logo

Así es Andalucía

Programa fet pel Centro Cultural Andaluz. Música i informació d'Andalusia i de l'activitat de l'entitat. Programa fet pel Centro Cultural Andaluz. Música i informació d'Andalusia i de l'activitat de l'entitat.

Transcribed podcasts: 9
Time transcribed: 8h 59m 36s

Unknown channel type

This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.

La que divierte grabado a fuego lleva un puñal de yunques viejos que la dirige.
Muy buenas tardes, queridos amigos. Bienvenido un miércoles más. Este es nuestro programa Así es Andalucía, que realiza y organiza el Centro Cultural en Control Nora. Quien me acompaña, Manuel Reyes y Sara Martínez. Buenas tardes. Buenas tardes, Charo. Una servidora, Charo García, que vamos a tener por delante una horita. Los niños llegan jadeando porque venían corriendo. No llegaban, no llegaban. O sea que si lo escuchan así un poco sulfurado, es que vienen corriendo.
Bueno, queridos amigos, pues empezamos este programa un miércoles más explicándoles un poquito todo lo que ha acontecido este fin de semana, que han sido muchas las cosas. El pasado viernes estuvimos en ese Día Internacional de la Radio, en esta casa que celebró su día, porque se pospuso desde el pasado 22 de febrero,
cuando se hace habitualmente la fiesta de la radio, pero ahí estuvimos en esa entrega de premios por parte de Radio Moyet. Así que felicidades a todos los compañeros, a todos los premiados, por esa maravillosa fiesta que se organizó en la Masía de Camborrel. También hemos tenido este fin de semana, el viernes por la noche, esa final del COAC, o sea, de la comparsa de Chirigota y Cuple y
Y comparsas de Cádiz, de ese maravilloso falla, donde también estuvimos deleitándonos de algunas cositas de las que pudimos ver también nuestra entidad, que montamos tanto fuera en la televisión como dentro, en ese proyector, pues pudimos estar viéndolo allí, todo aquel que quiso acercarse por allí.
Y luego pues también estuvimos disfrutando el pasado sábado de esa fiesta de carnaval en nuestra entidad donde la gente se lo pasó genial, donde pudimos disfrutar de momentos inolvidables, que nos reímos mucho, bailamos mucho y fue muy muy divertido. Lo siento por el que se lo perdió porque no sabe el ambientazo que teníamos allí montado. Así que nada, que haremos más cositas así en próximos meses y estaremos ahí pendientes de poder hacer otras cosas.
Y luego pues esa Rúa de Carnaval, que fue el pasado domingo, donde muchísima gente participó, muchas comparsas de fuera nos visitaron y todas las comparsas de nuestra ciudad. Así que felicidades a todos los ganadores, que fueron muchos. Y espectacular esas comparsas, si una era bonita, la otra más y la otra más. Y así pues tendríamos todo el programa explicando esa Rúa de Carnaval. Y nada, pues que queridos amigos, vamos a empezar con la música. Así que empezamos ya y así nos ponemos en marcha.
Perfecto, Charo. Pues vamos a comenzar y lo vamos a hacer con los rebujitos. Nos vamos con el temita Quiero Ser. Vamos.
En tus brazos siento la libertad, siento hambre de ti cuando te vas, es la calma que me das.
Fins demà!
Quiero ser el aire y bailar tu pelo, ser la madrugada para tu desvelo, ser de ti tu mundo, amarrar cada segundo que te tengo para mí, para mí. Quiero ser la vela para iluminarte, ser tu marinero para navegarte, ser de ti el tontojo, el calor a tu sonrojo y tus ganas de vivir.
La corriente me lleva cada vez más y me encanta poder desembocar en tu arena.
Quiero ser el aire y bailar tu pelo, ser la madrugada para tus desvelos, ser de ti tu mundo, amarrar cada segundo que te tengo.
Para mí, para mí, quiero ser la vela, para iluminarte, ser tu marinero, para navegarte, ser de tía tonto, el calor a tu sonro y tus ganas de vivir.
Quiero ser el aire y bailar tu pelo. Ser la madrugada para tus desvelos. Ser de ti tu mundo. Amarrar cada segundo que te tengo para mí. Para mí. Quiero ser el aire.
Bueno, pues ahí tuvimos ese precioso tema de los rebujitos y con el que hemos empezado. Así que, bueno, pues eso, recién pasado el carnaval, ya estamos hoy en miércoles de ceniza. O sea, que en 40 días tenemos la Semana Santa. Y nosotros ya empezamos, querido amigo, nosotros ya empezamos. Ya empezamos, vamos a bajar este próximo viernes los nuestros pasos y los vamos a llevar hasta nuestra entidad porque, como recordarán, el año pasado tuvimos la fortuna de poder acabar en la iglesia y allí están...
Pues nada, antes de nada, a seguir, les explico porque tenemos llamada. Buenas tardes. Hola, buenas tardes. Hombre, Curro, buenas tardes. ¿Qué tal? Buenas tardes, Curro.
