logo

Ja tardes Cap de Setmana

El magazine de cap de setmana de Tarragona Ràdio és el Ja Tardes, amb Silvia Garcia El magazine de cap de setmana de Tarragona Ràdio és el Ja Tardes, amb Silvia Garcia

Transcribed podcasts: 45
Time transcribed: 5d 2h 41m 41s

Unknown channel type

This graph shows how many times the word ______ has been mentioned throughout the history of the program.

Fins demà!
Desde la estrella polar nos fundimos junto a mis instintos, vértices que van a ti. En tu clima tropical ya no queda ni un rincón perdido. Deja de mirarme así. Si me vienes, suplica
He encendido nuestra habitación.
Voy cediendo a tu compás y tu encaje araña
He encendido nuestra habitación, como un paro por si vuelas lejos. He marcado mis costados con tu voz. He sentido fuerte la explosión, solo soy cuando me meto adentro. He perdido la cabeza y no soy yo. Estoy fuera de control.
No se confundan, señores y señores. Yo siempre estoy ready. Pa' romper caderas, romper corazones. Solo existe una. No hay imitaciones. Y yo no me crepo y me toca mostrarse.
Gràcies.
Bédi!
Estàs escoltant Tarragona Radio.
Nunca se sabe el precio de un beso robado y al final el nuestro no salió tan caro. Yo no tenía nada y lo pagué al contado y ahora veo que a ti te debo demasiado. He pedido fuerzas por adelantado, me ha acabado en ello y ya me la han quitado. Yo tenía el billete a lo que soñamos y ahora subo al tren pero está caducado.
¿Cómo lo vamos a hacer para no vernos en invierno? Tú que siempre me abrigabas cada noche cuando duero. Tú eres todo lo que digo y eso que estoy en silencio por si acaso se te olvida. Aún te debo aquellos besos tan cerca y tan lejos como diciembre y enero.
Bona nit.
Nunca sabré cómo será vivir contigo, te fuiste sabiendo que era morir conmigo. No tuvimos tiempo y nos juramos siglos, no teníamos tinta y escribimos libros. Nunca llegas a ser lo que siempre has querido, te enamoraste más de lo que no tuvimos. Para no estar tan sola te fuiste conmigo, tú querías quererme y nunca te has querido.
¿Cómo lo vamos a hacer para no vernos el invierno? Tú que siempre me abrigabas cada noche cuando duermo. Tú eres todo lo que digo y eso que estoy en silencio por si acaso se te olvida. Aún te debo aquellos besos tan cerca y tan lejos como diciembre y enero.
Fins demà!
Bona nit.
Tú eres todo lo que digo Y eso que estoy en silencio Por si acaso se te olvida Aún te debo aquellos besos Tan cerca y tan lejos Como diciembre y enero Como el mar si ves al cielo Tú esperando en el andén Y yo mirándote de lejos
Dime que no duele, que esto no nos va a costar Que aunque lo parezca no voy a pasarlo tan mal Y me pregunto si esto te traerá la paz Esa que tanto te ha costado encontrar
Bona nit.
Y me pregunto si esto
Solo espero que al volar se curen tus heridas. Aunque todo esto haga que se abran las vías. Solo espero que al volar se curen tus heridas. Aunque todo esto haga que se abran las vías. ¿Y ahora quién me va a enseñar?
A ser mejor persona cada día ¿Cómo seguiré si no estás Para regalarme melodías?
Fins demà!
Tal vez, quizá, viniste para quedarte aquí. Tal vez, quizá, te fuiste y no te marchaste de mí. Tal vez, no habrá canciones para curarme de ti. Tal vez, quizá, no sé.
Prefiero extrañar, prefiero volver, volver a extrañarte una y otra vez, a jugar a olvidarte, yo no puedo olvidarte. Prefiero llorar, prefiero perder, prefiero ser ciega, no volverte a ver, ya no quiero buscarte, yo prefiero encontrarte.
Necesité un día para oír tu nombre Y para olvidarlo me haría falta un mes Hace nueve años siempre recuerdo dónde Me diste aquel beso por primera vez Tal vez, quizá, no sé
Ya te encontré. Tal vez, quizá, tendría que confesarte que yo ya sé que el mar no sabrá cómo frenarme y te esperaré. Dirás que yo volveré a esperarte donde otra vez quizá ya estés.
Prefiero llorar, prefiero perder Prefiero ser ciega, no volverte a ver Ya no quiero buscarte Yo prefiero encontrarte Necesité un día para oír tu nombre Y para olvidarlo me haría falta un mes Hace nueve años en recuerdo dónde
Me viste aquel beso por primera vez Te pido robarle las horas A todo ese tiempo que ya se nos fue Te pido robarte otro beso Aunque ya me los des Que cuando me miras ahora Ahora veo lo mismo que ayer Yo sé que se cumplen los sueños Porque te soñé
Pasaré una vida escuchando tu nombre en esta canción que nunca olvidaré. Hace nueve años y un recuerdo donde me diste aquel beso por primera vez. Tal vez, quizá,
Lo sé, ya te encontré. Que ahora solo te puedo escribir canciones de amor a ti que ahora solo puedo descubrir
Ya no existe más nada, no hay nada importante sin ti aquí. Que ahora solo te puedo escribir canciones de amor.
Fins demà!
Antes de ser madre, todo esto era como, a ver, la dueña es más agerada, no puedes ser tan heavy. Bueno, se te multiplica como todo, es como estar vivo, pero con dos mil tentáculos más, para uno y para lo malo, ¿eh? También a veces hay cosas que hay, dolor, miedos, pero, joder, es bestia.
La Grande Vileza.
Estàs escoltant Tarragona Ràdio, el 96.7 de la freqüència modulada. .
Fins demà!
Fins demà!
Bona nit.
Bona nit.
I get it bad and it gets better every day.
Fins demà!
Bona nit.
Sueme la radio.
Ya no me importa nada.
No has dejado en las sombras Te juro que te pienso Hago el mejor intento
Fins demà!
Súbame la radio, que esta es mi canción. Siente el bajo que va subiendo. Tráime el alcohol que quita el dolor. Vamos a juntar la luna.