This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.
Un programa onde falado en galego.
Gràcies.
que en llesfala Eva María Pazos. Imos a comenzar o noso programa de hoxe escoitando a un dúo de artistas, elas son Camaño y Ameixeiras, e imos con unha peza que chamase Ai de Min. Ai de Min Que o perdés
Bona nit. Bona nit. Bona nit. Bona nit.
Fins demà!
Apenas perdim o aire, mai la farganta.
Ahogar salgada. Perdimos aire. Me dejaron cantar. Junto a Rivera. Ahogar salgada.
Aquí està el meu corazón. Si ho queres matar, ve'n pa'l.
Fins demà! Fins demà!
Fins demà!
Començàbamos el nostre programa de hoxe amb aquesta proposta, la proposta de Camaño i Amexeiras, la proposta de Sabela Camaño, que toca el acordeón cromàtico i Antía Amexeiras, que és la violinista i Amaix Amaix i Avoz. Con aquesta proposta que centra-se en la música de raïc, en la tradició oral galega, incorporando també estos matices contemporàneos que elevanse tanto en els últims temps,
E, bueno, pues, qué decir de las que amáis de la sua carreira, pues, teñen colaboraciones muy interesantes. Elas han colaborado, han traballado con artistas como Silvia Pérez Cruz, con Rodrigo Cuevas, perdón.
Con Tanchugueras, con fillas de Casandra, e, bueno, pues, por ejemplo, pues con Silvia Pérez Cruz tienen un maneo de cambre, luego tienen aquel paso doble llamado Catro Cousas, con Rodrigo Cuevas y con Tanchugueras, una peza que chama Segatiña Mansa.
Entón, bueno, pues, pareceme que son una de las propostas más interesantes que hay en el panorama actualmente gallego. Bueno, pues, a mí gustan especialmente por esa mestura que fan, ¿no?, de la música tradicional, la música folk, pues, a su reinterpretación engadindo, pues, estos elementos que, como estábamos a decir, más contemporáneos, ¿no? Bueno...
Despois de escoltar a Camaña y a Mexeiras, imos con outros que también son muy conocidos por todos. Estamos a falar de José Luis Romero, y también del grupo que acompaña, que es a Liboria. Neste caso, imos con una peza que ten dos partes. Imos con una primera, que es una muñeira, seguida de una rumba. Todo esto xunto es muñeira y rumba de Castro.
Música Música Música
Fins demà!
Bona nit. Bona nit. Bona nit.
Bait o dia, venga a noite, pronto checa miña a sorte. Bait o dia, marcha miña, alegría.
Bona nit. Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Pues esta era Muñera y Arrumba de Castro, con este sonido tan particular, tan característico, tan reconocible que ten José Luis Romero xunto con Aliboria, donde a percusión e a voz toman o mando esa característica que fan tan reconocible.
Bueno, pues seguimos. E agora imos a escoitar un grupo que eu desconocía, porque, mira, afortunadamente, pues, sempre podes descubrir cousas novas. Estou a falar dun grupo que se chama Anxuinha. E un quarteto de música, de música tradicional galega, originario de Vilanova da Rousa.
que, bueno, xa leva en este mundo folclórico e musical máis de 35 anos, pero eu non había escutado nunca seu nome. E, pues, son cuatro, bueno, eran cuatro compañeros que comenzaron a tocar xuntos, sendo adolescentes,
E, bueno, pues, él es fan música tradicional para alboradas, para actos, para festas, para procesions. E, bueno, pues, no 2024, ainda que, pues, xa tenían experiencia en la música, pues, sacaron o seu primer traballo discográfico, chamado, pues, como él es, Anxuiña, con objetivo de inmortalizar o seu repertorio propio acumulado durante, pues, todo o seu...
A suas os seus anos de pasar e de ir a festas. Entón, bueno, pues dende este primer disco homónimo imos con escoltar tamén outra muñeira. En este caso, muñeira de Vila Mayor a Doleste.
Gràcies.
Pues era una muñeira tradicional, con esta interpretación de Ansu Iña, con esta muñeira de Vilamayor, adoleste, porque, claro, Vilamayor es un toponímico bastante usado, utilizado allí en Galicia, igual que puede ser aquí en Cataluña, ¿no? Bueno, pues estos eran Ansu Iña, y bueno, pues con esta muñeira tan bonita. Ahora...
Escoitaremos a Radio Cos, que bueno, que xa sabedes, Radio Cos son Xurxo Fernández, Enrique e Quique Peón. E bueno, pues imos tamén con unha canción tamén das máis conhecidas deles...