Sí, aquí estamos con Sara y con Manuel. Así que aquí los tenemos a los dos. Muy bien. ¿Cómo va la cosa? ¿Va bien? Sí, vamos haciendo, curro. Vamos haciendo. No nos quejaremos.
trapicheando, como siempre. Ahora ya empezando a montar todo el tema de la Semana Santa, porque ya empezamos con los ensayos y demás, y bueno, y ya el Día Andalucía, que lo tenemos la semana que viene. Así que esto... Y el carnaval, ¿qué tal lo habéis pasado? Bien, bueno, yo carnaval hace tiempo que no... de eso, pero sí, hemos tenido en la entidad, el sábado tuvimos ese baile de carnaval, y hubo allí gente disfrazada, se lo pasaron súper bien, así que eso es lo importante. Curro.
No, no, no. Yo ya dije que yo no puedo dar más de sí. Si yo estoy ya sacando los pasos, un curro, si tengo que sacar la carroza, los pasos y el día Andalucía, yo ya me doy un tiré. Es imposible.
Exacto, es que no se puede más, es imposible, conto con eso, pero bueno. Así que nada. Pero bueno, ahí se pueden hacer muchas cositas y a veces lo nuestro tiene que priorizar porque si no es que no se nos va a las cosas de madre.
Lo que no se da de sacar tiempo. Bueno, a veces de quitarme lo de otras cosas, curro, porque cuando te invitan a sitio, el viernes estuve también en la fiesta de la radio, por la noche viendo la final del carnaval de Cádiz, el sábado pues en el centro preparándolo todo para que por la noche la fiesta fuera bien. Así que nada, no paramos, no paramos, no paramos. Pero bueno, bien, bien, bien. Por lo menos tú no paras.
No, yo no paro, yo no paro, yo no. Pero bueno, gracias a Dios tengo mucha ayuda, tengo mucha gente que está ahí siempre y es la que me he echado una mano y es la que he sostentado un poco también y lleva un poco el peso también de la entidad y ya preparándolo todo con las compras del Día Andalucía y preparándolo todo porque es mucho tiempo. Claro, es que no hay tiempo y luego terminaré el Día Andalucía y nos vamos a humilladero que ya está todo casi enzarzado, ya casi lo tenemos cerrado.
Así que nada, seguiremos, seguiremos, iremos a Humilladere, volveremos, tendremos la Semana Santa. Va siempre a tope. A tope, a tope, sí, hijo, sí. A tope, a tope vamos, pero bueno. Dame un abrazo de mi parte a esos dos me quieren ir. Pues te están escuchando. Estamos escuchando, Curro, igualmente. Te mandan un abrazo fuerte también para ti.
Pues un abracito. A ver si esta semana busco un huequecito. Un huequecito y bajo a verte, que tengo ganas, hijo. Y un saludo, papá, que hoy está hablando con alguien en mi puerta. Ah, muy bien, muy bien. Yo creo que llamará. Sí, ahora seguro que dentro de un ratito nos llama. Pues muy bien. Adelante y como siempre, mi abrazo y...
Y me escucha. Muy bien, te lo agradezco muchísimo. Sé que estás ahí siempre. Un besito muy fuerte, Curro. Buenas tardes. Adiós, adiós. Adiós, Curro. Bueno, pues ahí tuvimos a Curro, que ya saben, fiel seguidor de nuestro programa y que está siempre. Así que vamos a continuar con la música. Venga, Chara, vamos a continuar con la música y ahora lo vamos a hacer con un tema muy bonito que lleva por título Luce, mosquero de seda.
Música Música
Y en una tarde de feria y lo trenzo en castañeta, aceite lleva en los cascos y arco un pato en farolillo, me luce a mí con su tranco. Si me falta mi el caballo, soy farolillo sin feria, soy de estaca sin oliva y soy de arda sin sevilla, soy fina sin los palinos.
Bueno, pues nada, ahí tuvimos ese tema que fue cortito. Bueno, les estaba explicando que el próximo viernes ya tendremos la bajada de esos pasos desde la iglesia y haremos el recorrido por la calle Portugal, Ruge de Lluvia, calle Castelao hasta el teatro de Cangomá, donde los depositaremos en la parte de atrás. Y el 22 seguramente será el primer ensayo si nos dejan, porque aquí hay que preguntar, porque cuando no una cosa...
Y eso que pedimos los ensayos como con dos meses de antelación. Pero igual, esto es lo que hay. Así que nada, intentaremos hacerlo. Si no podemos una hora, hacerlo a otra. Intentaremos no molestar, porque evidentemente hacerlo lo mejor posible y así empezar nuestros ensayos de Semana Santa, que al fin y al cabo es lo que pertoca, puesto que lo tenemos detrás de la puerta. Cuando nos demos cuenta, está ahí el 28 de...
de marzo para salir corriendo o sea que es que esto va así queridos amigos es que va así es que nos queda pues eso la semana que viene nos faltará un mes justito justito justito y ya está pero bueno ahora la semana que viene pues tenemos nuestro día de Andalucía así que vamos a centrarnos en eso que el próximo miércoles 25 estaremos en el Salón de Sen con esa conferencia institucional a cargo del presidente de la Armada Matriz de Almonte Santiago Padilla
y donde vamos a intentar estar el máximo posible de los miembros de nuestra junta directiva y la coordinadora juvenil. Así que allí estaremos haciendo acto de presencia y disfrutando de esa conferencia que seguro que será muy interesante. Y además en un lugar bellísimo, porque si ustedes no han ido nunca, no se lo pierdan. Vayan porque es un espectáculo de salón el que tiene ese ayuntamiento maravilloso de Barcelona.
