel están trabajando, así que la tenemos enfermita, así que deseándole que se mejore.
Y nada, querido amigo, aquí comenzamos esta andadura de una horita que vamos a compartir donde hay muchas cositas que contarles porque ha sido un fin de semana pasado muy intenso. Hemos tenido diferentes actividades, hemos estado presentes en esa reunión de la delegada y los vocales de la Junta de Andalucía para saber las últimas novedades.
Estuvo nuestra entidad presente el pasado sábado por la mañana en la Hermandad de los Romeros. Luego tuvimos esa reunión con los diferentes cuadros de baile, con nuestros seis cuadros de baile. Y el domingo estuvimos participando con nuestros dos cuadros de baile en lo que organizaban.
La FESME, aquí en Moyé, que era el Día de la Mujer, pues ahí estuvimos con aire flamenco, por un lado, y con semilla flamenca, por otra. Así que estuvimos encantados de poder formar parte de ese gran talento joven que se presentó allí encima del escenario, en ese Mercant Vale. Agradecer que contaran con nosotros y nosotros estuvimos totalmente encantados de poder estar allí, de poder poner nuestro granito de arena y de mostrar
que la juventud viene pisando fuerte, que las mujeres siguen abriendo camino y que bueno, y que todo eso se vio encima del escenario. Aunque tenemos algún chico que no vamos a desmerecer, por supuesto, pero sí que la gran mayoría eran todos chicas, por lo tanto, pues ahí estuvieron. Cómo estuvieron la escuela de música de nuestra ciudad, cómo estuvo también la escuela de danza, cómo estuvo la tramoya y nosotros. Así que fue, la verdad, un espectáculo muy, muy bonito. Agradecer, como digo, que contarán con nosotros.
Y este fin de semana, pues, queridos amigos, también tenemos un intensísimo fin de semana, puesto que el domingo tenemos esos ensayos más bien tempranitos, porque empezamos a las nueve y media, con esos ensayos de Semana Santa el próximo fin de semana, el domingo, puesto que luego tenemos también charcha de teatro y no podemos estar...
Más allá de las 11 de la mañana, por lo tanto el ensayo será de 9.30 a 11.10, o sea, 10.45, 11.10 para acabar. Y luego tendremos nuestra matinal flamenca en nuestra sede, con las actuaciones de Alexandra Moreno, de Edgar Rodero y de Lucía Úbeda, acompañada de la guitarra de David Jiménez y presentada por Laia García, ya que una servidora este fin de semana nos desplazamos hasta Humilladero para firmar ese...
Ese hermanamiento lo hicieron el pasado mes de abril su alcaldesa, la AUSI, y miembro de su corporación municipal. Y ahora es nuestra alcaldesa, Mireia Dinizio, y miembro de la corporación, quien se desplaza hasta Humilladero. Y también una representación de nuestra entidad, del Centro Cultura Andaluz. Me desplazo con Juan y las relaciones públicas, con la tesorera y con la vocal Fermi. Y una servidora, así que ahí estaremos el fin de semana, pues...
Con esa toma de contacto, con ese hermanamiento, viendo y reconociendo y saludando a toda esa gente maravillosa de Humilladero con la que nos vamos a volver a encontrar. Con nuestro presidente honorífico, Paco Alarcón, que estará por allí también con nosotros. Así que va a ser un fin de semana muy intenso. Y el próximo miércoles les contaremos cómo ha ido esa experiencia de solo tres días, porque es lo que vamos a compartir. Pero bueno, allí estaremos...
haciendo todo lo que nos dejen hacer y participando en todo aquello que podamos hacer. Bien, pues como digo, eso va a ser este próximo fin de semana y nada, que si ustedes ya tienen esa inquietud de salir de Mantilla, de Nazareno, de Costalero, por favor, pásense por nuestra entidad, en el tablón de la entidad están apuntadas esas listas, solo tienen que apuntarse, hablar con alguien de la Junta Directiva que se encuentre por allí, que todos los días vemos a alguien
desde las 6 aproximadamente hasta las 8 de la tarde, para solicitar esos trajes de nazareno, para pedir que quieren ir de mantilla o para pagar esa vela. Ya saben que estamos abiertos a cualquier cosa que nos quieran proponer y que estaremos encantados de que nuestra procesión no sea solo la procesión del Centro Cultural Andaluz, sino la procesión de Mollet, que es lo que intentamos de todo corazón.