Estamos a falar de unha peça que chamase Igrexa Feita. Forma parte do disco chamado también Radio Cos, que apareceu no 2013. Seguindo también o estilo que estábamos a escoltar anteriormente con Anxuiña,
Imos con este folclore galego caracterizado, pues, por el uso de las pandeiretas. Bueno, en este caso, también, las voces de Xurxos, sobre todo, y también de Enrique, con estos potentes arreglos vocales que dan tanta fuerza a esta música tradicional o esta música también conocida como de raíz. Imos, si vos parece, con Radio Cos y con esta igreja feita.
Monsignor, diré xa feita. O pandeiro non val nada.
Nos non queremos pandeiro, queremos pandeiretada. Nos non queremos pandeiro, queremos pandeiretada. Repaxiños d'igrexa feita, que xa redobla tambor i leiro, que xa redobla tambor i leiro. Xe pasem la nosa festa, xe pasem la nosa idea, festa com balea tan feitisteira, de nosa terra non boreal.
Fins demà!
Festa com la tan veitiseira, la nostra terra no mola.
Fins demà!
Fins demà!
Pues sí, acabó, sí, a peza, colléome desprevenida. Bueno, pues, estos eran Radio Cos, con esta igrexa feita, con esta peza, también, de música tradicional. E, bueno, seguindo que hoxe, pues, ata todo... Bueno, no, que trouxe, también, asés, pero, bueno, que todo ven siendo, más o menos, así, también, o este...
este estilo. Agora ivoos a escoitar as pandereteras de Astanxedoras, con unha peza titulada Canto, Moliñeira e Xota dos Ancares, de un disco que chamabase Igualquelas, que aparece uno 2008. Esta peza é unha peza tradicional que recolle as melodías, bueno, é como unha...
com una suite, com una selecció de les melodies i dos ritmos característics de la comarca de Sancares, en la provincia de Lugo. E, bueno, esta peça té una estructura dividida en tres partes, com xa ben dice el seu título. Canto hay una introducción vocal que precede el baile, después hay esta molineira,
Està mou iñeira, esta variante que les chaman en esa zona así, de este ritmo tan característico galego. Despois, na parte final, atopamos unha xota.
que ten ese ritmo moito máis rápido e moito máis animado. Entón, bueno, pues, como sempre, as tanxedoras que fan esta labor de investigación, de recolleita, de recuperación e difusión da música tradicional galega...
pues en este caso ponen especial foco en la percusión e o canto de raíz desta zona da provincia de Lugo tan bonita como é o Sancares. Bueno, pues imos con este canto molinheira e xota do Sancares. Cantate, cantarei e weire molardos cantando
Canta a ti que tes amores, or me o van se me acabando. A miña camaradinha diz que lle doy a cabeza.
Noi tuyo sinto, n'hai alma, n'hai alma, moito me pesa.
Niña nahi emaila tuva bantxunta ta Romaria. Niña nahi emaila tuva bantxunta ta Romaria. Si a niña viña borra xa tuva xa non se tiña. Oyele lalalalala ialalalala.
N'est-e-lugar-ti-n-o-n-o-boh-amor-es-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de-de.
I o cura de vila verde que encha barriga apurada, I o cura de vila verde que encha barriga apurada, que ya apuraron los ratos pensando que eran pa' nada. Oye, lé, lé, lé, lé, lé, lé, lé, lé.
Bona nit.
Salimotos, salimotos. Salimotos a bailar. Le veo demotando.
de pelita de corto.
Bueno, pues, eran as tanxedoras, con estas pezas recollidas nos ancares. Bueno, pues, lembrarvos tamén, pues, un poquinho, que, bueno, xa estamos en primavera, xa comenza a partir de agora as actividades fortes, o calendario de actividades da nosa entidade, xunto con todas as entidades galegas da...
do territorio, e tamén a participación de outras actividades en actos tamén da ciutat. Si o pasado sábado íamos todos a través de a Fegalcat a unha calçotada a Vila Rodona, o vindeiro sábado lembrar a todos que hai...
la participació de la banda de gaites, una procesió organitzada pel Centre Cultural Andaluc de Mollet, com a tots els anys, la saïda d'en de Can Goma, o percorrida peles diferents rúes de la nostra zona.
danos a cidade, acompañando, pues, os pasos, as imaxenes religiosas que son da entidade dos andaluces.
Després xa chega la Semana Santa, iremos falando das diferents actividades, però així ja estarem en el mes de abril, comença Sant Jordi, totes eses coses. O calendario e as festas que tanto gustan a tots. Seguim.
Agora imos a escoitar tamén a un grupo que tamén fai música tradicional. Eles xámanse Algarabía Folk. Imos a escoitar unha peça que xámanse Bonus Track. É unha canción que ven a máis a máis no seu disco. No seu disco tamén ao que pareceu no 2016, tamén xamado da mesma maneira que eles.
