logo

Galiza no Vallès

Programa fet per la Irmandade a Nosa Galiza de Mollet. Recull l'activitat de l'entitat i l'actualitat de Galícia i de la comunitat gallega a Catalunya. Programa fet per la Irmandade a Nosa Galiza de Mollet. Recull l'activitat de l'entitat i l'actualitat de Galícia i de la comunitat gallega a Catalunya.

Transcribed podcasts: 7
Time transcribed: 6h 58m 1s

Unknown channel type

This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.

Un programa onde falado en galego.
Bós seran a todos, isto é Galiza, no valles? O programa da hermandade a nosa Galiza, como todos os martes, de sete a oito, dos serán, imos a escoitar un poquinho de música en galego. A mais a mais, esta semana, un poquinho máis tranquilos, porque hai moita xente que está...
de vacacions, facendo estas vacacions de Semana Santa. Esperamos que durant aquesta hora que imos a escoltar música en galego podades gustar, podades disfrutarla, estar tranquilos. Tenim una selecció un poco ecléctica,
E, bueno, decirvos, como sempre, que para que o programa poda sair en antena, pues, como sempre, teño aquí o meu carón a Sergio Guardeño facendo as tarefas de producción, e que en lles fala Eva María Pazos. Bueno, pues, como estaba a decir, pues, a proposta de hoxe ecléctica, porque hai...
Grandes nomes, grupos que xa... Grupos de toda la vida, como poden ser Viñadoiro, como Luarna Lubre, grupos que xa remataron a súa trayectoria, como poden ser Berrugueto, xente que está en activo, como Carlos Núñez o Luarna Lubre. E, bueno, pues xente nova, xente moi nova tamén. Bueno, pues...
Si vos parece, imos a començar escoitando un dels grans grups en galego que...
Remataron a súa trayectoria. Moitos dos seus membros tomaron trayectorias en solitario. Despois imos a escoltar algun deles tamén. Iso va por diante. E, bueno, quizás moitos xa sabedes que estamos a falar de Berrugueto. Imos con Berrugueto e unha peza que chamase Baixando de ti.
Dame as de peix i espada i o vento que no se para. Cores malvas escollidas que prendan a luz o día. Ay, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la, la.
Dero nos dia por noite, dero nos ahoga de mel. Esta vez no quero doce, quero vivir nesta fe. Dero nos dia por noite, dero nos ahoga de mel.
Esta vez entero doce quiero vivir en esta pele. Escollí vivir así, arriscando yo todo a tu fin. Aprendí, esmorecí, a eso sigo baiseando de ti.
Fins demà!
Nacen fríos en montaña, son baguas que no resbalan. Historias que no se contan, amores que no se falan. Nacen fríos en montaña, son baguas que no resbalan.
historias que no se contan, amores que no se falan. Escollí mi vida así, arriscando yo todo a tu fin. Aprendí, desmoregui, vais e usigo baixeando de ti.
Fins demà!
Así soaba Berrugueto con Baixando de ti, unha peza que nos leva directamente a emoción más fonda da música galega. Seguimos o noso programa, a nosa viaxe sonora. Agora abrimos paso a un dos grandes nomes da nosa música.
Un dos galegos e dos gaiteiros más conhecidos. Estamos a falar de Carlos Núñez e imos a escoitar este Os gaiteiros na noite.
Bona nit.
Fins ara!
Fins ara!
Fins demà!
Bueno, pues este era Carlos Núñez con este Os gaiteiros de anoite, una peça moi conhecida do seu repertorio, una peça que tamén gusta moito de tocar nos seus concertos. E agora imos a escoitar unha...
Una canción, en este caso es de Luarna Lubre, muy ben acompañado, porque está acompañado del gran músico Pablo Milanés. Bueno, pues, él es con motivo del 30 aniversario de un dos seus discos, creo que era... Ay, ay, ay, se me ha ido el santo al cielo. Bueno, después digo vos o no me do disco...
Sacaron un disco conmemorativo con grandes colaboraciones. Una de las grandes colaboraciones era esta. Una de las peces también más conocidas, como este Tujitana, decidieron pedirle a Pablo Milanés que participara en esta nova versión. Esto es lo que ímos a escoltar. Ímos con Luarna Lubre, con Pablo Milanés y este Tujitana.
Bona nit.