Bien, pues vamos a comenzar con la música, porque así vamos haciendo un poquito de todo. No va a ser todo hablar y también queremos poner este toque musical, al cual agradezco también a Manuel, que aunque no ha podido hoy acompañarme, sí que me ha preparado esa música con el mismo cariño de cada día. Y así que vamos a empezar...
con el primer tema, que como no podía ser de otra manera, ya como se va acercando nuestra Semana Santa, pues él ha seleccionado el penitente de Cos del Rocío para todos ustedes.
Mi madre esconde en su armario un antifaz irvanao y una capa de merino. Dios mío, ¿será pa' mí? ¿Me dejará ya mi padre? Él se viste desde Chico y me cuenta que los chavales de antes hacían caminos de acera y aguantaban como los hombres al lado de su macarena. Dios mío, ¿será pa' mí?
Gràcies.
A la noix és el, o dama.
La madrugaita
y se alejó más de vida, donde yo sueño cumplió, más aca de la voluntad, me encantaron a tu sirvió, y a la época no era. Música
Entre y siéntate, mi alcohol...
¿Y volváis el domingo? Y volvemos el domingo, sí, Rey. Sí, sí, pero bueno. Espero que os mire, por lo menos como ustedes os miraron a ellos aquí.
Bueno, yo creo que sí, hombre, yo creo que sí, que habrá el mismo trato. Allí hay buena gente. Lo sé, lo sé, no me cabe la menor duda, así que allí vamos a compartir estos tres días intensos con ellos, nos van a explicar muchas cositas, nos van a enseñar, bueno, a los que no conocen como nuestra alcaldesa del pueblo, pues se lo van a enseñar.
Y luego, pues nada, los demás estaremos encantados de ver ese maravilloso laberinto que no lo hemos visto solamente por televisión. En fin, habrá cositas para ver nuevas en Humilladero. Así que vamos a ver si nos ponemos al día de todo lo nuevo que hay. Cuando entre en el pueblo, da un abrazo así al aire. Al aire. Vale. Muy bien. Ese no te preocupes que lo voy a transmitir, pero vamos, a boca llena. Tú no te apures. Que lo sé, que lo sé que un cachito tuyo va a estar allí con nosotros.
Porque es que aunque tú no creas, yo debo un casito de milloneros dentro. Y tanto que lo creo, y tanto que lo creo, Curro, ¿cómo no lo voy a creer? Aunque tú seas de los Molares y ese vaya siempre... No, no, no, que me acuerdo más que de mi pueblo.
Claro, por eso te digo que cada uno sabe, porque claro, es que son muchos años vivios, muchas cosas vivías en un villadero, entonces, por lo tanto, siempre es lo que decimos... Y mucha vivencia bonita. Ahí está. También hay otros no tan bonitos, pero la mayoría...
Son bonitas, claro, claro, lo sé, lo sé, lo sé. Por eso te digo que yo entiendo que un cachito grande de tu corazón está ahí partido, evidentemente, porque Humilladero ha sido el lugar donde ha sido muchísimos años, donde has compartido lo que tú dices, muchas vivencias, donde tienes muchísimos amigos, mucha gente que te quiere. Entonces, claro, todo eso...
Sí, hoy sí, porque Manuel y Paula los tengo trabajando los dos. Hoy les han tocado los dos turnos de trabajo. Y yo en la brecha. Sí, aquí no se puede dejar, no se puede ir para atrás ni para coger impulso, curro.
Pero bueno, no puede ser. Sí, sí, lo veo. Alguna vez lo he visto yo por ahí con la bicicleta, sí.