Bien, pues como decía, los ensayos ya están previstos, se van a hacer el día 22 en principio, si no, no lo cambia. El día 1 no, porque estamos de celebración del Día Andalucía, pero así lo haremos el 8, el 15, que también está en el aire, con lo que me acaban de decir, el 22 y ya pues nada, porque como el 28 es nuestra procesión, pues ya estaremos. Ya habremos hecho esos cinco ensayos de Semana Santa.
Así que ya ven, intensísimos y nada, preparados para celebrar nuestro Día Andalucía, que ya el cartel lo verán expuesto por ahí en todos los lugares colaboradores y demás de nuestra entidad y que tendremos el sábado a partir de las 18 horas las actuaciones de los cuadros de baile de la entidad, donde se presenta un nuevo cuadro de baile.
Dónde tendremos también la actuación de nuestro coro rociero Amigos del Rocío, donde estará también la presentación de ese cartel de Semana Santa 2026, acompañado de la banda de tambores de la entidad y las gaitas de la Irmandad de Anosa Galicia. El día 1 tendremos a las 10 y media de la mañana tendremos esa misa rociera cantada por el coro de nuestra entidad Amigos del Rocío,
donde se hará una ofrenda de alimentos. Desplegaremos esa gran bandera de 100 metros para bajar a la plaza Pras de la Riba, donde tendremos ese acto institucional de izada de bandera y parlamento, la actuación de nuestro coro rociero Amigos del Rocío y de nuestros cuadros de baile, para seguir con ese pasacalle, acompañado por la banda de tambores de nuestra entidad, hasta la plaza de Andalucía y terminar en el patio de Cangomá.
Y de ahí haremos un vino de honor para todas las personas que nos acompañen a llevar esa maravillosa bandera de 100 metros, que yo espero que sean muchas y que estén ahí y que en ningún momento tengamos falta de gente para poder llevarla. Así que yo espero que el tiempo nos acompañe y que podamos hacerlo divinamente.
Y así todo el mundo a disfrutar de ese Día de Andalucía en sus dos vertientes, en una más festiva y en la otra más institucional. También estaremos por la mañana a las ocho y media de la mañana en esa ofrenda florada en el Parque de la Guinahueta Habla Infante, por parte de esas jornadas conmemorativas del Día Andalucía de la FECAT, donde seguramente estará acompañada por mi alcaldesa, por nuestra alcaldesa Mireia Dionisio.
Pues bien, como veis, un fin de semana muy intenso, pero este no lo va a ser menos, porque tenemos muchas cosas. Así que vamos a continuar con la música. Venga, Char, continuamos con la música y nos vamos a hacer con la gran estrella morente, con un temita que lleva por título La Estrella. Si yo he encontrado...
que me guiará. Si yo encontrara la estrella que me guiará, yo la metería dentro de mi techo y la venerara si encontrara la estrella que en el camino más linda.
Un relámpago de fuego fuiste Y en mi sentimiento entraste Y en mi sentimiento entraste Dejaste el incendio al fuego Y entrellamas mediante
Llevamos un mundo con más verdades, con menos odios, con más clemencia y más piedades. Romperemos la nube negra.
Bona nit.
Bona nit. Bona nit.
y por Montcay, donde tu alumbras campos de amores y campos de nubes y corazones. Si yo encontrara la estrella que me guiara, yo la detería muy dentro de mi fe y yo la deterara. Si encontrara la estrella que me guiara,
Bona nit.
Bueno, pues aquí preparando, como decíamos aquí a micrófono cerrado, todo lo que tenemos por delante, que son muchas cosas y muy intensas. Y seguramente pues haremos de todo ello, evidentemente. Así que a toda esa gente que quiera venir a disfrutar del Día Andalucía, pues que sepa que la próxima semana vamos a informar de todo lo que va a acontecer y esta, pues también lo haremos. Tenemos llamadita, así que vamos a darle paso. Buenas tardes. Muy buenas. Hola Paco, buenas tardes. ¿Cómo estamos? ¿Quién te acompaña hoy? Hoy Manuel y Sara. Hola.
Ah, pues un saludo para ellos, un abrazo. Muchas gracias, Paco, igualmente. Y para ti listo. Gracias, muchas gracias. Ahí estamos, ahí estamos. ¿Tu madre cómo sigue? Mejor, Paco, mejor. Poquito a poco, pero mejor, mejor. Me alegro. Bueno, muchas gracias. ¿Vosotros bien? Te oigo al amigo Curro. Sí, sí, sí. Me ha dicho que os habéis visto hoy. Sí, le faltaría... Le faltaría compañía de nuestra edad para... Claro.
Estás echando un ratito. Un ratito. Sí. Porque se queda muy bien. Lo veo muy espagadito. Sí, sí, sí. Pero bueno, lo que le he dicho, tienes que tener un poco de fin. Sí, hay que seguir. La vida es lo que nos tiene. No, no, no. La vida sigue. Y estas perrunas, que bueno...