Oh, sin él moriré. Oh, sin él aperco la vida. Oh, sin él triunfaré. Tu guitarra queda de viñas. Me lo digas pues esto lo sé.
Gràcies.
Fins demà!
Tu de cada que ha de mirar, no digas pues no sé.
Fins demà!
Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Bueno, pues, fermosíssima. Xa, si a original xa era fermosa, pues esta peza, esta con Pablo Milanés, pues xa trascende a, bueno, pues a outra cousa, ¿no? E, bueno, pues, es unha tamén das cancions de Luar Nanubre que más me gustan, e tamén es unha das cancions que non fallan cando vas a veloz no seu concerto.
Agora imos a escoitar a un grupo que no bo, que, bueno, no bo para mí, descubrí otro día facendo, pues, un poquinho programa, que estaba, pues, navegando por internet, escoitando cousas. Bueno, escoite a esta xente que xamanse Cantometrics,
és un nom molt estrany. Imos a escoltar aquesta peça que le va per títulos Mayos. Fala un poc d'aquí d'aquesta tradició que hi ha cando chega el mes de mayo, després un poc de la Semana Santa, cando comença la primavera, que aquí també són com les caramelles, de anar a cantar els Mayos per les aldèes.
Bueno, pues, ímos con Cantometrics y este, Mayos.
Principiamos a cantar por ser primero de mayo a decir catra verdades que no pueblo están pasando. Dicen que baixou o leite, as patacas, as sardiñas, tamén podían baixar as faldas das señoritas.
Principiamos a cantar por ser primero de baio, a decir catro verdades que no pueblo están pasando. Dicen que baixó el leite, as patacas e as sardiñas, tamén podían baixar a espaldas das señoritas.
Fins demà!
El ferra d'asco, astro petalò, pon-nos un tiro en el xono redondo, pon-nos un tiro en el xono redondo.
A despedida ya es dou como dao labradora y a burmiña señora, muy boa noite señor. A despedida ya es dou que me parece que ven, o moito cantar enfada y o poco parece ven.
Bueno, pues esta era Cantometrix con os Mayos, e bueno, pues voy a explicar un pouquinho mellor que son os Mayos. Os Mayos en Galicia son unha festa tradicional que celebra a chegada da primavera e o renacer da natureza. A doita celebrarse alrededor do 1 do Mayo, coincidindo cobo tempo e con comezo do ciclo agrícola.
Durante estas festas, en moltes viles i cidades, com en Obrens, en Pontevedra, xente, construye unes estructures chamades mallos, feitas con paos, con folles, con musgos, con flores, e con outros elementos naturales. Poden tener forma de cono, de cruz, e incluso representar figuras máis elaboradas. Un dos elementos máis característicos son as coplas dos mallos, que son unhas cançons satíricas e humorísticas, como a que estábamos a escoltar agora,
que cantanse alrededor das estructuras. Nelas a xente adoita facer crítica social, fala dos temas actuais ou simplemente bota unhas risas, esto que busca tanto. En resumen, os mallos son unha mestura de tradición, de música, de natureza, de comunidade. Unha das festas máis fermosas e cheas de significado na cultura galega. Bueno, pois...
Estos eran Cantometrics, que, bueno, pues, como estábamos a decir, era la primera vez que pasaban por un oso programa. Y, bueno, pues, parecía interesante. Intentaré, pues, escoltar más consignas de ellas. Y, bueno, pues, si es esto, pues, tráelos en otro momento.
E agora imos con Muten Roji, con este grupo que ten unha longa trayectoria, e dende o seu darradeiro disco imos, que se chamase Cousas da Lua, imos con esta canción que leva o mesmo título, imos con Muten Roji e estas Cousas da Lua.
Gràcies.
Bona nit. Bona nit. Bona nit. Bona nit.
Bona nit.
Bueno, pues seguimos con nuestro programa, con nuestro viaje musical. Estábamos escoitando a Muten Roji, que es una formación que aposta por los sons más actuales,
A raíz da música galega no seu último traballo Cousas da Lua atopamos un universo cheo de matices onde a tradición e a modernidades se dan daman. Un disco para escoitar con calma e deixarse elevar por as súas atmósferas. Bueno, pois si esto era Muten Roji, ahora...
Ivos a escoitar a un artista moi polifacético. Eu sou un gran fan del. A més a més, está estrenando disco, estrenando traballo. També ha començado Xira. Estamos a falar de Rodrigo Cuevas.