Iba al apolatorio en bicicleta. Ya, ya está. Pues sí, así mueve. Pues sí, sí que la tiene, fuerte, fuerte. Ya lo digo yo siempre que vosotros estáis hechos de otra pasta, curro.
Sí, estáis hechos de otra pasta. Sí, estáis hechos de otra pasta, sí. Los que venimos detrás ya no tenemos la misma fortaleza, ni ese ímpetu que tenéis vosotros. No, tú si no fuera fuerte no hacía lo que hacéis.
Bueno, ahí vamos, ahí vamos. Haciendo lo que podemos. Haciendo lo que podemos, curro. Así que... Bueno, pues yo solamente desearles un feliz viaje. Muchas gracias. Muchas gracias. Y que lo paséis lo mejor que podáis.
Sí, eso vamos a intentar, disfrutarlo al máximo y la semana que viene os contaremos un poquito todo lo que ha ocurrido en ese fin de semana tan intenso que no espera vivir. Así que si cuando ellos vinieron fue intenso, este yo creo que no va a ser lo menos. Además el pueblo va a estar de bote en bote porque el sábado es el carnaval allí y bueno, es una fiesta como se pone el pueblo.
Además, yo creo que lo reciben con los brazos abiertos. Sí, yo eso espero también, claro que sí. ¿Por qué este pueblo es así? Lo sé, lo sé. Este pueblo y su gente son maravillosas. Y doy fe de ellos, doy fe de ellos. Hombre, como en estas partes hay de todo, ¿no? Sí, hombre, pero bueno. Yo siempre me quedo con lo bueno, curro.
La mayoría es muy buena gente. Claro que sí. Y lo que te dicen te lo dicen de verdad. Lo sé, lo sé también. Tú piensas que han sido muchos años de ir a Humilladero, mucha gente conocida de Humilladero, muchos amigos en Humilladero, nuestro querido Paco, presidente de la entidad durante muchos años.
Y bueno, evidentemente la gente que se quiere y que le tiene muchísimo aprecio. Hay mucha gente que ha podido volver al pueblo, como Castrín, como la Rincona, la Carmela, como tanta y tanta gente, la Mariló. O sea, ha habido gente que frascó, vamos, que ha habido mucha gente que ha podido volver de aquí, de Mollés para allá.
Sí, sí, sí. Sí, porque además nuestra alcaldesa quiere tener una conversación con la gente que ha vivido aquí en Mollé y ahora puede volver allí al pueblo y ya se ha encargado a UCI de convocarlos para...
Sí, sí, sí. De que esté revisado. Claro, sí, sí. Así que ahí estaremos, ya te digo. Vamos a intentar disfrutarlo al máximo y compartir y abrazar y bueno, y traernos todo el cariño para acá para explicaros todo lo que ha ocurrido en este fin de semana allí. Tú vas a dar una película.
Bueno, haremos ahí cositas. Yo ya te digo que me traeré fotitos y cosas para que podáis ver por aquí, ¿vale?
Pues venga, un abrazo muy fuerte. Igualmente, gracias Curro. Adiós, adiós, adiós.
Fins demà!
Fins demà!
Mare, no me des sandalias. Me enseñó su auxilio sin hablar con nadie. Salió de salir. Padre, no hay tantito ni a la vida. Salve, semillas están por mí.
Bona nit
A l'amanecer, elli hablava.
Fins demà!
Y se volvió a la fila, con medios niños sentidos, un mar eterno que se vi. Y quemando ser hermano, no la he visto por salir.
Bueno, pues como ven, nuestro programa ya huele a Semana Santa, por eso hemos querido empezar con este precioso tema de los ecos del Rocío Penitente. Y ya empezando, para que ustedes vayan poniéndose también ese olor a incienso que recorrerá las calles de nuestra ciudad, ese escuchar de saetas de diferentes balcones en ese recorrido, esas marchas procesionales de nuestra banda de tambores, con la gaita de la hermandad de Anosa Galicia, pero también la de los costaleros de Castelldefels.