Sí, es verdad, sí. Bueno, y que es lo que decimos, los problemas, las circunstancias a veces vienen como vienen y no nos queda otra que tirar para adelante porque para atrás no podemos hacer nada. Lo pasado pasado está y ahí nadie puede hacer nada. Así que para adelante sin ningún tipo de mesura porque es que no nos queda otra. Lo que pasa es que a nuestra edad ya es más... Sí, es muy diferente, ya lo sé. Es complicadillo. Ya lo sé, ya lo sé. Pero bueno...
Pero bueno, hay que tener un poquillo de ánimo y nada, y tirar, que es lo único que nos queda. No, no, la vida es así, no es...
Lo único que había que prepararse con mucho tiempo... Sí, pero nunca. ...para llegar, pero tampoco... Nunca, nunca, Paco, nunca. Aunque lo estés viendo, aunque te des cuenta, aunque quieras afrontarlo, es muy difícil. Es muy difícil. Cuando llega el momento... Llega, llega. ...es diferente a todo lo que tú has pensado. Exactamente, exactamente. Pero bueno. Y nada, lo que hay. Dime. Que la misa es... A las diez y media de la mañana.
En la iglesia de San Vicent. ¿Este domingo? No, el que viene, el día 1 de marzo. Ah, que claro, ya me lo he imaginado. Sí, el fin de semana nosotros celebramos el 28 el acto en el Teatro de Cangomá y el día 1 en la iglesia y luego en la plaza del ayuntamiento, pasacalle y demás. Es que te he oído, pero un poco atrás de ello. Pues eso, es la semana que viene. Pues Charo va a ser la última, o sea...
El domingo de la bandera que yo no voy a estar. ¿Sí? Vaya. Claro, porque tenemos la actuación allí en el centro también. Ah, vale, vale. También tenéis cositas, claro. Que ya le he dado el sí. Bueno. De que estaríamos... Bueno.
Y claro, los dos sitios... No, no, si no se puede, si es lo que estábamos hablando ahora, micrófono cerrado. Ese fin de semana celebra todo el mundo el Día de Andalucía, todo el mundo. Entonces, claro, es muy difícil, porque hacía ya años que no caía el mismo fin de semana, o sea, el 28 y 1, y unos lo celebran el 28, otros lo celebran el 1, así que es complicado. Y más nosotros que tenemos dos actos, que no nos conformamos con hacer uno, no, tenemos que hacer dos, uno el sábado y otro el domingo.
Pues nada, pues ya está. Coincidimos con muchísima gente. Montornet también lo celebra el sábado. Montmelo también lo celebra el sábado. Me lo dijo la Silvia, pero digo, mira, yo creo que ese día va a ser...
Fue complicado. Claro, a mí también. Quería que fueran nuestros cuadros. Digo, ese día imposible. Si yo tenemos una monta en nuestra entidad impresionante, yo no puedo. No puedo, imposible, imposible. Pero bueno, ya en otra ocasión intentaremos poder estar con ellos. Pero en esta en concreto, justo el 28, imposible. Imposible. Así que nada.
Y ya está, preparando ensayos de Semana Santa y coordinando ya todo lo del Día Andalucía, no solo lo nuestro, sino también lo de FECAD, que el próximo 25, miércoles que viene, tenemos la conferencia institucional. Sí, sí.
Del Salón de Sé. Recibir a la gente que viene de fuera. Exactamente. O sea, que hay. Y luego, por si tuviéramos poca faena, pues el fin de semana del 13, 14 y 15 de marzo hacemos el intercambio con Humilladero, Málaga, con nuestra alcaldesa. Así que también estamos allí, que ellos celebran sus carnavales ese día. Y vamos allí. O sea, que estaremos presentes en Humilladero también con ese intercambio cultural de las dos ciudades, la ciudad y el pueblo, el pueblo y la ciudad. Así que nada.
Maravilloso todo. Si hubiera estado por allí, sí que me hubiera llegado. Claro, sí, sí, hubiera sido bonito. Me hubiera gustado. Los chinos han hecho una inversión muy buena. Sí, sí, por eso digo que... Lo saben, ¿no? Sí, claro que lo he visto, lo he visto, lo he visto. Lo he visto que van a poner una empresa así. Sí, sí, lo he visto. Hombre, a eso va a abrir muchos puestos de trabajo en Humilladero. Muchísimo. Dicen que más de 350 directos y otro tanto indirectos, ¿eh?
O sea que la empresa es heavy, heavy. Sí, sí, muy heavy. Yo es que estoy al día de todo. Yo he intentado enterarme de todo lo que pasa. Sí, no, yo también me pasa igual. Música y eso no oigo, pero...
Los debates y tertulias y cosas así estoy... Está al día. Está al tanto. Bueno, pues nosotros aprovecharemos que vamos a verla para felicitarla por semejante inversión y por semejante vuelco al pueblo, que bueno, que esto le va a dar una vida tremenda no solo a ellos, sino a toda la comarca, porque toda la comarca de Antequera se va a ver repercutida, porque son muchos puestos de trabajo, Paco. Ya, ya.