Rodrigo Cuevas, que no en galego, el e asturiano, pero el pasou moito tempo vivindo en Galicia. De feito, el di que aprendeu a tocar a pandeireta ali en Galiza, en un aldea, cas señoras, cas aboas galegas, ten algunhas cançons en galego.
Entón, imos a escoitar una de ellas. Decirvos de Rodrigo Cuevas que està a presentar este o seu novo disco que chamase Manual de Belleza. El es lo otro día que estiven escoitando una entrevista.
I comentava que él quería fer una trilogía, que remató la trilogía. El primer disc era Manual de Cortejo, seguí con Manual de Romería, e agora está a presentar este Manual de Belleza.
Un disco donde colabora con xentes, la verdad, es que es flipante, o sea, ten un tema con Maciel, ten un tema con Ana Belén, bueno, moitos más, agora es que estou así falando un pouquinho de memoria, pero bueno...
Bueno, pues como estábamos a decir, está a presentar a Vaifacer Xira, de este manual de belleza. Bueno, pues que saibades, que está aquí en Barcelona, o día 9 de mayo, en el Sant Jordi Club, a partir creo que son das 8h30 o as 9h da noite.
Bueno, que hi ha entradas a venta, agora non lembro quant on era, pero bueno, que servidoras xa ten dues, xa ten plan. Ese sábado xa ten plan. Bueno, pues, o que estábamos a decir, imos a escoltar a Rodrigo Cuevas con unha peza que chamase Eina de Mandar dourare.
Ai, la, la, la, la... Ai, la, la, la...
Se ven amor que me eleva, miñana y quedo perdida. Anda maroxiña, non vayas a erva, que se ven o aire.
Fins demà!
Banda, nena, i anda, no seas així. Que tal a bon mundo, no te la vestí. No te la vestí, no te la vestí. Banda, nena, i anda, no seas així. Eu como un ave sabíjo.
Ai, la, la, la, la, la, la, la, la.
Aunque estoy en tierra extraña, canto con la cobardía. Canto con la esperanza de volver para la mía. De volver para la mía. De volver para la mía. Aunque estoy en tierra extraña, canto con la cobardía.
que vai a taberna, vai se emborrachare, vai se emborrachare, vai se emborrachare, eu non quero home que non vai bailar. Esta miña jarjantiña dina de mandar dourare, ella i dir busca lo llouro a entraia,
Bona nit.
Bueno, pues escoitábamos a Rodrigo de Cuevas con este estilo irreverente, moderno, mestura, música tradicional, coca baret, electrónica, pues eso, unha aposta moi especial, diferente, que non deixa indiferente a ninguén. Bueno, pues o que estábamos a decir, no sé, o darradero traballo, este manual de beleza,
que, bueno, pues... Manuel de Belleza, perdón, que está en castellán. Bueno, non sé, estoy agora a lembrar que o pasado xoves estivo en un programa de televisión, na primera, pola noite, en un programa Na Revuelta, e, bueno, pues...
Estivo cantando, pues, como estábamos a decir, ¿no?, con Ana Belén, e también canto, pues, con la mala Rodríguez, y bueno, pues, parece interesante. Xa es que hoy tengo disco también, bueno, pues, más de Rodrigo Cuevas, y bueno, pues, falaremos más de él, porque a mí parecem un dos artistas más interesantes do panorama musical...
Tanto galego como español, ¿no? E, bueno, pues, se nota, ¿no?, que soy un gran fan. Bueno, pues, al principio de todo el programa estábamos a presentar a Berrugueto. Falamos, pues, que fue un proxecto muy importante, un grupo que ha deixado una emprenta muy fuerte en la música tradicional galega.
que d'aí xurdiron moitos dos seus músicos e artistas que despois saíron en solitario. Despois de pechar Berrugueto, Guillerme Fernández e Xavier Díaz fixeron un disco xunto moi interesante...
del que, bueno, hoxe trouxen una peza para escoitar. Entonces, si vos parece, agora es un cambio total de estilo, de escoitar a Rodrigo Cuevas a escoitar ahora a Guillerme Fernández y a Xavier Díaz, pero bueno, como dixen, hoxe un programa un poco ecléctico e imos con esta flor colorada.
