logo

Fans de Tarragona

Fans de Tarragona és el nou programa musical de Tarragona Ràdio. Està dirigit per la Sílvia García i aquí hi tindran veu tots els grups musicals de la demarcació, a més de les formacions que arribin a Tarragona durant l’any. En definitiva, un repàs global a l’agenda musical tarragonina: perquè ningú no digui que Tarragona no es mou! Fans de Tarragona és el nou programa musical de Tarragona Ràdio. Està dirigit per la Sílvia García i aquí hi tindran veu tots els grups musicals de la demarcació, a més de les formacions que arribin a Tarragona durant l’any. En definitiva, un repàs global a l’agenda musical tarragonina: perquè ningú no digui que Tarragona no es mou!

Transcribed podcasts: 331
Time transcribed: 7d 13h 32m 57s

Unknown channel type

This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.

A mi agufar Que era qui más me escoltaba Ya no quer Saber nada Lo que está acontecendo No deixo de preguntar Precisa de una mudança O tal vez Relajar Desencana pronto
Besos no quiero más Veo tantos disfraces Tantas sonrisas Do mi povo me alegraba
Desencana, aproveita, llega digitado
Bona nit
I aquesta meravella jo no sé si podrem sentir-la dins del... Aquest concert especial que tindrà lloc aquest mateix divendres, perquè ja és que ja tenim aquí a sobre.
María, Marta, ella es Music Band, bona tarda y benvinguts a Tarragona Radio. Buenas tardes. Hola, bona tarda. Ay, qué bonito y qué coral me ha quedado los dos a la vez. Lo teníamos ensayado. María, Marta, nos falta Liuba, que yo le comentaba, digo, es que me falta un tercer teléfono y así os tendría a las tres aquí conmigo.
Sí, bueno, Luba lamentablemente no podía a esta hora, cogería la llamada, pero bueno, está con nosotras, con su corazón y su mente, seguramente. Yo siempre la tengo por aquí conmigo, que tengo una grabación más bonita que me hizo de la asociación, para felicitarnos en nombre vuestro y también de la asociación Los 40 Años de Tarragona Radio, y digo, bueno, yo siempre la tengo por aquí guardada conmigo. Hablarlo, bueno, habladme, que os tenemos en concierto, pero ya...
Casi, casi. Que vamos en cuenta atrás. Sí, este viernes mismo, que es mañana. ¿Mañana? Yo creo que... ¿Seguro que es mañana? A ver si la vamos a liar y me voy para allá y todavía no hay concierto. Bueno, sí, sí, mañana, mañana mismo, más a más, que lo graban y lo hacen en directo.
A través del spa Ijovaquese, para que todo el mundo que no pueda estar allí en situ, que no, espero que no, que todos estén allí, pero si no para después poder comentarlo y guardarlo y hacerlo. Pues sí, Silvia, ¿y tú vendrás esta vez o no? Estoy aquí dentro. ¿A qué hora es? A las ocho. Pues aquí estoy.
Ah, bueno, no pasa nada, pero bueno. Los conciertos de la sala, ¿qué es? Me pasa eso, los cojo ya una vez que estáis encima del escenario, que es cuando los puedo ver. Bueno, no pasa nada, que además, como María ya voy a ir de Argentina, porque estuvo ahí visitando a su familia, pues ahora ya comenzamos otra vez con la marcha y con muchas ganas, así que seguramente tocaremos más.
Por aquí, por Tarragona y cerquita también. Qué bien, qué bien, qué bien. Bueno, pregunta de millón. Repasaremos este Arrels. No sé si ya hay canciones nuevas que tendremos la oportunidad de disfrutar de ellas, Music Band. Precisamente por eso que me comentabas, porque María ha estado fuera. Y claro, las cosas, no sé si se han complicado un poquito más, no solamente por eso, sino porque hay muchos frentes abiertos. ¿Cómo lo tenéis?