Pero habrá tenido que mover la alcaldesa, ¿eh? Yo me imagino que sí, que esto tendrá que venir de... Aparte de la alcaldesa, supongo que también habrá entrado en todo ese... Bueno, claro, la Junta. Exactamente, yo creo que sí, así que ya cuando vayamos ya nos lo explicarán más detenidamente, compadre los señales, para venir con toda la información.
Pero sí, yo lo he ido viendo y me alegre un montón. Así que nada, ahí estaremos también felicitando a la alcaldesa y a su corporación municipal por el gran trabajo desempeñado y por ese gran proyecto que, como digo, va a ser un emergente importantísimo para la comarca de Antequera, por supuesto.
Se va. Andalucía se va poniendo de moda, ¿eh? Porque en Estrabuco también. Sí, sí. Están haciendo unos grandes almacenes. Bueno, Paco, es que es lo que le falta a Andalucía. Andalucía... ¿Por qué nos vinimos? Porque del campo no se podía vivir. Porque cuando venían...
rachas como las que han pasado de temporales en estos momentos, si tú no trabajabas, no ibas al campo, no ganabas. Por lo tanto, si te tirabas tres meses lloviendo, ¿cómo llevabas de comer a tu gente? Yo te lo digo porque a nosotros nos ha pasado. Mi padre no podía trabajar en el campo porque se pasaban dos y tres meses lloviendo. O sea, vamos a ver lo que ha estado pasando ahora.
¿Y qué haces si no hay nada más? Porque tú en una empresa tú entras y estás cubierto. No te importa si llueve, si hace frío o si hace viento. Mientras puedas tener luz para trabajar, tú trabajas. Por lo tanto, y tu sueldo va a seguir ahí a final de mes. Con lo cual, todo eso es lo que le falta a Andalucía. Esa gran inversión que poco a poco se va haciendo, se va desarrollando y que va haciendo que Andalucía, con lo extensa que es y la necesidad que tiene de industrias, pues puedan llegar y...
y quedarse allí para dar esos puestos de trabajo a todas esas personas que necesitan. Por lo tanto, también será una forma de incentivar a la juventud y de que a lo mejor la gente que se ha ido vuelva. ¿Por qué no? ¿Por qué no si hay un porvenir? Por eso lo digo, si hay un porvenir, ¿por qué no? Si muchos nos vinimos por las circunstancias, ¿por qué no había? Yo no trabajaba en el campo, yo me vine trabajando con trabajo, pero estaba explotado al máximo. Yo entraba el lunes
Y volví el lunes. Ya ves. Y días de fiesta sin nada. Nada, nada. Y hasta la hora que se iba el último, como yo digo, borracho. Ya, ya, ya, ya. Por eso digo que... Y dije sí, pues me voy. Y a los 20 años me vine para aquí. Claro, pues así no vine. Yo solo, pero me vine.
Sí, sí. Así se vinieron tantos y tantos porque no podían seguir adelante, no podían sacar a su familia adelante. Y ahora, afortunadamente, todo eso está ahí. Y esa juventud, si tiene un puesto de trabajo, los que estudien, pues maravilloso, porque también hay ingenieros, hay abogados, hay de todo en Andalucía. Pero los que a lo mejor no quieran estudiar o estén en el campo y no hayan tenido esa posibilidad, pues pueden entrar en una empresa y eso les va a cambiar la vida. Sí, sí, sí.
Eso les va a cambiar la vida. Y va a ser bueno para Andalucía. Sí que sí es bueno para Andalucía, pero para todo. Sí, sí, sí. Lo sé, lo sé. Lo sé porque tengo... Sí, sí, sí. Y mucha tecnología. En Málaga hay un texto tecnológico. Exacto. Que está muy desarrollado. O sea que todo eso es un bien para esa tierra maravillosa que un día tuvimos que dejar y que ahora pues haya nuevas oportunidades para nuevas generaciones.
Ojalá nosotros hubiéramos tenido oportunidades y haberla hecho grande como intentamos hacer aquí en...
En Cataluña, pues sí, pues sí. Aunque yo agradecido, pero un montón. Sí, sí, no, claro, todos, todos. Aquí vinimos a buscar otras cosas que no teníamos y lo encontramos. Y gracias a Dios aquí nos quedamos y aquí seguimos. Pero sí que es verdad que por eso nos alegramos tanto de que vayan emergiendo todas esas nuevas empresas en Andalucía para darle oportunidad a los que vienen detrás.
Yo cada vez que oigo una noticia de esas me alegro, pero un montón como si me repercutiera a mí, vaya. Sí, sí, yo también, muchísimo, me alegro muchísimo, pero sobre todo por eso, por el bienestar y por la prosperidad de una tierra maravillosa que quizá en su momento no estaba más dedicada al campo y ahora ha visto las posibilidades de que también las industrias...
y las grandes empresas puedan afincarse en Andalucía y darle posibilidades, porque hay muchísimo espacio por explotar, porque es verdad que en Andalucía hay mucho terreno, por lo tanto se pueden poner muchas empresas, y eso pues ayudaría al desarrollo de esa bendita tierra. Así que nada, que ojalá que siga. Hoy en día que ven de casa, luego se puede teletrabajar y... Y tanto, y tanto. ¿Hoy en día se pueden hacer tantas cosas? No.