Esas voces de los capataces dando órdenes a los pasos y toda esa gente con esas velas, alumbrando todo el recorrido, todo ese gran, bajando esa calle Candurgel, que es cuando se ve espectacular toda esa procesión. Más de 300 personas procesionando y, bueno, un año más preparándolo todo con mucha ilusión, con muchas ganas.
pues deseando ya que llegue, al mismo tiempo no queriendo que llegue, porque si no se pasa muy rápido, pero que sepan que si ustedes tienen inquietudes o quieren salir formando parte de esa procesión, pues que estaremos encantados de acogeros en nuestra entidad y que solo tienen que pasarse por allí y apuntarse. Bien, el pasado domingo fue ese día de la mujer y como nuestro amigo Curro siempre en sus versos dedica algún tema a la mujer, pues en este caso en el sentir de un poeta,
Le dedico este bonito verso que les voy a leer en estos momentos y lleva por título La mujer y dice así. Mujer andaluza, con su piel morena, cantando a la luna cuando ésta está llena. Con su voz de hada y el alma serena, escucha su cantar en la noche bella. Sus grandiosos ojos, cuando está dormía, sueña con su amor cuando viene el día.
Duerme como niña a la luz de las estrellas, criada en la campiña, a cual más bella. Con sus dulces brazos entre sueños abrazan, al que quieren por dueño para su compañía. Se escuchan los grillos mientras el aire suena, se escucha el camino, una voz muy serena. Pues bien, este es uno de los preciosos versos que ha escrito nuestro amigo Curro, que hace un momentito hemos tenido el placer de hablar con él.
Y como ven, pues mostrando siempre, escribiendo esas cosas tan bonitas que él sabe hacer. Y vamos a continuar ahora otra vez con la música y lo vamos a hacer con otro precioso tema. Ahora vamos ya por algo más, no tan de Semana Santa, iremos intercalando. Y vámonos con un precioso tema que hace muchísimos años se puso de moda.
que lo han cantado diferentes artistas, como Azúcar Moreno, pero en esta ocasión se lo traemos en la voz de Pitingo y lleva por título Ven, Débórame otra vez.
Música
Bona nit.
En sueños he caído tenerte devorándome y he embocado mis sábanas blancas recordándote. Si en mi cama no es como tú no he podido encontrar la mujer y que dibuje mi cuerpo sin cada rincón sin que sobra un pedazo de piedra y de él.
No he podido encontrar la mujer que dibuja en mi cuerpo y en cada rincón sin que sobra un pedazo de piel ahí ve.
Fins demà!
Bueno, pues ahí tuvimos ese precioso tema cantado por Pitingo de Dévorame otra vez. Ya ven que a pesar de que pasan los años, las versiones son diferentes, los artistas son diferentes, le ponen su voz y su calidez especial y es lo que hace que un mismo tema suene de forma totalmente como ha sonado en la voz de Pitingo ese precioso tema Dévorame otra vez.
que tuvo su boom hace 30 años prácticamente, fue cuando se lanzó y que han versionado en cantidad de artistas. Bien, hablábamos a micrófono cerrado con Josep Casanovas de la gente que había estado vinculada a este programa de radio.
que había estado vinculada a la entidad, la gente que tuvo la suerte de volver a su tierra, de volver y ahora vivir más tranquilamente, con esa tranquilidad que dan los años, ya todo más asentado, como digo yo, no es lo mismo tener 30 que tener 70 ni 80, y lo maravillosamente bien que están viviendo algunas personas de las que un día decidieron volver
a cualquier pueblo, a cualquier ciudad de nuestra querida Andalucía y volver a sus raíces y poder estar entre su gente. Y bueno, y nosotros pues lo seguimos apreciando, lo seguimos queriendo, algunos los vemos, con otros compartimos ratitos, con otros nos llamamos.
Tenemos la suerte de tener amigos en diferentes puntos de la geografía andaluza. Desde aquí mandar un saludo a todos ellos porque tenemos amigos, como nos llaman a veces, Marta de San Juan de las Cabezas en Sevilla, su padre Margarita y su padre también, que han estado tantos años viviendo aquí y luego se marcharon a Andalucía.