Bueno, de hecho, guay que haces esta pregunta, porque precisamente sí que tenemos ya un tema preparado, un tema grabado, que lo grabamos antes de que María se fuera, solo que nos faltó hacerle un poquito de mimos, pero ya lo tenemos grabado, masterizado, y nada más, el tema espera su momento de salir, solo que estamos preparando todo lo que necesita un tema, todo envoltorio, digamos.
Seguramente colaboraremos con Rambla Management, con Domi García. Ah, muy bien. Para sacar este tema. Y lo sacaremos en formato single, porque tenemos muchas ganas para poder compartirlo ya. Es un tema que ya hemos tocado algunas veces en directo, ya lo hemos estrenado, pero bueno, ahora ya lo tenemos grabado. Además,
Una versión muy bonita. Hemos animado mucho esta versión. Hemos invitado a músicos espectaculares de la zona. A Adri Olszonetski, el hijo de Georgi, por ejemplo, que nos acompañó con el bajo. Y bueno, tenemos también la sorpresa en las percusiones a Luis Chacón, que también grabó varias percusiones en el disco Arrel. Sí.
Y luego tenemos otra sorpresa, que bueno, quizás si lo digo todo, pues al final no dejaré nada para la sorpresa, así que quizás ya no digo más spoiler, pero bueno, estamos muy contentas y pronto, prontito, pues podremos compartir ese tema con todos.
Pues Marta, María, en el momento... Mira, parece que ellas bailan solas, ¿eh? Es Marta, Marilia, se me va por ahí la cosa. Pero no, es Marta y María. En el momento que tengamos esa canción, que ya se pueda escuchar, que digas ya es oficial, os venís para acá, ¿eh? Pues nosotras encantadas. Y la presentamos. Y podemos presentarla en vivo, si quieres, claro. Y también vendrá acompañada debajo del brazo de algún videoclip
Bueno, eso es lo que estamos trabajando justo ahora. Seguramente... A María se ríe. Perdona, Marta. A ver, quizás que diga María. No, no, no me estoy riendo. Sí. Ya se debe imaginar alguna cosa que habéis estado hablando y que tal vez no se pueda decir en voz alta y que se le habrá ocurrido a ella de alguna cosa así, Marta. No, no, no se le ocurra.
¿Se te ocurrió a ti, Marta? ¡Ay, qué peligro! No, no, Marta sigue hablando que me encanta oír. Pues Marta, venga, dime. ¿En qué momento está lo del videoclip? A ver, el videoclip está en el momento de... en la primera fase, digamos, en la fase cero. ¿Eso qué quiero decir? Que estamos apenas pensando...
No, en todo caso no sería un videoclip como muy tradicional, pero sí que pensamos en poner algún tipo de imágenes, volver a enseñar nuestras caras y también sobre todo mostrar un poco de lo que habla la canción. Quizás María, porque María como es la compositora principal de la canción y también escritora de la letra,
María, ¿quieres hablar un poco de qué va la canción? Venga, va. María, te toca. Te ha pasado la pelota, ¿eh? Es sorpresa, ¿no? Es todo sorpresa. Bueno, pero un poquito, va. ¿Es una canción que es biográfica? No, está dedicada a la gente que hace palmas, porque nunca se le dedican canciones a ellos.
A los que hacen las palmas ahí atrás. Son unos cracks. ¿Va dedicado a los palmeros? Sí, a los palmeros, pero de las palmas. No de las palmas de Gran Canaria. Eso, eso. Ni de Mallorca. Pero en el momento que se haya la presentación en esos sitios, ¿va dedicado a vosotros? Claro, claro, también. Pero lo explicó muy bien, Marta, que estamos ahí justo como en los últimos retoques.
y bueno, y nos encantaría ir a la radio a tocarla, claro. Pues venga, yo les cojo la palabra rápido para estas cosas. Necesitaremos que hagas palmas. ¡Buah! Voy ensayando, ¿eh? Voy ensayando, voy ensayando, voy ensayando. Que a más a más no tengo precio. Dice mi marido, me dejas sordo cada vez que aplaudes. Digo, cariño, por eso. Que yo es que lo sabía que tendría que servirme para el futuro. No sabía qué futuro... Se va a pasear un poco también, rítmicamente, ¿no? Venga, va.