Pero bueno. Bueno, Paco, pues te agradezco mucho tu llamada, como siempre. A Sara, Sara. Ahí están los dos escuchando. Gracias. Y a Manuel. Venga, Paco. Un abrazo grandísimo.
Igual que para ti y para todos tus recios. Muchas gracias. Y un abrazo para ti. Maravilloso. Y otro para María de nuestra parte. Venga. Gracias. Adiós. Adiós. Adiós. Bueno, pues ahí tuvimos a nuestro amigo Paco. Y continuamos. Continuamos con la música. Lo hacemos con Javi Medina. Me la llevo.
Te miro y ya no me sale nada. Mis cuerdas ahora están desafinadas. Mis canciones se llenaron de palabras que no valen pa' nada, ni mucho ni nada. Quiero sentir que soy yo como cuando estaba solo. Quiero sacar del caos
Fins demà!
Quiero sentir que soy yo como cuando estaba solo. Quiero sacar del cajón
Música Música Música Música Música
Ni mucho ni nada, lo que tenía contigo, ya me lo da mi guitarra. Que ya no quiero nada, ni mucho ni nada, lo que tenía contigo, ya me lo da mi guitarra. Niña, que date todo lo que tengo, que yo te lo dejo todo, pero mira, mi guitarra me la llevo.
Bona nit.
Bueno, pues ahí tuvimos ese precioso tema y continuamos hablando un poquito de nuestra entidad. La pasada semana fue el cumpleaños de Sara. Sí. Ah, cómo fue ese cumple. Muy bien. Sí, lo celebramos ahí en el centro y la verdad que muy bien. Pasamos una tarde muy buena. 17 añitos. Sí. 17 añitos niña. O sea que esto ya se va acercando a la mayoría de edad. Sí, sí. Bueno, y ahí está ya mismo. Ya está, este viernes. Este viernes, este viernes.
O sea, que otra cumple dos años. Ya hice a 18, ¿eh? O sea, que ya se nos hacen mayores las niñas. Pero muy bien, muy bien. Bueno, continuamos. ¿Cuál fue tu experiencia desde el seminario? Que como no lo hemos visto, no te he podido preguntar. Ah, pues muy buena, la verdad. Sí. Era la primera vez que iba... Ajá.
Al de febrero. Sí. Y muy bien, me lo pasé muy bien. Bueno. Fue muy interesante todo. Me alegro. ¿Te sirvió todo lo que se dijo? Sí, sí, sí. La verdad que sí. Y como íbamos solo dos, pues estuve tomando apuntes de todo y lo pasé todo. Te lo puede decir, hermano, que lo pasé todo. Sí, sí, lo sé, lo sé.
Eso me lo han dicho, que estabas muy aplicadita, que les mandaste todos los mensajitos a todos. Muy bien. Pues me alegro, me alegro. Es que, claro, como no habíamos tenido la oportunidad, no te había podido preguntar. Bueno, y el hotel era impresionante también, y la comida. Espectacular. Este año ha sido de cinco estrellas, o sea, nunca mejor dicho. Y las ponencias muy llevaderas, muy buenas, todas de que nos sirven mucho, de que son muy fáciles de poner. Venga, pues vamos a dar paso a la siguiente llamada. Buenas tardes.
Hola, buenas tardes. Hola, buenas tardes, Teres. ¿Estás solita o están contigo? No, está Manuel, te está saludando y Sara, mamá. Hola, Teres. Que no lo he escuchado. Ah, pues te están saludando nada más que has levantado el teléfono. Vale, vale, pues muchas gracias, cariño. Bueno, pues para saludar a los que están un poquillo estropeados y a los hermanos y a vosotros un abrazo muy fuerte.
Muchas gracias. Un abrazo, gracias. Venga, adiós, adiós. Bueno, pues mandamos, nos hacemos también partícipe de ese saludo a la entidad, a todas las personas que se encuentran allí de la Junta Directiva, hoy es Pili y Jonathan.
Pero también a todos, a Jonas, nuestro profesor, a las personas de nuestra repostería bar, tanto a Gloria como a Antonio y a todos nuestros socios que se acercan por allí a echar la partida dominó, a tomarse una cervecita o simplemente a compartir un ratito allí todos juntos. Así que vaya un saludo para todos ellos y todos los alumnos de nuestras clases de baile que también están allí. Allí tenemos un montón. Así que para todos un saludito.
Y para los miembros de la Junta Directiva lo hago extensible de la Coordinadora Juvenil. Que luego no me diga nadie, que se me quedó gente atrás, ¿eh? Pues venga, continuamos con la música. Continuamos con la música y vamos a animar la tarde y lo vamos a hacer con Son Sonete, con un tema que se llama Se recoge el pelo.
Bona nit.
La noche estuve hablando con la luna Llorando le conté este sueño mío Y a ver si se te alaba y manda el aire Y llega con el viento a tus oídos No sé qué es lo que me está pasando Eres mi castigo y mi alegría
Fins demà!
Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Ella me envía
Fins demà!
Bona nit.