Era, pues, como buen bonus track, aparecían o darradeiro el lugar da lista. E, bueno, pues, imos con el Algarabía Folk i este bonus track.
Bona nit.
Fins demà!
Fins demà!
Gràcies.
Pues estas serán Algarabía Folgui, con este bonus track, que está muy ben, después de escoitar el seu disco, pues que a més a més engadigan en esta peça, para rematar con este ánimo y con este bon rollo, pues, o seu traballo. E agora imos a escoitar, dende un disco chamado The Tamboury Man, este...
Este hombre pandereta, que parece un 2015, o que é home pandereta en Galicia. Estamos a falar de Xavier Díaz, que xunto a las adufeiras de Salitre, teñen esta peza chamada Paso doble das costureiras. Nel rinde homenaxe a este oficio tradicional a todas aquelas mulleres
que treballaron facendo ropa para os demáis e para elas mismas. Entón, bueno, pues, imos con Xavier Díaz y este Paso Doble das Costureiras. Lerulala, lerulala, lerulala, lerulala.
Passei pola tùa porta, enganxei una pecha dura, una zona nomada, etxe corazón de pedra dura. Passei pola tùa porta, enganxei una pecha dura. Lerela, la, lerela, lerela, lerela, lerela, lerela.
Ay, qué rúa pedreada con agullas de coser. Que s'allan as costureiras que as queremos pretender. Que as queremos pretender, que as queremos pretender. Ay, qué rúa pedreada con agullas de coser.
Da gust de, da gust de, has costura i vinyas cando salen de coser. Da gust de, també mirar, has costura i vinyas cando salen de bordar. Le de la, la, le de la, le de la, le de la, le de la, le de la.
Aquel vico que me deixe entre os tochos d'aquel món pasada una noi que foi parella, que foi jo que. Aquel vico que me deixe entre os tochos d'aquel món que. Lé, lé, lé, lé.
Fins demà!
M'è mi n'hiac i txèves, oh po' no s'víkos, kaga'te.
As costure irines cando salen del coset. D'agosto bé, també dirà. As costure irines cando salen de voltant.
Pues estábamos a escoitar a Xavier Díaz. Estaba intentando confirmar si a que estábamos a escoitar ese acordeón que estábamos escoitando era o acordeón de Quepa Junquera. Máis que nada porque a peza ten un doble título. Eu presenteina como Paso doble das Costureiras, pero tamén chamase Jostunen pasa doblea.
Mi vasco és penoso. Me sento molt. Estàbamos intentant a veure si algú en les reds o en internet saïa que efectivament ese acordeon era un acordeon de que pa'jun que era.
El que pa Junquera colaboró en este disco, en este The Tambourine Man, xunto a més a més, pues, gente como Carmen París y Alex Tobías, que son integrantes de Coetus, o tamén outros músicos galegos conhecidos como son José Manuel Budiño, Fernando Barrosa o Alfonso Merino.
Entón, bueno, pues seguramente, seguramente, ainda que non podo decirlo 100%, esa era o acordeón de Quepa Junquera que, bueno, pues cando todavía estaba en activo. E bueno, pues seguimos con máis música. E bueno, pues agora...
Imos a escoitar, que xa estuvimos escoitando unha peza a pasada semana, unha peza do novo disco de Antía Muño. En este caso fai unha colaboración con unha artista que chamase Liliana. Imos con unha peza, e despues falaremos un poquinho máis dela,
Imos primero de todo a escoltar a Antía Muño con una peza que chamase Auga de esa fonte. Auga de esa fonte, na podes beber. Echentra usamos, deixala correr, deixala correr, deixala correr. Auga de esa fonte, na podes beber.
Bajad esa fonte, déxala correr. Llevame justo, no podes beber. No podes beber, no podes beber. Bajad esa fonte, déxala correr. Eses teus olliños, desechamos ver, que de noite brilan como un carabel, como un carabel, como un carabel. Eses teus olliños, desechamos ver.
Bona nit.
Bona nit. Bona nit.
Fins demà!
Estaba diciéndome aquí, Sergio, dice, cantame estos gritos, estos que fan, bueno, pues estos gritos tan característicos de folclore galego, das cantareiras, chamanse aturuxos, e bueno, pues, después íbamos a escoltar unhas que también de aturuxos van ben servidas, pero falar un poquinho de esta peça que estábamos a escoltar, estábamos, como estábamos a decir...
escoitando a Antia Muiño que anteriormente equivoquéme no sé, presente Liliana, no, no Lilaina, son Lilaina e bueno, que son un grupo de pandereteras esta canción funciona o que chamamos o folk tradicional galego alguna das coplas son moi coñecidas una das radeiras tamén, bueno, es un clásico
E, bueno, esta peça apareceu a finais de... do pasado ano, como adianto de un disco, pues, que... que, bueno, pues, apareceu fai dos o tres semaniñas, llámase Mientras Sueño y Vivo. E, bueno, pues...