Tú me vas guiando, me vas guiando, ¿eh? María, Marta, me tenéis que guiar. A ver, otra. ¿Sí? No, pero me tenéis que decir vosotras. Un, dos, tres, y...
¿Qué tal? Muy bien. Sí, ya contrataba. Gracias. Dejo la radio a partir de este momento. Pero tienes que venir a los directos. Bueno, si dejo la radio, sí, lo tendré libre. Bueno, hasta aquí mi momento de gloria. Pero entonces, ahora viene aquí el pez que se muerde la cola. ¿No podría haceros la entrevista?
No, no, no, me espero, me espero, me espero. Puedes hacer la entrevista y palmear y hacer todo. No, no, mi mundo del directo, mi mundo del directo tendrá que esperar. Ya, ya. Para que me descubráis encima de los escenarios. Con la vergüenza que me da como para salir. No, no, no.
Ay, qué día guay. Bueno, volvemos directamente de nuevo con Ellas Music Band al Spa Illovaquese, que os tenemos mañana mismo, viernes, día 6, a las 8 de la tarde. Teniendo tan cerquita como es el día de la mujer, el día 8, ¿se hace también alguna cosita especial pensando en ese día? El día 8, en principio, tocamos un coibató. Ah, ¿también? Ah, muy bien.
Lo único es que aún no lo hemos anunciado por las redes. Bueno, está publicado, lo que pasa es que estamos esperando un poquito porque estamos pendientes un poco de las previsiones de la lluvia. Porque es un concierto pensado en hacer al aire libre y claro, dependemos un poco de esto. Entonces mañana se decidirá y ya publicaremos la información, si tocamos o no tocamos. Nos apetece mucho, entonces esperamos que
llueva todo lo que tenga que llover pues hoy y mañana y ya. ¿Hay alguien dentro de la sala del spa y llueva que ese? Pues mañana da igual, mañana si llueve. No, estáis super cubiertos, ya te diría que el sitio es muy bonito. No sé si, ¿qué habéis elegido? ¿Que la gente pueda sentarse o la gente de pie? ¿Cómo queréis el concierto? ¿Cómo se hará?
Pues la verdad no lo hemos elegido aún, porque ya las pruebas las haremos el mismo viernes y pues ahí supongo que pensaremos... Bueno, pues las veces que hemos tocado creo que son siempre sentados, ¿no? Sí, la última vez que tocamos en este espacio fue un concierto pues un poco más íntimo y...
y con el público sentado. Ah, muy bien. Así que en principio lo haremos así. Muy bien, muy bien. Un repertorio un poco más tranquilo, más íntimo, más reflexivo. Bueno, también habrá algo... Hombre, yo sé que la alegría del violín... Claro, claro, es lo que te iba a decir.
La alegría de la armónica, del violín, de la guitarra, eso ahí también lo tenéis en el Arrels, que nos cambia también el humor. Hace un momentito hablaba de canciones de montañas rusas y esto también es lo que pasa en un concierto de Jazz Music Band, que nos podéis dar paz, que tan necesaria es, mucha paz, y después también nos revolucionáis con vuestras músicas. Qué bueno. Eso pasa también en los conciertos.
Sí, sí, también cuando desafinamos. Pero eso porque sois personas, Marta.
Si fuera esa inteligencia artificial, pues no pasaría. Sí. Lo sabes, ¿no? Eso es verdad, sí. Y qué mejor que ser personas. Igual que cuando algunas veces se ha roto una de las cuerdas de la guitarra o a lo mejor ha salido un viento, por lo tanto tendría que... Bueno, dejémoslo ver los vientos. Que puede pasar muchas cosas, ¿no? Otros detalles, otros detalles. Sí.