Bueno, pues ahí tuvimos ese precioso tema. Recordamos un poquito lo que va a acontecer el próximo fin de semana. No este, que quede claro que no es el de 21-22. Es 28-1. Tendremos ese día de Andalucía. A partir de las 18 ahora hemos adelantado un poquito la hora de comenzar para que así a las 9 todo el mundo ya estemos acabados y se pueda ir todo el mundo a cenar tranquilamente.
...creo que podremos rascar algunos minutillos... ...igual acabamos antes de las nueve... ...y donde tendremos las actuaciones... ...de nuestros cuatro cuadros de baile... ...y el nuevo que se presenta... ...cinco cuadros de baile... ...la actuación de nuestro coro rociero... ...Amigos del Rocío... ...la presentación del cartel de Semana Santa... ...acompañado de la banda de tambores... ...y las gaitas de la hermandad de Anosa Galicia... ...y cómo no... ...la actuación especial de Guadaljarafe... ...ese grupo entrañable... ...y que viene a presentarnos su último trabajo...
El domingo a las diez y media de la mañana, esa misa rociera cantada en la iglesia de San Vicent por el coro rociero Amigos del Rocío, de nuestra entidad, esa ofrenda de alimentos para la gente necesitada, donde al salir desplegaremos esa gran bandera de cien metros, bajaremos hasta la plaza Pradela Arriba, con las diferentes banderas, con nuestra banda de tambores...
Y ahí se hará el acto más institucional, con la izada de banderas, los parlamentos a cargo de nuestra alcaldesa y una servidora como presidenta, la actuación de nuestros cuadros de baile, nuestro color rociero, amigos del rocío. Y seguiremos ese pasacalle con nuestra banda de tambores y esa gran bandera verde y blanca que recorrerá las calles principales de nuestra ciudad hasta llegar a la plaza de Andalucía y de ahí al patio de Cangomá.
Pues nada, como ven, un fin de semana muy intenso, queridos amigos. Y también estaremos participando en las jornadas conmemorativas del Día Andalucía de FECAT, puesto que estamos dentro de esa asociación. Estaremos el próximo 25, miércoles 25, en ese Salón de Seng, en esa conferencia institucional que nos dará Santiago Peadilla, presidente de la Armanda Madrid de Almonte.
y también el domingo día 1 pues tendremos esa ofrenda floral en el Parque de la Guinahueta al monolito de Blas Infante a cargo de nuestra alcaldesa y una servidora y miembros de la Junta Directiva así que luego nos vendremos corriendo para llegar aquí o sea que va a ser un fin de semana muy muy muy intenso pero bueno ahí estaremos cumpliendo con todos los actos y como no con nuestro día grande que es el Día de Andalucía para todos los andaluces que un día salimos de nuestra tierra y continuamos con la música continuamos con la música Charo y lo vamos a hacer
Con Manuel Cortés y Diego del Morando. Vamos con algo de mí. Vamos. Esos lunaritos tuyos que tú asomas y en tu cara Me están quitando la vida de la noche a la mañana Mañana, mañana Cuando yo te esté besando y alrededor
Fins demà!
Fins demà!
Bona nit.
La mentira es lo peor. Que te engaña a ti mismo y engaña a tu corazón. Verdad siempre por delante y ese valiente y rectifica el pie. Perdón. Ya mames te cuento trivando, no tardes en volver. O te cierro la puerta y te quedo en un rincón. Llorando de pena, llorando de pena.
Bona nit.
Poquito a poquito nos ventilamos esa horita que el espacio que tenemos dedicado a este nuestro programa es Andalucía todos los miércoles de 19 a 20 horas. Pues bien, como le explicaba también a Sara, que también tuvimos la oportunidad de felicitarla por ese cartel maravilloso de las jornadas conmemorativas de la FECAT.
y que, bueno, tenemos el gran orgullo de haber estado presentes en esa presentación. También esas grandes felicitaciones que han llegado por parte de muchísima gente, para Sara y para Paula, nuestras dos personas que hicieron ese cartel tan bonito y que, bueno, que ustedes tendrán la oportunidad de verlo. Ya verán, cuando llegue el momento seguramente lo podremos tener expuesto en la entidad o podremos hacer algo por ahí para que ustedes lo puedan disfrutar. Sí, la verdad que a la gente le encantó mucho.
Es que es precioso, hija. Ayer en el seminario me dijeron que es muy chulo, que hacía tiempo que no se veía una cosa hecha a mano y... Es que ese es el mérito. Claro. Yo que he tenido la oportunidad de ver alguna de las cosas que se había presentado, porque han sido muchos, pues claro, me di cuenta que la calidad y el hecho de que estuviera hecho a mano era lo que le daba más valor a ese precioso cartel. Aparte de que es maravilloso, los dibujos preciosos y bueno, pues...
Si ustedes no tienen la oportunidad de verlo, yo les pediría que se metieran en Internet, porque aunque en nuestro Instagram de cuenta y demás ya lo tuvimos ahí. Estuvimos felicitando a las dos, tanto a Sara como a Paula. También Conchita Veray, la delegada de la Junta de Andalucía, también se hizo fotos con nosotros y con ese cartel y con Sara en el seminario de la FECAT. Así que hemos intentado que todo el mundo se entere que...
que hemos sido las ganadoras, han sido las ganadoras, pero orgullo de entidad, de ese maravilloso cartel que se presentó. Así que estamos encantadísimos. Porque además es que Sara dibuja muy bien, pero muy bien, muy bien, muy bien, muy bien, que yo he visto cositas a ella ahí en un ratito que se pone y hace así y no ve a la niña, nos deja con la boquita abierta. Me hizo a mí una foto de la Macarena.