Aquí, pues eso, colaborando con las pandaleteras de Lilaina, esta peza, pues, que las dicen que es como una proposta de folk ancestral recodificado. O sea, pues, atopamos en las suas letras las metáforas de agua, perdón, de fonte que ti no puedes beber e que hay que deixar correr.
que, com estàbamos a dir, que és un recurs molt comú en les cançons i en les coples populars per parlar dels sentiments i d'aquestes situacions que millor que fluixen i que deixen les marchar.
Bueno, pues, outras que tamén van, que están, como dixen anteriormente, que saben facer aturuxos moi, moi logrados, son as tanxugueiras. E, bueno, pues, imos a escoitar tamén unha das últimas propostas que teñen elas, con unha peza que chamase Chorar Chorei.
Fins demà!
Eran tantas as miradas, eu non vi en nada. Eran tantas as palabras, mais eu non falaba. Estaban trenzadas, con fios de sal. Agullas de prata, non fóron quem de tronzar.
Fins demà!
Pues estábamos escoltando o darradeiro sin xelo de Astán Xugeiras. ¿Qué decir del? Bueno, pues que apareceu fai moi poquinho, foi lanzado, pues non sé si foi, fai un par de semaninhas. O presentaron oficialmente no Coliseum de Ada Coruña e tamén en Prime Time,
En el programa Land Rover, un dels programes més coneixuts de la televisió galega, allí, pues, fueron a cantar este Chorar Chorey, que, bueno, pues, como estábamos a decir, é o seu primer adianto, o seu bindeiro álbum, chamado O Cuarto, que, bueno, pues, que estamos a esperar que chegue este, pues, en breve.
És una cançó que, per aquells que gusten la música tradicional, segur, segur, segur que lembrará coplas molt coneixuts. És un cantó a memòria colectiva, a emoció.
Bueno, pues ella sigue manteniendo este estilo tradicional folk con esta producción moderna, pues estos sonidos electrónicos que también funcionan.
E a proposta, a derradeira proposta de Tanchugueiras. E imos tamén agora a escoitar a derradeira proposta de o seu novo disco de SES. Imos con unha peza, cambiamos estilo, eh? No sé, a Tanchugueiras, imos a SES. Seixa que agora é outra cousa, é outro estilo diferente. E bueno, pues imos con SES esta peza que chamase Onde Houbo Unceo.
Son o suficientemente forte o suficientemente débil para vivir nada máis que desde o que son. Quédame algún que otro machete que a que se sabe non promete pero a priori tendo xa cara abstención.
Sigo sen más cara e sen presa, e aunque a batalla xa me pesa, a compracencia segue sen ser unha opción. E sobrevivo do que leo, que me recorda que houve un ceón, e oxe hai un apagón.
Fins demà!
Son o suficientemente forte o suficientemente débil para ensinar nada máis que aquí lo que son. Despois de contemplarme ardendo, non sei moi ben que sigo sendo, pero é posible reducilo a unha abstracción.
Llambe mias línguas dos señores que se reservan os amores para o reflexo do espello do ascensor. E poño en cuestión o que leo que me suxire que houbo un ce onde oxe hai un apagón. Onde houbo un ce.
Fins demà!
Fins demà!
Fins demà!
On your own sale On your own sale
Fins demà!
Pues esto era el segundo sencillo del arredeiro disco de Sesc, que apareció a finais del año pasado, llamado Nadando una incerteza. Un disco que dice que está en una etapa més íntima, més honesta, e que busca recopilar... Busca un poco...
Falar, pues, de estas cosas que a ella le importan, y, bueno, como sabemos, ella, pues, cantautora, e, bueno, pues, busca centrarse en la forza da canción, dice, entonces, bueno, y das letras, ¿no? Entonces, bueno, pues, el pasado sábado 21 estivo en Santiago presentando este disco, y, bueno, pues, a ver si tenemos sorte y ven de Xira aquí a Barcelona para poder escoltarlo.
Bueno, pues ya estamos a rematar o noso programa de hoxe, xa pasou casi casi unha hora, e bueno, pues imos a despedirnos de parte do meu compañero, de Sergio Guardiño, e da miña propia, pues como sempre, desecharvos que pasedes moi boa semana, emplazo vos ao vindeiro martes que estedes todos.
E bueno, pues deixo vos en boa compañía, en este caso na compañía de Balluca, con esta peça que chamase Baitú, que seguro que a moita xente soa moito. E bueno, e con ela, pues eso, desecharvos que pasedes moi boa noite e unha forte aperta a todos.
Esteu escoltant Ràdio Mollet.