Sí, pues esto de lo que hablas es muy interesante, ¿no? Porque estamos viviendo en unos tiempos que, bueno, que la música moderna es buenísima, ¿no? Podemos decir otra cosa, pero cada vez nos alejamos más de los instrumentos de verdad. Y del callo, del directo. Del directo de verdad. Ahora cuesta encontrar grupos que toquen de verdad, que no se apoyen en alguna base...
Ya no se trata de que si es una música electrónica o no, porque esto es cuestión de gustos, pero realmente una música que salga de instrumentos, que salga de una persona tocar, cantar. Cada vez parece que ahora estas cosas hay que buscarlas con lupa, ¿no? Y nosotras, la verdad, en este sentido somos bastante conservadoras, somos bastante puristas. Nos gusta crear la música...
Sobre todo en los directos, lo que sale, lo que se escucha es lo que estamos tocando. Y para nosotras tiene un valor especial, seguramente. Que sea más orgánica, que sea más sentida, que sea más de piel también, ¿no? ¿Me quieres decir? Sí. ¿Y todo esto lo tenemos mañana?
Recuerdo que serán las 8 de la tarde, set puntuales, porque a más a más lo que tiene el Espai Jovaquese, que son muy puntuales, como mucho pueden tardar 5 minutos, tal vez por alguna cosa logística del ordenador o algo así, pero que a más a más el grupo de gente que está allí son estupendos, desde aquí un abrazo enorme. Sí, sí. Nuestro también, por ejemplo, nos han cuidado, nos han mimado, es un lugar muy, muy interesante para la cultura en Tarragona. Yo los quiero mucho a esta gente, siempre hacen cosas
también de teatro y de un montón de, no sé, vi también a unos chicos africanos, pero brutales, tocar ahí, pero brutales, que me encantaron, y salí, pum, para arriba, o sea, que siempre hacen cosas chulas ahí, la verdad. Pues totalmente recomendable, y a más a más, la excusa aquella de, ay, es que no llego a final de mes, o es que estamos al principio, no pasa nada, entrada es gratuita. Sí.
O sea que aparcar por aquí cerquita, incluso podéis aparcar aquí en la radio, por aquí cerca de la radio, o en la parte de detrás y venir caminando, paseando hacia el Espaillo Baquese, que lo tenéis justo detrás de la universidad.
Y que es muy fácil de encontrar. Y si no preguntarnos, llamarnos aquí a la radio que os enseñamos dónde es. No nos queda más tiempo. Marta, María, gracias, gracias a las dos. Marta, dile a María. Marta, pregúntale a María que hace nada la tuve aquí en la radio. Pregúntale, pregúntale después. Fuera de antena. Que se ve que está con una tal Sebastiana. Algo hace que una Sebastiana me enseñó. Sí, sí.
Sí, que sí. Ya lo saben, claro. Ya lo sé, ya lo sé. Los vídeos. Que fue súper bonito también, ¿eh? Bueno, la próxima con la canción esta nueva os venirás tres aquí a la radio. Perfecto. Muchas gracias por todo. Gracias por todo. ¿Con qué canción podemos acabar de este Arrels? Venga, va. Una cancioncilla, va. Shadana Gaida. Shadana Gaida.
Venga, sona la caeta, sí. Pues venga, la número 5. Venga, va. Pues espero que os vaya muy bien el concierto, disfrutar mucho y os seguiremos a través del directo de la sala que es. Gracias, Miriam. Un beso enorme. Gracias a vosotras. Adiós, adiós.
I així, amb aquesta serena gaire, nosaltres tanquem el programa. De nou, et recomano, demà mateix a les 8 de la tarda a l'espai Jove QS, entrada totalment gratuïta al concert de les celles Music Band.
Fins ara!
Zanyu se uitnim, mi guskite da im vodim. Zanyu se uitnim, mi guskite da im vodim. Xarenagaita izbisana, som agistana nizana, Sviram pe el amor, igram dumbay, dumbay, la. Xarenagaita izbisana, som agistana nizana, Sviram pe el amor, igram dumbay, dumbay, la.
Zavut iugiu dolar de tot hodanetice, de tot hodanetice, de tot treban de raste.