Tiene una flor colorada que se llamaba María. Ainda que la no falaba, facía mi compañía. Tiene una flor colorada que se llamaba María. Nunca me pedía nada, soy un poquillo de aguina.
Piña una flor colorada que se llamaba María. Ainda que la no falaba, facía mi compañía. Piña una flor colorada que se llamaba María. Nunca me pedía nada, soy un poquillo de guiña.
Por la mañana alegraba resplandecente lucía. María siempre escoitaba los contos que ella decía. De tan bonita que era, tan dereita, dereitinha, parecía que miraba ellas veces que sorrían.
Fins demà!
Fins demà!
Pues como estaba comentando, después de la etapa en Berrugueto, Xavier Díaz y Guillerme Fernández continuaron la suya colaboración en diferentes proxectos. El primero fue las músicas de Salitre, mantiendo una conexión artística baseada en la recuperación de la tradición con un son más contemporáneo, un camiño compartido.
que continua mais a la de Berrugueto e que mantenía esa esencia de la música galega. Despois, otro dos proxectos que tamén estiveron a facer os dos xuntos foi a Cada Canto, unha proposta íntima e delicada na que tamén participaba en Guadi Galego, que a seguinte artista que imos a escoitar, hoi tamén...
Aparte de Wadi, de Guillerme i de Xavier, també hi havia que engadir a figura de Xosé Luis Romero, o dos dos grandes de la música galega, que este a cada canto deu lugar a varios traballos discográficos.
Guadi Galego colaborao con eles teniendo en conta que xa veiña de ser a voz de Berrugueto e artista que escoitaremos agora. Dende o seu darradeiro traballo o seu darradeiro proxecto imos con esta peça que leva por título Podías me elevar.
Sinto que arremató el verán. E sei que non ves máis. Pídeme un reto si hai premio. Vou tentar gañar. Corre un aire forte de inverno. Parece un vernaval. Son que un día agarrar o timón con firme decisión. Se va a sonar.
Fins demà!
Puedo ser el tempo perfecto, mas no lo hace y tocar. No pretendemos ser tan precisas, procura agachar lo que son. La agua que remata o verán es tocar. Te llamas León.
Se va a somar, podiesme elevar. Se va a somar, podiesme elevar. Se va a somar.
Fins demà!
Pues estábamos escoitando este Podías me elevar, esta peza tranquila que invita a escoita, pues a escoita, pues esa, tranquila, deixándose elevar por a voz de Guadigalega y por esta atmósfera, pues es decir, casi onírica que define todo el seu traballo, porque esto es una peza incluida en el seu darradeiro disco, llamado Pélago, contos oníricos, que fue publicado pasado año, no 2025,
E, bueno, pues, como tamén un traballo intimista, que, pues, un universo, pues, eso, como soñado, máis emocional. Este álbum, pues, fa la de estas cousas, ¿no? Entón, bueno, pues, e unha de esas álbums, cando queres, pues, descansar, queres estar tranquilo, queres estar, pues, en un momento ben... O sea, es un momento de escoltar este pélago contos soníricos de...
de Guadi Galego. Agora imos a passar a dar paso, damos a dar paso, pues a que estábamos a decir, cuando eu dixen, a xente máis nova, porque seguimos ca forza da nova escena galega, damando uns dos grupos, parecerme, máis originais, e máis tamén moi interesante. Estamos a falar de fillas de Casandra, imos a escoltar unha peza que chamase As Moiras,
Xunto con filles de Casandra, també està Nadie González i Xiana Teixeira, que construyen un universo sonoro poderoso e cheo de simbolismo, no que revisitan a mitologia i a tradició d'una mirada contemplativa.
Temporània e tamén moi reivindicativa, xa falamos moitas veces delas, gustanlle moito, xamanse fillas de Casandra, gustanlle moito todo que é a mitologia griega, pero tamén gustan moito de recoller a música tradicional, pero...
mesturándola, pues, con la electrónica, ¿no? Entón, bueno, pues, agora imos a escoitar un tema bastante intenso, tamén ten un punto de hipnótico onde as voces, a electrónica e a narrativa, mesturanse para crear una experiencia, pues, casi, casi, vamos a decir, como de ritual, ¿no? Imos a escoitar, pues, as moiras.
Fins demà!