Amariló, que ya desgraciadamente ni sus padres Frasco ni Carmen están vivos, pero sí que están ahí sus hijos y solamente queda aquí Manolo, de todo, Ferretería Mollet. O, por ejemplo, también Carmela Rincona, que también vive allí y también sus hijos viven aquí y algunos también se fueron para allí. O sea, muchísima gente. Ahora es que no acabaríamos nuestro presidente honorífico, Francisco Paco Alarcón,
Paquillo, pa los amigos, pues también tenemos la suerte de que está allí disfrutando de esa jubilación maravillosa en su pueblo, haciendo lo que más le gusta, que es sus obras de teatro, su flamenco, vinculado a todos. Estoy segura que el sábado lo vamos a ver disfrazado, porque cada año se disfraza, o sea que no pierde esa ilusión ni esas ganas. Así que qué suerte, queridos amigos, qué suerte los que pudieron volver y quedarse en esa querida Andalucía y...
y disfrutar de otra forma de vida diferente, totalmente diferente. Bueno, recordamos nuestro teléfono, el 93 570 68 66, por si ustedes nos quieren llamar, y si no, pues vamos a seguir con la música para que ustedes, pues si están ya medio metidos en la cocina para empezar esas cenas, pues puedan también escuchar algo bonito de lo que les vamos a poner a continuación. Y creo que tenemos una llamadita, así que vamos a esperar, y luego les presento el siguiente tema musical.
Pues venga, vamos a darle paso. Buenas tardes. Buenas tardes. Hola, buenas tardes. ¿Qué tal? ¿Qué pasa? Pues nada, aquí estamos. Pepe, ¿y tú? Pues aquí, escuchando. Muy bien, así me gusta. Eso es. Que ahora hace días que no me llama, ¿eh? Ahora hace... No me acordaba del teléfono, tiene que buscarlo. Ay, pues yo lo he repetido ahora hace una chispa, pero claro, es normal, es normal. Bueno. No, no, no, es que lo tenía apuntado, pero no... Bueno. No, no, eso, no lo...
¿Lo he borrado o no sé? O se ha ido para otro lado. Bueno, eso nos pasa, ¿eh? A mí también me pasa a veces que me doy cuenta y digo, ¿dónde está este teléfono? Si yo lo tenía. Y luego igual le has dado un flix y se ha ido a tomar por saco. Pero bueno, ¿qué tal, Pepe? ¿Todo bien? Todo bien. Me alegro. Bueno, poder...
Que vaya bien el viaje. Muchas gracias. Ya os contaremos. A ver cómo han ido por tierra. Eso, eso. Si yo tengo la suerte que ahora en menos de 15 días voy a ir dos veces. Me he tirado dos años sin ir y ahora me voy a ir 15 días dos veces. Así que yo encantada, encantada de volver al pueblo, de ver a mi gente, de compartir, como he dicho antes, con la gente de Humilladero esos ratitos que vamos a tener la posibilidad de compartir. Claro, claro.
Y estar allí, pues eso, aunque sean tres días intensos, pero allí estaremos haciendo ruido, por lo menos haciendo ruido y bulto para que nos vean. Bueno, para pasarnos lo mejor que por ahí. Muchas gracias, Pepe. Y un abrazo, buen viaje. Gracias, un besito muy fuerte para toda la familia Moyano Medina. Venga, buenas noches. Adiós. Adiós. Bueno, pues ahora nos vamos a ir con otro gran artista, uno de los grandes, de esos que siguen, a pesar de los años...
Siguen ahí en la brecha, a pesar de hacer muchos años que ya nos dejó, pues nos vamos ahí con el gran camarón de la isla acompañado a la guitarra de Paco de Lucía y con unos tangos que llevan por título Rosa María. Para todos ustedes.
Bona nit.
Gràcies.
Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Bueno, pues ahí tuvimos al gran camarón de la isla acompañado de otro grande, como no, del gran Paco de Lucía. Dos pedazos de artistas que se unieron hace muchísimos años. ¿Quién lo diría? Que luego marcarían tanto lo que es el flamenco. Los dos indistintamente, uno con el cante, el otro con el toque, pero qué grandes artistas, por Dios, que nos dio esa querida tierra.
Bueno, pues vamos a continuar con otro poema de nuestro amigo Curro, hablando de la amistad y de esos amigos que tenemos por humilladero. Pues él en este último trabajo también dedicó un precioso poema al amigo y que lleva ese título y dice así.
Ay, amigo de mi alma, cuánto tiempo sin vernos me alegra tu compañía y a veces sueño contigo. Te tengo por buen amigo, como lo digo así lo siento. Si de mí necesitas algo, lo tendrás al momento. Sabes que yo no te engaño, tú lo puedes dar por hecho. Nunca a ti te haría daño, de eso estoy satisfecho. Por ti daría mi pecho, sin considerarme un santo. Tampoco soy ningún necio, ni quiero apuntarme un tanto».
Soy como los de la tierra, de mi tierra, que hemos ido al extranjero y enemigos de las guerras, porque no somos de eso. Sin creer nada en lo santo, tampoco soy ningún enemigo. Al que cree lo veo justo, solo soy un buen amigo.
Pues ahí queda ese bonito tema de nuestro amigo Verso, de nuestro amigo Curro, que he querido hoy también compartir con todos ustedes, por todos esos amigos. Y también por esa... No, a la guerra, por Dios. No, más guerra. Pero desgraciadamente el mundo se pone vuelta...
Vuelta boca abajo y nos hace estas jugarretas. Así que a ver si esos que están ahí tan arriba pensaran un poquito con la cabeza y dejaran de meterse en camisas de once varas, como se dice en mi tierra, y tuvieran un poquito de sensatee y dejaran...
las armas y de matar a gente, destruir hogares, destruir escuelas, destruir todo aquello por donde van pasando. Y esperemos que algún día alguien ponga un poquito de coto a todas estas barajustes que a veces la gente solo tiene, parece, la conciencia de hacer el daño.
Bien, pues volvemos un poquito con nuestra Semana Santa, con esos temitas que ya, para que ustedes vayan tomando esa conciencia de que se va acercando muy poquito a poco, que prácticamente quedan, nada, dos semanitas, porque la nuestra, como saben, se celebra el 28 de marzo, o sea que nos queda nada, prácticamente eso, dos semanas. Bien, y esta canción también va dedicada a los costaleros y es de los Mairena, para todos ustedes.
Música Música Música Música
Bona nit.
Bona nit.
Grita fuerte, dile que no puede más, que no quiere llevarla hasta su porta. Nuestra madre, a la que nunca va, va a abandonar.
Fins demà!
Bona nit.
Grita fuerte, dile que no puede más, que tú quieres llevarla hasta su puerta.
Música Música
Clava Cielo, que a ti mirando te está, en ese río que la que me siento va sobre tu costa. Clava Cielo, que a ti mirando te está.
Bueno, pues uno de los temas más bonitos creo yo que se han escrito sobre los costaleros y que siempre, siempre, siempre pone los pelos de punta, por lo menos a una servidora, y hace que se te coja ese pellizco en el estómago escuchando esta bonita canción.
Bueno, pues continuamos, queridos amigos. No nos quieren llamar, recuerdo ese teléfono, el 93 570 68 66, para todas aquellas personas que quieran ponerse en contacto con nosotros, decirnos algo, escucharnos, explicarnos, lo que ustedes quieran. Mandamos un saludito a nuestra entidad, a nuestro profesor Jonan, a todas esas clases de baile que se están dando desde las 4 de la tarde en la entidad hasta las 10 de la noche.
a los miembros de nuestra junta directiva que se encuentra por allí, a Miquel y a Ana, también a los miembros de la repostería Antonio y a Gloria y a todos nuestros domineros que por las tardes se van a echar esa partidita de dominó y que están allí jugándose la vida y chillando a ver dónde ponemos, dónde quitamos y ahí no y aquí sí. Bueno, pues vaya para todos ellos un saludito para nuestros diferentes cuadros de baile, nuestro color rociero Amigos del Rocío, nuestra banda de tambores que ya está también con todas las pilas puestas y preparándolo todo.