¡Eh! Yo vi uno del Rocío, que se lo regaló a la secretaria... No, a la Nuria. A la Nuria de la FECAT, a la secretaria de la FECAT, y también muy bonito aquel día allí, todo de camino para la pregrinación. A lo menos tengo que hacer así, a lo grande. Eso.
Es que cuando haga uno así a lo grande, lo haremos en grande, nunca mejor dicho, verga la rebundancia, para colgarlo en los escenarios de nuestra entidad. Eso es lo que tenemos que buscar algo bonito. Muy bonito. De eso que tú ya sabes hacer. Así que ya te vamos a ir dejando encargada para que vayas haciendo algo así chulo. Yo empezo ya y yo creo que para 2030. Hombre, yo espero que sea para antes, antes, antes, reina, antes. Bueno, fuera broma, porque a veces también tenemos que romper el hierro. Vamos a seguir con la música y ahora que nos traen...
Pues mira, Arano, vamos con el barrio. Vamos con unas bulerías que se llaman Solo soy historia. Vamos. Vete tranquila que como dice la historia, todo está consumado. Si me pido de este cáliz, esa fue tu voluntad y no la mía.
Y mis heridas están por dentro, no están a simple vista, no están hechas por clavos. No me llevo un semperro, pero tú tampoco resulta que te llaman María. Y si te queda alguna duda, ya sé que tu engaño no vale 30 menores.
Sé que ha sido un pobre meso que duerme en los regazos de tu cara de inocencia. Y en este Monte Calvario esta noche yo he pensado en una idea que yo quité dorado, que tanto, tanto tapado ya no me ahogo en tus penas. Maldito sea quien piense que mi cruz, que mi cruz, voy llevando a la cuesta...
A todos aquellos que sabían del engaño y guardaban su silencio. A los que me escuchaban sabiendo que era mi última cena. Y mojaban su pan en el plato callando en el mundo del necio. Hay un mandamiento que quedemos claros que no hablan mi celo.
Bona nit.
No hagas que tu conciencia recaiga en la duda de sentirte culpable
Doscientos azotes me den en la espalda por tanto intrigado. Espero que quitarme de mi lado para que me has crucificado. No veo tú que cabre. Vete tranquila, mujer, que todo está consumado.
Bona nit.
Bueno, pues ahí tuvimos el barrio. ¿Cómo no? Es que más flamenco no se puede ser. Da por bulería a lo que le dé. Le pega a todos los palos y el colega siempre lo hace bien. Y me encanta, me encanta, me encanta. Hay temas que te ponen los pelos como escarpia. Así que ahí tuvimos a nuestro querido barrio con esas preciosas bulerías que, bueno, alguna patadita nos han dado así, nos han hecho ahí que salgamos ahí. Manuel, casi si no lo sujeto, sale, sale.
Y eso que hoy viene resfriado y está un poquito así. Pero lo he tenido que trincar de mano para que no se nos ponga aquí a bailar en el estudio de radio. Eso da igual como usted, te sale igual. Te sale igual, ¿verdad? El arte cuando se lleva arte, ese no hay que dejarlo, ese hay que soltarlo. Exacto. Bueno, queridos amigos, pues nada, seguimos con otro temito musical y ya casi casi llegando al final del programa. ¿A qué nos vamos ahora? Pues venga, vamos con un popurri de muchos artistas. Y este tema pues lleva por título Semillas Flamencas. Vamos.
Fins demà!
Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Semilla flamenca pa' mi corazón que me araña y me toque. Semilla flamenca pa' tu corazón que se apague y muere. Semilla flamenca saca la guitarra, canta mi compadre. Que taca, taca, taca, taca, cuñando va de quina a quina y viene a lear.
Fins demà! Fins demà!
Bona nit
Y bueno, lo que decíamos, poquito a poquito nos hemos comido esa horita que tenemos de este nuestro programa 6 Andalucía y ahora pues ya en puertas de desearle una feliz semana a todos los que nos escuchan de cómo se presenta la semana. ¿De cómo se presenta la semana? Bueno...
Yo iba a decir que ya estamos en cuaresma. Exacto, hoy es miércoles de ceniza. Y que la semana que viene se van a librar de las marchas, pero ya la próxima yo ya empiezo aquí a poner... Ya empezamos aquí como lo más grande, vamos. Se vayan ustedes preparando porque aquí ya tenemos la fiesta montada. Hombre. Bueno, pues queridos amigos, nos despedimos de todos ustedes, no sin recordarles que estamos aquí el próximo miércoles a las 19 horas para encontrarnos con todos ustedes. Si ustedes así lo desean, que si no nosotros, estaremos encantados. Buenas tardes.
Andalucía, la que divierte, grabado a fuego, lleva un puñal de yunques viejos que la dirige y la enseñaron solo a rezar. Andalucía, de pueblos llanos,
Tienes la pena de tus poetas, los que murieron y morirán.