Sàcate, sàcate, sàcate, sàcate, bru, bru, bruixar. L'ús d'o'candil, fió nas mans, sombras d'orballo tecen o seran. Donas d'amor, te do'espertar. Danzan co'a existència de aquí pr'alà.
Fins demà!
Acompà, acompà, acompà. Sàcate, sàcate, sàcate, sàcate. Bru, bruxa. Sàcate, sàcate, sàcate. Bru, bruxa.
Arrinco ocho fío cos dents, o deixo echa aquí ben atado. Temos na manta esclabeles, e todos están mafiados. Arrinco ocho fío cas uñas, e acabo cas sorte do parvo. Piden revanchas a mi hija, si o meu cor a no me tambrando. Medimos cas más cada paso, quedaste esta terra coidado. Na erva que abona en teus osos, ei, para ir frio.
No tenien no meningida, cargan copeso d'una eternidad. Si hoy asoce una oscuridad, junto a las estrelas verás brillar. No tenien no meningida, cargamos copeso d'una eternidad. Si hoy asoce una oscuridad, junto a las estrelas verás brillar.
Fins demà!
Imos a explicar un poquinho quen son as moiras. As moiras son unhas figuras da mitologia grega, coñecidas como as encargadas de controlar o destino das personas. Eran tres irmans que decidían o fío da vida de cada ser humano. Unha chamaba Secloto, que era que afiaba o fío da vida, Láquesis, que medía a súa longitude,
a tropos que era a que encargaba de cortar marcando o momento da morte. En conjunto representan a idea de que o destino é inevitable e que nincera os deuses podían cambiálo completamente. En esta canción...
Estas figuras reinterpretanse moitas veces con un enfoque més simbólico, com una metàfora do poder, do destino colectivo o da capacidade de decidir sobre a súa propia vida, dando-lhes una lectura més moderna, també un poc més reivindicativa.
Bueno, pues esto era o que decía, ¿no?, que imos a escoitar cousas muy modernas, como esta peza de Fías de Casandra, o cousas más tradicionais para rematar, xa casi que queda pouquinho para rematar o noso programa de hoxe, pues rematamos con una proposta tradicional, muy tradicional, porque estamos a falar de Milladoiro,
que és una formació fonamental de la música galega. A pesar que quimos apresentar agora, el xamase Brincadeiro forma parte del álbum O Berro Seco, grabado por Eles en 1980, publicado oficialmente en esa década como un dos...
traballos centrais da sua discografia. Ten arranxos de melodías tradicionales galegas con o seu propio estilo. En esta peça percibimos aquelas raíces populares que caracterizan tanto ao público, que soan tanto a miadoiro. Instrumentos tradicionais, ritmo animado, esta interpretación que reflexa a forza da tradición renovada.
Imos a decir de él que es como un tema histórico y vibrante que siga a inspirar, pues, a generaciones futuras que después decidieron, pues, facer da música o seu modo de vida. Bueno, si vos parece, escoltamos a Milladoiro y este Brincadeiro.
Pues, xa estamos a rematar o programa. Bueno, pues, decirvos que a partir do vendeiro martes xa, pues, volveremos otra vez ao formato en directo do programa. E, bueno, pues, xa solo queda, pues, despedirse. Decir, pues, que xa chegamos ao final. Gracias por acompañarnos en esta viaje por a música galega, con dende sonidos máis tradicionais, como acabamos de escoitar
per part de Milladoire, a propostes més contemporànees, com la filla de Casandra o de Rodrigo Cuevas. Lembra de seguir escoitando, seguir descubrindo novos artistes. Espero que... Ai, gustame esta xente. I vull escoitar què més teñen, no? E que, bueno, que Mercades Música en Galego...
Bueno, pues, deixando que a música nos acompañe, pues, en cada momento. De parte do meu compañero, de Sergio Guardiño, da miña propia, desecharvos que pasedes moi boas semanas, que descansedes moi ta esta Semana Santa. E, bueno, pues, volvemos o vindeiro martes, día 7 de abril. E, bueno, pues, eso, unha fuerte aperta a todos e boas noites.
Andalucía Andalucía Andalucía
Fem salut, un programa fet amb la col·laboració dels professionals de l'Hospital de Mollet i de l'Institut Català de la Salut. Fem salut els set dijous a dos quarts d'una d'au mig dia, repetició diumenge a la mateixa hora. Fem salut. Esteu escoltant Ràdio Mollet.