Nuestra coordinadora juvenil y a toda mi junta directiva, pues un saludo desde este, nuestro programa Así es Andalucía, que hacemos cada miércoles de 7 a 8 de la tarde y que poquito a poquito nos vamos comiendo el tiempo, pero que sepan que aún nos queda un ratito, un ratito por delante. Bien, pues después del precioso tema de Costalero nos vamos ahora a algo diferente. Nos vamos con una familia maravillosa, los Morente, Morente, Enrique Morente...
Estrella Morente, Kiki Morente, que es el que nos visita, y también Solea Morente, o sea, una familia de artistazos. Pues bien, Kiki viene con unos tangos del Albaicín, para todos ustedes. ... ... ...
Bona nit.
Sabe los errores Hay una fuente famosa Con veinte y cinco panoles Hace más de mil años Y aquí Vivía un primoro Te levanto granado Como si fuera un tesoro
Fins demà!
Bona nit.
Bona nit.
Bona nit. Bona nit.
Bueno, pues ese precioso tema también de Kiki Morente en el Albaicín, esos tangos preciosos, también los han bailado nuestros cuadros de baile, porque evidentemente son temas tan bonitos que hacen que uno se venga arriba y quiera demostrar y bailar este precioso tema de estos tangos del Albaicín cantados por Kiki Morente.
Y ahora nos vamos otra vez al tema de la Semana Santa, porque así van ustedes escuchando un poquito y poniéndose esa miel en los labios, porque se va acercando. Y nos vamos a ir con todo un referente en el cante, en el flamenco, como fue Lebrijano, junto a tantos y a tantos otros, pero que él viene con un precioso tema que lleva por título Nazareno, para todos ustedes.
Igual que mi abuelo
Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Igual que mi abuelo.
Igual que mi padre Igual que mi abuelo
Bueno, pues ahí tuvimos ese precioso tema también del Lebrijano, también un gran pedazo de artista. Y vamos a continuar, y ahora lo vamos a hacer con otra vez estos Ecos del Rocío, ahora con algo más flamenquito, más bonito, más de enternecedor como son las 50 primaveras de Ecos del Rocío para todos ustedes.
Cortala yo un abanico, al sol de una mecedora. Cortala yo un abanico, al sol de una mecedora, al sol de una mecedora. Y se apaga un cigarrillo al frente de la olora. Se fue el último ciguillo, esta tarde fue la moda, esta tarde fue la moda.
Fins demà! Fins demà!
Fins demà!
Gràcies, molt molt gràcies per fer-me tan feli.
¿Cuántas veces en tu vientre un ser humano cansado?
Cuántas veces en tu vientre puse mis manos calzadas, puse mis manos calzadas, me preguntaban lo siguiente, tus ojos como pitaban. Siete hijos, siete flores, que me fumaron mi vida, que me fumaron mi vida, son siete espejos de amores pa' mirarnos todos los días.
Gràcies, vamos a gracia, por hacerme tan feliz, y por estarse en la vida era, la cincuenta primavera.
Bona nit.
En la gloria de buscarte, y allí con Dios por testigo, y allí con Dios por testigo, yo soy capaz de casarte cincuenta veces contigo. Gracias, amorosa, gracias por hacerme tan feliz, por estar siempre en mi vela, la cincuenta primavera de vivir en mi domín.
Bueno, pues ahí tuvimos ese precioso tema de las 50 primaveras, por Dios, que se me ha trabado la lengua. Bueno, lo digo bien, 50 primaveras de Ecos del Rocío. También recordarle a todos ustedes que este próximo domingo tendremos esa matinal flamenca a partir de las 12 del mediodía.
donde tendremos a Alessandra Moreno, a Eka Rodero y a Lucía Úbeda, acompañado de la guitarra de David Jiménez y presentado por Laya García. Yo les recomiendo que se vayan, que lo disfruten, porque son tres artistazos, todos jóvenes, que vienen pisando fuerte. Algunos de ellos ya han tenido la oportunidad de verlos, voces maravillosas, todas ellas diferentes. Así que yo les aconsejo que se den una vueltecita, que lo disfruten, que ya saben...
que todas las actividades que realiza nuestra entidad son totalmente gratuitas, que pueden entrar, sentarse, donde ponemos unas mesitas para que ustedes puedan pedir algo en el bar y sentarse y disfrutarlo tranquilamente mientras ven esas maravillosas actuaciones y lo disfrutan. Sobre todo la gente que es buena aficiona del flamenco, porque no a todo el mundo le gusta el flamenco, pero es verdad que hay gente que le encanta.
Por lo tanto, pues que sepan que estas tres jóvenes promesas nos visitan este próximo domingo a las 12 del mediodía en nuestra entidad, en el Salón de la Entidad, como son Alessandra Moreno, Edgar Rodero y Lucía Oveda, acompañado de la guitarra de David Jiménez, presentado por Laya García.
Y bueno, pues que nada, que se den una vueltecita y que lo disfruten como lo vamos a hacer nosotros. Yo no voy a poder estar, evidentemente, pero seguro, seguro que todo va a ir maravillosamente bien. Hará bastante bien miembro de la Junta Directiva. También estaremos acompañando el domingo a la hermandad de Anosa Galicia con esa comida para el socio, donde también estamos invitados y dos miembros de nuestra entidad.
Gràcies.
Bien, pues vamos a poner otro temita musical. Nos queda poquito rato ya para despedirnos. Pues lo que voy a hacer es despedirme ya de todos ustedes. Ponemos un tema musical y así vemos cómo va. Que no, porque luego nos falta algo de tiempo, pues vuelvo a hablar, no se preocupen.
Así que nos vamos ahora con una preciosa rumba también del Pelé y otro gran guitarrista. No podíamos hacer de menos al gran Vicente Amigo. Este está todavía en la brecha y es el que acompaña a los grandes artistas y cómo no, cómo es él, un grandísimo artista. Así que enamorado esta rumba del Pelé y acompañado de la guitarra de Vicente Amigo.
Amores de abril y de mayo. Aromas de flores y de patio. Amores de abril y de mayo. Aromas de flores y de patio.
Desde mi ventana y a la misma Yo estaba soñando ir con tu persona Si es que a mí el destino me ha dado La oportunidad de estar a tu lado Si es que a mí el destino me ha dado La oportunidad de estar a tu lado
Fins demà!
A mi me está mostrando de que yo estaba enamorado. Pasa el tiempo, pasa el tiempo. Yo termino descalmiendo lo que lo pasó. Limorinara.
Los sueños clavaron la espina en el cielo, ramo de ilusiones. El viento y la primavera.
Bona nit.
Fins demà!
Andalucía, la que divierte, grabado a fuego, lleva un puñal de yunques viejos que la dirige y la enseñaron solo a rezar. Andalucía, de pueblos llanos,
Tienes la pena de tus poetas, los que murieron y morirán.
Un espai dedicat al món de la lírica on coneixen l'essència de l'òpera. Millons a les 11 de la nit i a radiodifusió dissabte a les 8 del matí. El 96.3 de la FM. Ràdio Mollet.
¿Conoces el restaurante Fresh House de Mollet? Oferta variada de brunch, hamburguesas y platos creativos. Cocina abierta de 10 de la mañana a 12 de la noche de martes a domingo. Fresh House en la calle Alsem Clave 19 de Mollet del Vallès. Combinamos calidad y modernidad. Consulta nuestra carta en Instagram. Vive una experiencia diferente en Fresh House Mollet.
Sou el 96.3 de la FMA.